Cardui mariae
Cardui mariae, znany również jako ostropest plamisty (Silybum marianum), jest rośliną leczniczą o długiej historii stosowania w medycynie tradycyjnej. Jego najważniejszym składnikiem aktywnym jest sylimaryna – kompleks flawonoidów o działaniu hepatoprotekcyjnym.
Sylimaryna zawarta w nasieniu ostropestu wykazuje silne właściwości ochronne dla wątroby poprzez stabilizację błon komórkowych hepatocytów, zwiększenie syntezy białek i przyspieszenie regeneracji komórek wątrobowych. Działa także jako przeciwutleniacz, neutralizując wolne rodniki i zapobiegając peroksydacji lipidów.
W praktyce klinicznej preparaty zawierające Cardui mariae stosowane są jako leki wspomagające w terapii ostrych i przewlekłych chorób wątroby, w tym marskości, stłuszczenia i zapalenia wątroby różnego pochodzenia. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność sylimaryny w obniżaniu poziomu enzymów wątrobowych oraz poprawie funkcji tego narządu.
Preparaty z ostropestu charakteryzują się dobrym profilem bezpieczeństwa i niewielką liczbą działań niepożądanych, co sprawia, że są często stosowane jako suplementy diety wspierające funkcje wątroby, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki hepatotoksyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lagosa 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Lagosa, zawierającego 240 mg suchego wyciągu z ostropestu plamistego (odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), wykazały niski potencjał toksyczny sylimaryny. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i myszach wartość LD50 przekroczyła 2000 mg/kg masy ciała, co świadczy o bezpieczeństwie przy jednorazowej ekspozycji. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (12 miesięcy) na szczurach i psach, z dawkami do 2500 mg/kg i 1200 mg/kg odpowiednio, nie wykazały objawów toksyczności ani zmian patoanatomicznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące płodność oraz toksyczność przed- i pourodzeniową, nie ujawniły negatywnego wpływu sylimaryny, w tym braku działania teratogennego przy dawkach do 2500 mg/kg.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie patoanatomiczne, badanie toksykologiczne, Cardui mariae, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, ostropest plamisty, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, sylibina, sylimaryna, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lagosa 150 mg
Lagosa, zawierająca 150 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibinę) w formie suchego wyciągu z ostropestu plamistego, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Po podaniu doustnym sylibina ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania wchłaniania wynoszącym 2,2 godziny. W organizmie sylibina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie do metabolitów glukuronidu i siarczanu, które są wydalane głównie z żółcią (>80% dawki). Okres półtrwania eliminacji sylibiny wynosi 6,3 godziny, a wydalanie nerkowe oraz stężenia we krwi pozostają niskie, co podkreśla dominującą rolę drogi żółciowej w eliminacji substancji czynnej.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lagosa 150 mg
W procesie kwalifikacji pacjenta do terapii preparatem Lagosa, zawierającym 240 mg suchego wyciągu z ostropestu plamistego (odpowiadającego 150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), nie dysponujemy specyficznymi danymi dotyczącymi wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Brak badań klinicznych oceniających wpływ sylimaryny na funkcje psychomotoryczne wymaga ostrożności w interpretacji bezpieczeństwa stosowania leku w tym kontekście. W praktyce nie zgłoszono istotnych zaburzeń wpływających na zdolności psychomotoryczne, jednak lekarz powinien poinformować pacjenta o braku jednoznacznych danych oraz zalecić obserwację indywidualnej reakcji organizmu, zwracając uwagę na ewentualne nietypowe objawy mogące wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lagosa 150 mg
Lagosa to lek w formie tabletek drażowanych, zawierający 240 mg suchego wyciągu z owoców ostropestu plamistego (Frukt. Cardui mariae), co odpowiada 150 mg sylimaryny przeliczonej na sylibinę. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę i sacharozę, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych składników. Produkt jest wolny od sodu i glutenu, co jest istotne dla pacjentów z celiakią. Skład tabletki obejmuje wypełniacze (laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna), środki rozsadzające (kroskarmeloza sodowa typ A), przeciwzbrylające (krzemionka koloidalna bezwodna, talk), substancje wiążące (powidon K 30) oraz środki poślizgowe (magnezu stearynian). Otoczka zawiera m.in. długołańcuchowe glicerydy częściowe, szelak, sacharozę i tytanu dwutlenek.
Cardui mariae, celiakia, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerol, guma akacjowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, ostropest plamisty, polisorbat, powidon, sacharoza, stearynian magnezu, sylibina, sylimaryna, szelak farmaceutyczny, tabletka drażowana, wyciąg z owoców