Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ketilept 100 mg 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Ketilept, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku pod tym kątem. W modelach zwierzęcych zaobserwowano jednak zmiany narządowe przy ekspozycji na poziomach klinicznie istotnych: u szczurów odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
W ramach oceny bezpieczeństwa stosowania hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Ketilept, przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, które dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań genotoksyczności, wpływu na narządy wewnętrzne oraz toksyczności reprodukcyjnej uzyskane w modelach zwierzęcych.1
Badania genotoksyczności
Kompleksowa ocena potencjału genotoksycznego kwetiapiny została przeprowadzona zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki serii przeprowadzonych badań nie wykazały dowodów na genotoksyczne działanie substancji czynnej, co stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa leku.2
Wpływ na narządy wewnętrzne i układy
W modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na kwetiapinę na poziomach mających znaczenie kliniczne, zaobserwowano szereg nieprawidłowości dotyczących różnych narządów i układów. Należy podkreślić, że dotychczas nie potwierdzono tych obserwacji w długoterminowych badaniach klinicznych prowadzonych u ludzi.3
Zaobserwowane nieprawidłowości u zwierząt laboratoryjnych obejmowały:
- U szczurów: odkładanie barwnika w gruczole tarczowym4
- U małp Cynomolgus:
- Przerost komórek pęcherzykowych tarczycy
- Zmniejszenie stężenia T3 w osoczu
- Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
- Zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek5
- U psów: zmętnienie soczewki oka i zaćma6
Toksyczność rozwojowa i reprodukcyjna
Badania toksycznego wpływu kwetiapiny na rozwój zarodka i płodu przeprowadzone na królikach wykazały zwiększoną częstość występowania przykurczu nadgarstka/stępu u płodu. Należy podkreślić, że objaw ten występował w obecności objawów oddziaływania leku na organizm matki, takich jak zmniejszony przyrost masy ciała.7
Efekty te obserwowano przy poziomach ekspozycji u matki podobnych lub nieco wyższych niż te występujące u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej. Istotność kliniczna tych obserwacji dla człowieka nie została jednoznacznie określona.8
Wpływ na płodność
W badaniach płodności przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące efekty:9
- Marginalne zmniejszenie płodności samców
- Ciąże rzekome
- Wydłużone okresy międzyrujowe
- Wydłużenie czasu do spółkowania
- Zmniejszony odsetek ciąż
Powyższe efekty są związane ze zwiększonymi stężeniami prolaktyny we krwi. Należy jednak podkreślić, że obserwacje te mają ograniczone znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny u ludzi, ze względu na międzygatunkowe różnice w hormonalnej regulacji rozrodu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania