toksyczny wpływ kwetiapiny
Kwetiapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej oraz jako uzupełnienie terapii depresji. Toksyczny wpływ kwetiapiny może wystąpić zarówno przy przedawkowaniu, jak i podczas standardowej terapii u podatnych pacjentów.
Główne objawy toksyczności kwetiapiny obejmują nadmierną sedację, tachykardię, hipotensję ortostatyczną oraz wydłużenie odstępu QT. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki, niewydolności oddechowej, drgawek oraz zaburzeń rytmu serca. Szczególnie niebezpieczne jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego, charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
Leczenie toksycznego wpływu kwetiapiny jest głównie objawowe i podtrzymujące. Obejmuje monitorowanie parametrów życiowych, wspomaganie układu oddechowego, płynoterapię oraz w razie potrzeby leki inotropowe. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla kwetiapiny. W przypadku niedawnego spożycia można rozważyć płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego. Istotne jest monitorowanie EKG ze względu na ryzyko zaburzeń przewodnictwa.
Toksyczność kwetiapiny może być nasilona przez interakcje z innymi lekami, szczególnie z inhibitorami CYP3A4, które mogą zwiększać jej stężenie we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, wątroby oraz u osób starszych, które są bardziej podatne na działania niepożądane leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketilept 100 mg 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Ketilept, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku pod tym kątem. W modelach zwierzęcych zaobserwowano jednak zmiany narządowe przy ekspozycji na poziomach klinicznie istotnych: u szczurów odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, ciąża rzekoma, działanie genotoksyczne, ekspozycja na kwetiapinę, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemifumaran kwetiapiny, krwinki czerwone i białe, okres międzyrujowy, płodność samców, profil bezpieczeństwa leku, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, przykurcz nadgarstka, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3 w osoczu, substancja czynna, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ kwetiapiny, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – KETREL XR 150 mg
Kwetiapina, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, wymaga szczególnej ostrożności podczas ciąży i karmienia piersią. Dane kliniczne z zakresu stosowania kwetiapiny w pierwszym trymestrze, obejmujące od 300 do 1000 zakończonych ciąż, nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest ostatecznych dowodów na całkowite bezpieczeństwo leku w tym okresie. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność dla rozrodu. Szczególnie istotne jest ryzyko związane ze stosowaniem kwetiapiny w trzecim trymestrze, gdzie noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia, hipotonia), drżenia, nadmierną senność, niewydolność oddechową oraz trudności w przyjmowaniu pokarmu, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
drżenie kończyn, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, kwetiapina w trzecim trymestrze, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna senność, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie kwetiapiny do mleka, toksyczny wpływ kwetiapiny, wady rozwojowe płodu, zaburzenia przyjmowania pokarmu, zespół odstawienia