duszność napadowa

Duszność napadowa to nagłe epizody trudności w oddychaniu, które najczęściej pojawiają się w nocy, budząc pacjenta ze snu. Jest to objaw charakterystyczny dla niewydolności serca, szczególnie lewokomorowej, ale może również występować w chorobach układu oddechowego, takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).

Patofizjologicznie, w przypadku niewydolności serca, duszność napadowa nocna wiąże się z redystrybucją płynów w pozycji leżącej, co prowadzi do zastoju w krążeniu płucnym. Pacjent typowo budzi się z uczuciem dławienia, często przyjmuje pozycję siedzącą lub stojącą, co przynosi ulgę poprzez zmniejszenie obciążenia wstępnego serca.

Diagnostyka duszności napadowej obejmuje badanie podmiotowe, przedmiotowe, badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, echokardiografię), badania czynnościowe płuc oraz badania laboratoryjne. Leczenie zależy od przyczyny – w przypadku niewydolności serca stosuje się diuretyki, leki rozszerzające naczynia, beta-blokery i inhibitory ACE, natomiast w chorobach płuc – leki rozszerzające oskrzela i przeciwzapalne.

Duszność napadowa stanowi istotny objaw kliniczny wymagający dokładnej diagnostyki różnicowej, gdyż może być manifestacją poważnych schorzeń kardiologicznych lub pulmonologicznych. Odpowiednie rozpoznanie i leczenie przyczynowe ma kluczowe znaczenie dla poprawy rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl