kardiomiopatia zastoinowa

Kardiomiopatia zastoinowa, znana również jako kardiomiopatia rozstrzeniowa, to zaburzenie funkcji mięśnia sercowego charakteryzujące się poszerzeniem jam serca i upośledzeniem jego kurczliwości. Prowadzi to do zmniejszenia frakcji wyrzutowej i rozwoju niewydolności serca.

Etiologia kardiomiopatii zastoinowej jest zróżnicowana i obejmuje czynniki genetyczne, infekcyjne (wirusowe zapalenie mięśnia sercowego), toksyczne (alkohol, niektóre leki przeciwnowotworowe), metaboliczne oraz idiopatyczne. Choroba może również wystąpić jako powikłanie nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej czy zaburzeń rytmu serca.

Objawy kliniczne obejmują duszność wysiłkową i spoczynkową, męczliwość, obrzęki obwodowe, powiększenie wątroby, przepełnienie żył szyjnych oraz zjawiska osłuchowe typowe dla niewydolności serca. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych (echokardiografia, MRI serca) oraz ocenie biomarkerów (BNP, NT-proBNP).

Leczenie kardiomiopatii zastoinowej jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagonisty aldosteronu, diuretyki), modyfikację stylu życia oraz w zaawansowanych przypadkach – terapię resynchronizującą, wszczepienie kardiowertera-defibrylatora lub kwalifikację do przeszczepu serca. Rokowanie zależy od stopnia zaawansowania choroby, etiologii oraz odpowiedzi na leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl