opioidowy lek przeciwkaszlowy

Opioidowe leki przeciwkaszlowe to grupa leków hamujących odruch kaszlowy poprzez działanie na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Działają one bezpośrednio na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, tłumiąc nadmierną aktywność nerwów odpowiedzialnych za kaszel.

Do najczęściej stosowanych opioidowych leków przeciwkaszlowych należą kodeina, dekstrometorfan i dihydrokodeina. Kodeina jest słabym opioidem, który w dawkach przeciwkaszlowych (15-30 mg) wykazuje wysoką skuteczność przy ograniczonym ryzyku uzależnienia. Dekstrometorfan nie wykazuje właściwości przeciwbólowych, ale silnie hamuje odruch kaszlowy przy minimalnym ryzyku uzależnienia.

Wskazaniami do stosowania opioidowych leków przeciwkaszlowych są przede wszystkim suchy, męczący kaszel nieproduktywny, kaszel w przebiegu nowotworów płuc oraz kaszel w terminalnej fazie chorób. Leki te są przeciwwskazane w kaszlu produktywnym, gdyż mogą prowadzić do zalegania wydzieliny w drogach oddechowych.

Opioidowe leki przeciwkaszlowe mogą powodować działania niepożądane typowe dla opioidów, takie jak senność, zaparcia, nudności oraz depresja oddechowa przy wyższych dawkach. Istnieje również ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu, szczególnie w przypadku kodeiny. Z tego powodu leki te często podlegają ograniczeniom w dostępności i są wydawane z przepisu lekarza.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl