krwawienie skórne i śluzówkowe

Krwawienie skórne i śluzówkowe to objaw charakteryzujący się samoistnymi lub poprzedzonymi urazem wybroczynami, sińcami, krwawieniami z błon śluzowych jamy ustnej, nosa, przewodu pokarmowego lub układu moczowo-płciowego. Występowanie tych objawów może wskazywać na zaburzenia hemostazy, które mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty.

Najczęstsze przyczyny krwawień skórnych i śluzówkowych obejmują małopłytkowość (zmniejszoną liczbę płytek krwi), zaburzenia czynności płytek krwi, niedobory czynników krzepnięcia, choroby wątroby, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC), a także stosowanie leków przeciwkrzepliwych. Krwawienia te mogą również towarzyszyć chorobom zakaźnym (np. gorączka krwotoczna), zaburzeniom tkanki łącznej oraz chorobom naczyń.

Diagnostyka krwawień skórnych i śluzówkowych obejmuje badania morfologii krwi z oceną liczby płytek, badania układu krzepnięcia (czas protrombinowy, APTT, fibrynogen), testy czynności wątroby oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania w kierunku konkretnych skaz krwotocznych. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych, podawanie czynników krzepnięcia, leków zwiększających liczbę płytek krwi lub modyfikację terapii przeciwkrzepliwej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl