mięsień pośladkowy wielki

Mięsień pośladkowy wielki (łac. musculus gluteus maximus) to największy i najbardziej powierzchowny mięsień z grupy mięśni pośladkowych. Jest to najsilniejszy prostownik stawu biodrowego w ciele człowieka, odgrywający kluczową rolę w utrzymaniu pionowej postawy ciała.

Anatomicznie mięsień pośladkowy wielki rozpoczyna się na powierzchni krzyżowej kości biodrowej, kości krzyżowej, kości guzicznej oraz więzadła krzyżowo-guzicznego. Przyczepy końcowe obejmują pasmo biodrowo-piszczelowe oraz guzowatość pośladkową kości udowej. Jego główne funkcje to prostowanie i rotacja zewnętrzna stawu biodrowego oraz stabilizacja miednicy podczas chodu.

Mięsień pośladkowy wielki jest szczególnie aktywny podczas wchodzenia po schodach, wstawania z pozycji siedzącej oraz innych czynności wymagających siły prostowania w stawie biodrowym. W patologii klinicznej osłabienie tego mięśnia może prowadzić do charakterystycznego chodu kaczkowatego i trudności w wykonywaniu czynności wymagających stabilizacji miednicy.

Unerwienie mięśnia pochodzi od nerwu pośladkowego dolnego (L5-S2), a unaczynienie zapewniają tętnice pośladkowe górna i dolna. W diagnostyce obrazowej, szczególnie w MRI, mięsień ten stanowi ważny punkt odniesienia w ocenie patologii okolicy biodrowo-miednicznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl