doraźne leczenie napadu migreny

Doraźne leczenie napadu migreny ma na celu przerwanie lub złagodzenie objawów już rozwiniętego napadu bólowego. Jest kluczowym elementem postępowania z pacjentem cierpiącym na migrenę, obok profilaktyki i modyfikacji czynników wyzwalających.

Leczenie pierwszego rzutu obejmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen, naproksen czy kwas acetylosalicylowy, które należy podać możliwie wcześnie, w odpowiednio wysokiej dawce. Paracetamol również może być stosowany, choć jego skuteczność jest niższa niż NLPZ. W przypadku współwystępowania nudności i wymiotów wskazane jest dołączenie leku przeciwwymiotnego (metoklopramid, tietylperazyna).

W napadach o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, lub gdy leki pierwszego rzutu są nieskuteczne, zaleca się stosowanie tryptanów (selektywnych agonistów receptora serotoninowego 5-HT1B/1D). Należą do nich sumatryptan, zolmitryptan, eletryptan i inne. Tryptany są najbardziej skuteczne, gdy zostają podane w początkowej fazie napadu bólowego.

W przypadku napadów opornych na standardowe leczenie można rozważyć zastosowanie połączenia tryptanu z NLPZ, podawanie ergotaminy (rzadziej stosowanej ze względu na profil działań niepożądanych), dożylne podanie leków przeciwpadaczkowych (walproiniany), metamizolu czy lidokainy donosowo. W warunkach szpitalnych w przypadku statusu migrenowego stosuje się terapię dożylną obejmującą NLPZ, leki przeciwwymiotne oraz kortykosteroidy.

Ważnym aspektem leczenia doraźnego jest zapobieganie nadużywaniu leków przeciwbólowych, które może prowadzić do polekowego bólu głowy i chronifikacji migreny. Zaleca się, aby leki doraźne nie były stosowane częściej niż przez 10-15 dni w miesiącu, w zależności od grupy lekowej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl