zapalenie mięśnia serca
Zapalenie mięśnia serca (myocarditis) to stan zapalny dotyczący mięśnia sercowego, który może być wywołany przez różne czynniki, przede wszystkim przez infekcje wirusowe (m.in. wirusy Coxsackie, adenowirusy, herpeswirusy, wirus grypy), rzadziej bakteryjne, grzybicze czy pasożytnicze. Może również występować w przebiegu chorób autoimmunologicznych, pod wpływem toksyn czy leków.
Klinicznie zapalenie mięśnia serca może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się różnorodnymi objawami – od łagodnych, grypopodobnych (gorączka, zmęczenie, bóle mięśniowe), poprzez ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, po ciężkie zaburzenia rytmu serca i objawy niewydolności serca. Obraz kliniczny zależy od rozległości stanu zapalnego, etiologii oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta.
W diagnostyce zapalenia mięśnia serca kluczowe znaczenie mają badania laboratoryjne (markery uszkodzenia mięśnia sercowego – troponina, CK-MB), elektrokardiografia, echokardiografia oraz rezonans magnetyczny serca (CMR), który jest obecnie najbardziej czułą nieinwazyjną metodą diagnostyczną. Złotym standardem pozostaje biopsja endomiokardialna, choć ze względu na inwazyjność nie jest rutynowo wykonywana.
Leczenie zapalenia mięśnia serca jest głównie objawowe i podtrzymujące, obejmujące odpoczynek, leki przeciwzapalne, w cięższych przypadkach leki przeciwarytmiczne i wspomagające pracę serca. W przypadkach o etiologii autoimmunologicznej mogą być stosowane kortykosteroidy i leki immunosupresyjne. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć w niektórych przypadkach choroba może prowadzić do przewlekłej niewydolności serca lub nagłej śmierci sercowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Stada 20 mg
Dazatynib jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mediana czasu leczenia wynosiła odpowiednio 6,2 miesiąca u dorosłych i 26,3 miesiąca u dzieci i młodzieży. Profil bezpieczeństwa obejmuje przede wszystkim mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy u 28% pacjentów po 60 miesiącach, obrzęki powierzchowne 14%, nadciśnienie płucne 5%), zaburzenia przewodu pokarmowego, krwawienia oraz zmiany skórne. Wysięk opłucnowy, często narastający z czasem, był odwracalny po odstawieniu leku i stosowaniu diuretyków lub kortykosteroidów, jednak u 19% pacjentów działania niepożądane prowadziły do przerwania terapii. U 5% pacjentów konieczne było trwałe zakończenie leczenia z powodu ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (stopień 3. lub 4.).
arytmia komorowa, chemioterapia, choroba śródmiąższowa płuc, dazatynib, działanie niepożądane, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hipofosfatemia, hipokalcemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, krwotok z przewodu pokarmowego, limfopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostra niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, ostry zespół zaburzeń oddychania, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, serce płucne, tętnicze nadciśnienie płucne, wodobrzusze, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, wybroczynę, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie mięśnia serca, zapalenie osierdzia, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amantix 100 mg
Produkt leczniczy AMANTIX zawiera siarczan amantadyny w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych i posiada liczne przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na amantadynę lub składniki pomocnicze, w tym barwnik żółcień pomarańczową (E 110). Bezwzględnym przeciwwskazaniem są poważne schorzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak ciężka zastoinowa niewydolność serca w IV stopniu klasyfikacji NYHA, kardiomiopatia oraz zapalenie mięśnia sercowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok II i III stopnia), bradykardią poniżej 55 uderzeń na minutę, wydłużonym odstępem QT (Bazett QTc > 420 ms) lub obecnością fal U w EKG, a także u osób z wrodzonym zespołem wydłużonego QT i ciężkimi komorowymi zaburzeniami rytmu, w tym torsade de pointes w wywiadzie. Hipokaliemia i hipomagnezemia stanowią dodatkowe przeciwwskazania ze względu na zwiększone ryzyko arytmii.
arytmia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciąża, działanie proarytmiczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, karmienie piersią, klasyfikacja NYHA, komorowe zaburzenia rytmu serca, leki wydłużające odstęp QT, miokardium, nadwrażliwość, siarczan amantadyny, torsade de pointes, wydłużony odstęp QT, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zapalenie mięśnia serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, żółcień pomarańczowa