zez wrodzony

Zez wrodzony (strabismus congenitus) to zaburzenie polegające na nieprawidłowym ustawieniu gałek ocznych, które występuje od urodzenia lub ujawnia się w pierwszych miesiącach życia dziecka. Charakteryzuje się brakiem równoległego ustawienia osi widzenia obu oczu, co prowadzi do zaburzeń widzenia obuocznego i rozwoju widzenia przestrzennego.

W przeciwieństwie do zeza nabytego, zez wrodzony często wiąże się z nieprawidłowym rozwojem układu nerwowego odpowiedzialnego za koordynację mięśni okoruchowych. Może występować jako zez zbieżny (esotropia), rozbieżny (egzotropia), pionowy lub mieszany. Nieleczony prowadzi do rozwoju niedowidzenia (amblyopii) w oku zezującym, ponieważ mózg tłumi obraz z tego oka, aby uniknąć podwójnego widzenia.

Wczesna diagnoza i leczenie zeza wrodzonego są kluczowe dla prawidłowego rozwoju widzenia. Terapia obejmuje korekcję wad refrakcji okularami, ćwiczenia ortoptyczne, zasłanianie oka dominującego (okluzja) oraz w przypadkach niepoddających się leczeniu zachowawczemu – zabieg chirurgiczny na mięśniach okoruchowych. Sukces terapeutyczny zależy od wczesnego rozpoczęcia leczenia, najlepiej przed ukończeniem 2. roku życia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl