inhibitory acetylocholinoesterazy

Inhibitory acetylocholinoesterazy to grupa leków, które hamują działanie enzymu acetylocholinoesterazy, odpowiedzialnego za rozkład acetylocholiny – jednego z głównych neuroprzekaźników w układzie nerwowym. Poprzez blokowanie tego enzymu, inhibitory acetylocholinoesterazy zwiększają stężenie acetylocholiny w synapsach, co wzmacnia przekaźnictwo cholinergiczne.

W praktyce klinicznej inhibitory acetylocholinoesterazy znalazły zastosowanie głównie w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, szczególnie choroby Alzheimera. Leki z tej grupy, takie jak donepezil, rywastygmina i galantamina, są stosowane w celu poprawy funkcji poznawczych i zmniejszenia nasilenia objawów otępiennych. Wykazują one umiarkowaną skuteczność w łagodzeniu objawów, jednak nie modyfikują podstawowego procesu chorobowego.

Inhibitory acetylocholinoesterazy są również wykorzystywane w leczeniu miastenii i innych zaburzeń nerwowo-mięśniowych, gdzie zwiększenie stężenia acetylocholiny w złączu nerwowo-mięśniowym poprawia przewodnictwo i siłę mięśniową. Ponadto, niektóre z tych związków, jak np. neostygmina, są stosowane w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej niedepolaryzującymi środkami zwiotczającymi.

Działania niepożądane inhibitorów acetylocholinoesterazy wynikają głównie z nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego i obejmują objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia rytmu serca, skurcz oskrzeli, zwiększone wydzielanie śliny i potu. Przeciwwskazania do ich stosowania obejmują astmę, ciężkie zaburzenia rytmu serca oraz czynną chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl