epizod ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
Wskazanie

Epizod ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej to stan charakteryzujący się głębokim obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i energii, występujący u pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą afektywną dwubiegunową. W przeciwieństwie do jednobiegunowej depresji, w chorobie dwubiegunowej epizody depresyjne występują naprzemiennie z epizodami maniakalnymi lub hipomaniakalnymi, co znacząco komplikuje proces diagnostyczny i terapeutyczny.

Leczenie epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej różni się od leczenia depresji jednobiegunowej. Podstawowe znaczenie ma stabilizacja nastroju za pomocą leków normotymicznych. W Polsce najczęściej stosowane są: lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex), lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Lamilept) oraz kwetiapina (Ketrel, Kventiax, Pinexet). W ciężkich epizodach depresyjnych stosuje się również leki przeciwdepresyjne, zawsze w połączeniu ze stabilizatorami nastroju, by uniknąć indukcji fazy maniakalnej.

Największym wyzwaniem w leczeniu epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej jest ryzyko wywołania zmiany fazy na maniakalną lub hipomaniakalną przez leki przeciwdepresyjne. Dlatego stosowanie samych leków przeciwdepresyjnych bez osłony normotymicznej jest przeciwwskazane. Innym problemem jest oporność na leczenie, występująca u około 30-40% pacjentów, oraz trudności w przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych, szczególnie w okresach poprawy stanu psychicznego.

W przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się elektrowstrząsy (EW), które są skuteczne zarówno w depresji, jak i w manii. Nowsze metody, takie jak przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (rTMS) czy stymulacja nerwu błędnego (VNS), są również stosowane w wybranych przypadkach. Ważnym elementem leczenia jest psychoedukacja oraz terapia poznawczo-behawioralna, które poprawiają współpracę pacjenta i zmniejszają ryzyko nawrotów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl