ból napadowy
Ból napadowy (łac. dolor paroxysmallis) to specyficzny rodzaj bólu charakteryzujący się nagłym początkiem, dużą intensywnością i krótkim czasem trwania. Epizody bólowe pojawiają się niespodziewanie, często bez wyraźnego czynnika wyzwalającego, i mogą ustępować równie szybko jak się pojawiły.
Najczęstsze postaci bólu napadowego obejmują neuralgię nerwu trójdzielnego, klasterowy ból głowy oraz inne neuralgiczne zespoły bólowe. W neuralgii trójdzielnej ból przypomina przeszywające wyładowanie elektryczne, trwające od kilku sekund do kilku minut. Ból klasterowy charakteryzuje się niezwykle intensywnym, jednostronnym bólem oka i okolicy skroniowej, trwającym 15-180 minut.
Patofizjologia bólu napadowego wiąże się często z nieprawidłową aktywnością neuronalną, w tym z nadmierną pobudliwością włókien nerwowych lub zaburzeniami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad dotyczący charakterystyki i okoliczności występowania bólu oraz badania neuroobrazowe w celu wykluczenia patologii strukturalnych.
Leczenie bólu napadowego obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpadaczkowe, np. karbamazepina, gabapentyna, pregabalina; blokery kanałów wapniowych), a w przypadkach opornych na leczenie – procedury zabiegowe (termoablacja zwoju Gassera, mikronaczyniowa dekompresja, blokady nerwów). Nowsze metody obejmują również stymulację nerwów oraz zabiegi neurochirurgiczne z użyciem technik radiochirurgii stereotaktycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Karbamazepina Tillomed 400 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, wskazanym przede wszystkim w leczeniu napadów uogólnionych toniczno-klonicznych oraz napadów częściowych (ogniskowych). Lek może być stosowany zarówno u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, jak i u tych, u których dotychczasowa terapia była nieskuteczna lub źle tolerowana. Karbamazepina Tillomed 400 mg jest również wskazana w leczeniu neuralgii nerwu trójdzielnego, charakteryzującej się napadowymi, jednostronnymi bólami twarzy, oraz w profilaktyce psychozy maniakalno-depresyjnej u pacjentów opornych na leczenie litem, gdzie działa jako stabilizator nastroju. Tabletki o średnicy około 12 mm zawierają 400 mg karbamazepiny oraz 60 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból napadowy, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, karbamazepina, laktoza jednowodna, lit, napad częściowy, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia nerwu trójdzielnego, nietolerancja laktozy, nowo rozpoznana padaczka, padaczka, psychoza maniakalno-depresyjna, stabilizator nastroju, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poopółpaścowa – Objawy
Neuralgia popółpaścowa (PHN) jest najczęstszym powikłaniem półpaśca, definiowanym jako przewlekły ból neuropatyczny utrzymujący się co najmniej 3 miesiące po wygojeniu wysypki. Ból ma charakter palący, przeszywający, kłujący lub tępy i lokalizuje się w obszarze skóry wcześniej zajętym przez półpasiec, najczęściej jednostronnie wokół tułowia lub w obrębie unerwienia nerwu trójdzielnego. PHN rozwija się u około 10-20% pacjentów po półpaścu, z ryzykiem wzrastającym wraz z wiekiem: u osób 60-65 lat ryzyko wynosi około 20%, a u pacjentów powyżej 70 roku życia sięga 70-75%. Czynniki ryzyka obejmują silny ból prodromalny i w fazie ostrej, rozległą wysypkę, lokalizację w obszarze unerwienia nerwu trójdzielnego lub splotu ramiennego, płeć żeńską, osłabiony układ odpornościowy oraz choroby współistniejące, takie jak cukrzyca.
allodynia, ból napadowy, ból neuropatyczny, centralna sensytyzacja, cukrzyca, depresja, drętwienie, hiperalgezja, leczenie przeciwwirusowe, mrowienie, nerw trójdzielny, neuralgia popółpaścowa, osłabienie mięśni, ospa wietrzna, parestezje, półpasiec, porażenie, przewlekły ból, splot ramienny, świąd, szczepionka przeciwko półpaścowi, układ odpornościowy, uszkodzenie włókien nerwowych, wirus varicella zoster, wysypka półpaścowa, zaburzenia snu, Zostavax - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Karbamazepina Tillomed 200 mg
Karbamazepina Tillomed w dawce 200 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, stosowanym przede wszystkim w leczeniu napadów uogólnionych toniczno-klonicznych oraz napadów częściowych (ogniskowych), zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek jest wskazany u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką oraz u tych, u których dotychczasowa terapia jest nieskuteczna lub nietolerowana. Karbamazepina wykazuje ograniczoną skuteczność w napadach nieświadomości (petit mal) i mioklonicznych. Ponadto, preparat jest skuteczny w leczeniu bólu napadowego w neuralgii nerwu trójdzielnego, redukując częstość i intensywność epizodów bólowych, oraz w profilaktyce choroby afektywnej dwubiegunowej, szczególnie u pacjentów opornych lub nietolerujących terapii solami litu.
ból napadowy, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia nerwu trójdzielnego, nietolerancja laktozy, psychoza maniakalno-depresyjna, sole litu, stężenie substancji czynnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie padaczkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia nerwu trójdzielnego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Neuralgia nerwu trójdzielnego (TN) charakteryzuje się nawracającym, krótkotrwałym bólem jednostronnym o charakterze paroksyzmów przypominających porażenie prądem. Najnowsze badania prospektywne podważają wcześniejsze przekonanie o niekorzystnym, postępującym przebiegu choroby przy leczeniu zachowawczym. W dwuletnim badaniu 186 pacjentów, 51% leczonych zachowawczo osiągnęło redukcję bólu o ponad 50%, a średni wynik w skali NRS spadł z 5,34 do 3,00 (p<0,01). Wyniki te wskazują, że ustrukturyzowane programy leczenia zachowawczego mogą przynieść istotną poprawę, a ciągły ból towarzyszący niekoniecznie jest konsekwencją długotrwałych napadów bólu. Mikronaczyniowa dekompresja (MVD) pozostaje skuteczną metodą chirurgiczną, zwłaszcza u pacjentów z typową neuralgią, u których skuteczność wynosi 80,8%, w porównaniu do 33,33% w neuralgii atypowej. Czynniki prognostyczne obejmują typ neuralgii, rodzaj kompresji naczyniowej (ciężka kompresja żylna wiąże się z gorszymi wynikami) oraz przedoperacyjny wynik w skali BNI.