lek chroniący błonę śluzową żołądka
Lek chroniący błonę śluzową żołądka, znany również jako gastroprotektor, to preparat stosowany w celu ochrony i regeneracji śluzówki żołądka przed uszkodzeniami. Substancje te tworzą fizyczną barierę ochronną na powierzchni błony śluzowej, neutralizują kwas solny lub stymulują naturalne mechanizmy obronne przewodu pokarmowego.
Wśród najważniejszych gastroprotektorów wyróżnia się inhibitory pompy protonowej (IPP), antagonisty receptora H2, sukralfat, związki bizmutu oraz analogi prostaglandyn. Szczególne znaczenie mają IPP (np. omeprazol, pantoprazol), które blokują wydzielanie kwasu żołądkowego, oraz sukralfat tworzący ochronną warstwę na uszkodzonej śluzówce.
Leki gastroprotekcyjne stosowane są w profilaktyce i leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w prewencji uszkodzeń śluzówki podczas terapii niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Często stanowią część terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori.
Podczas długotrwałego stosowania gastroprotektorów należy mieć na uwadze możliwe działania niepożądane, takie jak zwiększone ryzyko infekcji przewodu pokarmowego, zaburzenia wchłaniania witaminy B12, magnezu i wapnia, czy zwiększone ryzyko złamań kości przy długotrwałym stosowaniu IPP. Dlatego leki te powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami lekarza i w możliwie najkrótszym, klinicznie uzasadnionym okresie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Feldene 20 mg/ml
Feldene w postaci roztworu do wstrzykiwań (20 mg/ml) jest wskazany do podawania domięśniowego, głównie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością redukcji dawki podtrzymującej do 10 mg u wybranych pacjentów. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg. Terapia powinna być inicjowana przez lekarzy doświadczonych w leczeniu chorób reumatycznych, a ocena korzyści i tolerancji leczenia powinna nastąpić po 14 dniach. Roztwór jest szczególnie zalecany do leczenia stanów ostrych i zaostrzeń przewlekłych, podawany w górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego z zachowaniem aseptyki i aspiracją przed wstrzyknięciem.
alkohol benzylowy, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, etanol bezwodny, gastroprotekcja, glikol propylenowy, górny zewnętrzny kwadrant pośladka, inhibitor pompy protonowej, lek chroniący błonę śluzową żołądka, mięsień pośladkowy wielki, mizoprostol, naczynie krwionośne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, piroksykam, podawanie domięśniowe, reumatoidalne zapalenie stawów, stany ostre, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flamexin
Flamexin, zawierający piroksykam z β-cyklodekstryną, wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z regularną oceną korzyści i ryzyka terapii. Piroksykam, podobnie jak inne NLPZ, może powodować ciężkie działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą wystąpić w każdym momencie leczenia i prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów powyżej 70 lat, stosujących jednocześnie kortykosteroidy, SSRI lub leki przeciwpłytkowe. W takich przypadkach zaleca się rozważenie terapii skojarzonej z lekami osłaniającymi błonę śluzową żołądka, np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej. Należy natychmiast odstawić lek przy pierwszych objawach reakcji skórnych lub poważnych działań niepożądanych przewodu pokarmowego.
agregacja płytek, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dekompensacja czynności nerek, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, lek chroniący błonę śluzową żołądka, lek hamujący agregację płytek krwi, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, perforacja ściany żołądka, piroksykam, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień trwały polekowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zakrzepowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zapalenie kłębuszków nerkowych, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy