zespół wydłużonego odstępu QT
Zespół wydłużonego odstępu QT (ang. Long QT Syndrome, LQTS) to zaburzenie elektryczne serca charakteryzujące się wydłużeniem odstępu QT w elektrokardiogramie (EKG), co odzwierciedla nieprawidłową repolaryzację komór serca. Może występować jako schorzenie wrodzone (dziedziczne) lub nabyte (wtórne do stosowania leków, zaburzeń elektrolitowych czy chorób serca).
Wrodzone LQTS związane jest najczęściej z mutacjami w genach kodujących kanały jonowe w komórkach mięśnia sercowego. Najczęstsze typy to LQT1, LQT2 i LQT3, które odpowiadają za około 75% wszystkich przypadków genetycznych. Nabyte LQTS może być spowodowane przez leki (np. niektóre antydepresanty, leki przeciwarytmiczne, antybiotyki), hipokaliemię, hipomagnezemię lub hipokaliemię.
Klinicznie zespół może być bezobjawowy lub manifestować się omdleniami, drgawkami, a w skrajnych przypadkach nagłym zatrzymaniem krążenia wywołanym przez groźne zaburzenia rytmu serca, szczególnie częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Ryzyko arytmii jest zwiększone podczas aktywności fizycznej (szczególnie w LQT1) lub w reakcji na bodźce emocjonalne czy dźwiękowe (LQT2).
Diagnostyka obejmuje EKG, test wysiłkowy, monitorowanie holterowskie oraz badania genetyczne. Leczenie opiera się na modyfikacji stylu życia, farmakoterapii (β-blokery) oraz w przypadkach wysokiego ryzyka – implantacji kardiowertera-defibrylatora (ICD). Ważna jest również identyfikacja i unikanie czynników wyzwalających arytmie oraz leków wydłużających odstęp QT.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Citabax 20 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Citabax (cytalopram) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytalopram lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (20 mg w tabletce 10 mg, 40 mg w tabletce 20 mg, 80 mg w tabletce 40 mg) oraz glikol propylenowy (0,277 mg, 0,554 mg, 1,108 mg odpowiednio w tabletkach 10, 20 i 40 mg). Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliny >10 mg/dobę, jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 14-dniową przerwę przed włączeniem cytalopramu, a po zakończeniu cytalopramu – minimum 7 dni przerwy przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami MAO. Linezolid, jako inhibitor MAO, również stanowi przeciwwskazanie, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
cytalopram, drgawki, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, odwracalny inhibitor MAO, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sztywność mięśni, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz potencjalnych powikłań kardiologicznych. U pacjentów z wadami serca konieczna jest konsultacja kardiologiczna, a podczas terapii należy monitorować tętno i ciśnienie tętnicze, gdyż u 6-12% pacjentów mogą wystąpić istotne zmiany (tętno ≥20 uderzeń/min, ciśnienie ≥15-20 mmHg). Długotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem leczenia wskazana jest szczegółowa ocena układu krążenia, a podczas terapii regularne pomiary co najmniej co 6 miesięcy. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniami mózgowymi, a u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT czy predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego wymagana jest szczególna ostrożność.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ból w klatce piersiowej, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symescital 10 mg
Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku Symescital, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO, odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również rozpoznany lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, gdyż escytalopram może wydłużać QT zależnie od dawki, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi QT, takimi jak niektóre przeciwarytmiki, przeciwpsychotyczne, antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony) oraz leki przeciwmalaryczne.
bradykardia, CYP2C19, częstoskurcz komorowy, diuretyk, doustny antykoagulant, escytalopram, farmakokinetyka leku, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, nagły zgon sercowy, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objawy odstawienne, padaczka, parestezja, próg drgawkowy, torsade de pointes, tramadol, tryptan, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silamil
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Silamil) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej objawów częstomoczu, ze szczególnym uwzględnieniem niewydolności serca oraz chorób nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne przed podaniem leku. Silamil wymaga ostrożności u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 pkt w skali Childa-Pugha, maksymalna dawka 5 mg), a także u osób leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4. Lek nie jest zalecany u pacjentów z nadreaktywnością wypieracza neurogennego oraz u osób z nietolerancją laktozy (128 mg laktozy jednowodnej w tabletce).
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, hipertermią i innymi potencjalnie zagrażającymi życiu symptomami.
drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, pobudzenie psychoruchowe, substancja czynna, szczawian, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elicea Q-Tab 10 mg
Lek Elicea Q-Tab zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość waha się od 58,935 mg (5 mg) do 235,74 mg (20 mg). Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
bradykardia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, drżenie mięśniowe, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitory MAO-A, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, leki wydłużające odstęp QT, linezolid, moklobemid, niedobór laktazy, nieselektywne inhibitory MAO, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, padaczka, próg drgawkowy, szczawian escytalopramu, zaburzenia drgawkowe, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa Rapid
Olanzapina wykazuje poprawę stanu klinicznego pacjentów po kilku dniach lub tygodniach stosowania, jednak wymaga ścisłego monitorowania. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie zwiększoną śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach obejmujących osoby w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest skuteczna w leczeniu psychozy indukowanej agonistami dopaminy u chorych na chorobę Parkinsona i może nasilać objawy parkinsonizmu oraz omamy. Istotne jest także ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) z objawami takimi jak wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomiczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, granulocyt obojętnochłonny, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, leukocyt, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, stężenie glukozy we krwi, udar, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Cynakalcet – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cynakalcet stosowany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z wtórną nadczynnością przytarczyc (HPT) w przebiegu schyłkowej choroby nerek (ESRD) może powodować hipokalemię, która w niektórych przypadkach prowadziła do zdarzeń zagrażających życiu, w tym zgonów. Objawy hipokalcemii obejmują parestezje, bóle mięśni, skurcze, tężyczkę i drgawki, a także wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT lub przyjmujących leki wydłużające QT. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest obowiązkowe w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia lub zmiany dawki cynakalcetu, a leczenie nie powinno być rozpoczynane przy stężeniu wapnia poniżej dolnej granicy normy. U dializowanych pacjentów około 30% doświadczyło stężenia wapnia < 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Cynakalcet nie jest zalecany u niedializowanych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek ze względu na wyższe ryzyko hipokalcemii (stężenie wapnia < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]).
adynamiczna choroba kości, ból mięśni, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, drgawka, dziedziczna nietolerancja galaktozy, etelkalcetyd, hipokalcemia, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenie rytmu serca, niedobór laktazy, niedociśnienie, niewydolność serca, odstęp QT, pacjent niedializowany, parestezja, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, skurcz mięśni, stężenie PTH, tężyczka, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zaburzenie czynności wątroby, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anzorin
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wymaga monitorowania stanu klinicznego pacjenta, gdyż poprawa może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach terapii. Nie jest wskazana w leczeniu psychozy i zaburzeń zachowania związanych z otępieniem u osób powyżej 65 lat ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższe ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Średnia dawka dobowa w badaniach wynosiła 4,4 mg. Olanzapina nie jest rekomendowana w psychozie indukowanej agonistami dopaminy u chorych z chorobą Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Należy zwracać uwagę na potencjalne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, hiperglikemia z ryzykiem kwasicy ketonowej, dyslipidemia, zaburzenia wątroby, wydłużenie odstępu QTc (≥500 ms), neutropenia, a także ryzyko zakrzepicy żylnej.
aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, glikemia, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwparkinsonowy, lek przeciwpsychotyczny, lipidogram, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odstęp QTc, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, prolaktyna, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, zakrzepica z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój żółci, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Glenmark
Leczenie anagrelidem wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego oraz funkcji wątroby i nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać pełną morfologię krwi, ocenę enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), stężenia kreatyniny i mocznika oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Anagrelid jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnością aminotransferaz przekraczającą 5-krotnie górną granicę normy oraz wymaga ostrożności u osób z zaburzeniami czynności nerek. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi w ciągu 4 dni, z powrotem do wartości wyjściowej w 10-14 dni, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepicy i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
aminotransferaza, aminotransferazy, anagrelid, arytmia komorowa, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor fosfodiesterazy, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, mocznik, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trazodone Neuraxpharm
Trazodon chlorowodorek, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia myśli samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz osób z historią zachowań samobójczych. Wczesna faza leczenia i zmiany dawkowania są krytyczne pod kątem obserwacji klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką, niewydolnością wątroby lub nerek, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym zaburzeniami rytmu i wydłużonym odstępem QT), zaburzeniami elektrolitowymi, nadczynnością tarczycy oraz jaskrą ostrą. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich zaburzeń wątroby (astenia, żółtaczka, nudności) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Ponadto, trazodon może indukować przejście epizodu depresyjnego w maniakalny u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi, co wymaga zaprzestania leczenia.
agranulocytoza, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dusznica bolesna, dysfunkcja seksualna, faza maniakalna, hipokaliemia, IMAO, interwencja chirurgiczna, jadłowstręt, jaskra ostra, myśli samobójcze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, niewydolność sercowo-naczyniowa, niewydolność wątroby, padaczka, priapizm, remisja, rozrost gruczołu krokowego, schizofrenia, SNRI, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zachowania samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. U pacjentów leczonych obserwowano niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany tętna wynosiły ≥20 uderzeń/min, a ciśnienia tętniczego ≥15-20 mmHg. U 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych zmiany te utrzymywały się lub nasilały podczas terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest szczegółowa ocena chorób układu krążenia oraz regularne pomiary tętna i ciśnienia tętniczego (przed leczeniem, podczas terapii, po zmianie dawki i co 6 miesięcy). Atomoksetyny nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyniami mózgowymi, a u osób z zespołem wydłużonego QT lub predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego wymagana jest szczególna ostrożność.
akcja serca, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, naczynia mózgowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, tik ruchowy, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aurosolin
Przed rozpoczęciem terapii produktem Aurosolin (bursztynian solifenacyny) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroba nerek, oraz potwierdzenie zakażenia układu moczowego i w razie potrzeby wdrożenie antybiotykoterapii. Leczenie solifenacyną wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka maksymalna 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 punktów, dawka maksymalna 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u osób z neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Należy również uwzględnić ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes u pacjentów z zespołem wydłużonego QT i hipokaliemią, co wymaga oceny kardiologicznej i parametrów biochemicznych przed terapią.
bisfosfonian, brak laktazy, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężka niewydolność nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, terapia przeciwbakteryjna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoxetine NeuroPharma
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U pacjentów z wadami serca istnieje zwiększone ryzyko nagłej śmierci, dlatego konieczna jest konsultacja kardiologiczna przed rozpoczęciem terapii. Atomoksetyna może powodować wzrost tętna (średnio <10 uderzeń/min) i ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), z bardziej wyraźnymi zmianami u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych, a u części pacjentów zmiany te utrzymują się lub nasilają. Zaleca się regularne pomiary tętna i ciśnienia krwi przed leczeniem, po każdej zmianie dawki oraz co 6 miesięcy, z wykorzystaniem siatki centylowej u dzieci i zgodnie z wytycznymi nadciśnieniowymi u dorosłych.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, halucynacja, myśl samobójcza, naczynie mózgowe, nadciśnienie, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, stan lękowy, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symescital 5 mg
Escytalopram w preparacie Symescital (dawki 5 mg i 10 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki leku oraz u osób leczonych nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Również kojarzenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) lub linezolidem jest przeciwwskazane z powodu podobnego ryzyka. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także rozpoznany lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, gdyż lek może nasilać ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie escytalopramu z innymi lekami wydłużającymi QT (np. lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi przeciwpsychotykami, makrolidami, fluorochinolonami) jest również zabronione ze względu na efekt addytywny i synergistyczny.
antybiotyk, autonomiczny układ nerwowy, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, leki wydłużające odstęp QT, linezolid, mania, moklobemid, nadwrażliwość na escytalopram, padaczka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, Symescital, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zylena
Olanzapina (Zylena) jest przeciwwskazana u pacjentów z psychozą i zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w badaniach u osób w wieku średnio 78 lat. Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, zaburzenia połykania, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest zalecana u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych agonistami dopaminy, ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamy. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Należy monitorować ryzyko hiperglikemii i cukrzycy, wykonując pomiar glikemii przed terapią, po 12 tygodniach oraz corocznie, a także kontrolować masę ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i co kwartał) oraz profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
agonista dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przemiany lipidów, zakrzepica żylna, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine APC
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wykazuje opóźnioną poprawę kliniczną, co wymaga starannego monitorowania pacjenta w pierwszych tygodniach terapii. Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie większą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, szczególnie u osób powyżej 65-75 lat. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, nie wykazując przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, olanzapina może indukować hiperglikemię i zaostrzenie cukrzycy, co wymaga monitorowania glikemii (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie) oraz masy ciała (przed leczeniem, po 4, 8, 12 tygodniach i kwartalnie). Należy także kontrolować profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat).
aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyskineza późna, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, lipid, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, otępienie naczyniowe, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, psychoza, schizofrenia, szpik kostny, udar mózgu, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anzorin
Olanzapina, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, wymaga kilku dni do tygodni terapii, aby zaobserwować poprawę kliniczną, co wymaga ścisłego monitorowania skuteczności i działań niepożądanych. Nie jest wskazana u pacjentów z psychozą i zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotny wzrost ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo, szczególnie u osób powyżej 65-75 lat oraz z otępieniem naczyniowym. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności w leczeniu psychozy i może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy. Dawkowanie rozpoczyna się od 2,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aktywność antycholinergiczna, aminotransferaza wątrobowa, benzodiazepina, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dysfagia, dyskineza późna, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, prolaktyna, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, sedacja, walproinian, zaburzenie psychotyczne, zakrzep z zatorami, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grenalvon
Anagrelid, stosowany w leczeniu zaburzeń hematologicznych, wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Lek nie jest zalecany przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie górną granicę normy, a u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny i mocznika. Nagłe odstawienie anagrelidu może prowadzić do gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. W okresie po zakończeniu terapii obserwuje się efekt „odbicia” z możliwym przekroczeniem wartości wyjściowych liczby trombocytów, co wymaga częstych kontroli morfologii krwi. Monitorowanie powinno obejmować pełną morfologię, parametry wątrobowe (AlAT, AspAT), nerkowe (kreatynina, mocznik) oraz elektrolity (potas, magnez, wapń).
biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia, elektrokardiografia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, ostra białaczka szpikowa, powikłanie zakrzepowe, substancja pomocnicza, torsade de pointes, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół wydłużonego odstępu QTc, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna Medice, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek powinien być stosowany ostrożnie i po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwowano bardziej znaczące zmiany (tętno o ≥20 uderzeń/min, ciśnienie o 15-20 mmHg lub więcej), które u części pacjentów utrzymywały się lub nasilały. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena układu krążenia oraz systematyczne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego, z pomiarami co najmniej co 6 miesięcy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniowymi mózgu oraz wymaga ostrożności u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT i ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, duża depresja, halucynacje, kołatanie serca, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, podwyższone stężenie bilirubiny, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, stan maniakalny, tik ruchowy, urojenia, wada serca, zaburzenia psychotyczne, zachowania samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silamil
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Silamil (solifenacyna) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej częstomoczu, wykluczając inne przyczyny, takie jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Silamil wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, zwolnioną perystaltyką jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 pkt, dawka max 5 mg) oraz podczas jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4. Ponadto, u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego konieczny jest szczególny nadzór kliniczny.
bisfosfonian, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapina Stada
Olanzapina wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, gdy poprawa może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach. Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo) w populacji starszych pacjentów (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. Czynniki ryzyka zwiększające śmiertelność to wiek >65 lat, utrudnione połykanie, sedacja, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest skuteczna i może nasilać objawy parkinsonizmu u chorych z chorobą Parkinsona. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, laktaza, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, schizofrenia, sedacja, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapin Krka
Olanzapin Krka wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, gdyż poprawa stanu pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach. Lek nie jest zalecany u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższe ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko incydentów krążenia mózgowego (1,3% vs 0,4% placebo) u osób w podeszłym wieku (średnia 78 lat). Wskazane jest unikanie stosowania u pacjentów z chorobą Parkinsona z powodu nasilenia parkinsonizmu i omamów oraz braku przewagi skuteczności nad placebo. Należy zwracać uwagę na potencjalne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, krążenie mózgowe, kwasica ketonowa, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, psychoza, rabdomioliza, sedacja, stężenie lipidów, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Przeciwwskazania stosowania
Klomipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny dostępny w preparatach Anafranil (10 mg, 25 mg) oraz Anafranil SR 75 (75 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorowodorek klomipraminy lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (33,25 mg w Anafranil 10 mg, 15 mg w Anafranil 25 mg), sacharoza (28,27 mg i 16,54 mg odpowiednio) oraz makrogologlicerol hydroksystearynian (0,235 mg w Anafranil SR 75). Ponadto, klomipramina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością krzyżową na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne z grupy benzodiazepin oraz u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (MAO), z koniecznością zachowania 14-dniowego odstępu przed i po terapii inhibitorami MAO, w tym selektywnymi, odwracalnymi inhibitorami MAO-A, jak moklobemid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
Anafranil, chlorowodorek klomipraminy, działanie kardiotoksyczne, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek psychotropowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, moklobemid, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, powikłanie sercowo-naczyniowe, przedłużone uwalnianie, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Afenix
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Afenix (solifenacyna bursztynian) konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki w celu wykluczenia innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg/dobę), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha, maksymalna dawka 5 mg/dobę), a także u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4. U pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (np. zespół wydłużonego QT, hipokaliemia) obserwowano wydłużenie QT i torsade de pointes, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bisfosfonian, brak laktazy, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomiczna, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pęcherz neurogeniczny, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, solifenacyna bursztynianu, spowolniona perystaltyka jelit, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eribulin EVER Pharma
Eribulin EVER Pharma (0,44 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego ze względu na ryzyko mielosupresji, głównie neutropenii. Terapia może być rozpoczęta tylko u pacjentów z bezwzględną liczbą neutrofilów ≥1,5 x 10⁹/L oraz liczbą płytek krwi >100 x 10⁹/L. Gorączka neutropeniczna występuje u mniej niż 5% leczonych, jednak u pacjentów z aktywnością aminotransferaz (AlAT, AspAT) >3 x GGN oraz stężeniem bilirubiny >1,5 x GGN ryzyko ciężkiej neutropenii i gorączki neutropenicznej jest zwiększone. W przypadku ciężkiej neutropenii zaleca się rozważenie stosowania G-CSF zgodnie z wytycznymi klinicznymi. Opisywano również przypadki śmiertelnych powikłań hematologicznych, takich jak posocznica i wstrząs septyczny.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bradyarytmia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, lek przeciwarytmiczny, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niewydolność serca, posocznica neutropeniczna, trombocytopenia, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elicea Q-Tab 20 mg
Lek Elicea Q-Tab (escytalopram) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (zawartość od 58,935 mg do 235,74 mg w zależności od dawki: 5-20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym lub rozpoznanym zespołem wydłużonego odstępu QT oraz u osób przyjmujących inne leki wydłużające QT, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.
choroba afektywna dwubiegunowa, Elicea Q-Tab, epizod hipomaniakalny, epizod maniakalny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, nieodwracalny inhibitor MAO, opioid, pobudzenie psychoruchowe, SSRI, sztywność mięśni, tramadol, tryptan, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anafranil 10 mg
Lek Anafranil (chlorowodorek klomipraminy) w postaci tabletek powlekanych 10 mg i 25 mg posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klomipraminę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (33,25 mg w tabletce 10 mg i 15 mg w tabletce 25 mg) oraz sacharozę (28,27 mg w tabletce 10 mg i 16,54 mg w tabletce 25 mg). Nie należy stosować leku równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ani w okresie 14 dni przed i po ich stosowaniu ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Anafranil jest przeciwwskazany u pacjentów po zawale mięśnia sercowego oraz u osób z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, ze względu na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności i groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes.
chlorowodorek klomipraminy, działanie antycholinergiczne, działanie kardiotoksyczne, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, laktoza jednowodna, moklobemid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, niewydolność serca, sacharoza, tabletka powlekana, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Konaten
Atomoksetyna, zawarta w preparacie Konaten, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną częstość zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej, co wymaga uważnej obserwacji pacjentów, szczególnie na początku terapii. Lek może powodować istotne zmiany parametrów układu krążenia, takie jak przyspieszenie rytmu serca (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), a u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany te mogą być bardziej nasilone (o ≥20 uderzeń/min i 15-20 mmHg). Długotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego, dlatego przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań kardiologicznych, zwłaszcza u pacjentów z wadami serca lub chorobami układu krążenia. Zaleca się regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego – przed terapią, podczas leczenia, po każdej zmianie dawki oraz co najmniej co 6 miesięcy.
atomoksetyna, bilirubina, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie o niewyjaśnionej przyczynie, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, powysiłkowy ból w klatce piersiowej, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, przewlekły tik ruchowy, reakcja anafilaktyczna, rytm serca, stan pobudzenia, urojenie, uszkodzenie wątroby, wysypka, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Erybulina, substancja czynna leku Eribulin EVER Pharma, charakteryzuje się istotnym ryzykiem mielosupresji, zwłaszcza neutropenii, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi przed każdą dawką. Terapia może być rozpoczęta tylko u pacjentów z bezwzględną liczbą neutrofilów ≥1,5 x 10⁹/l oraz liczbą płytek >100 x 10⁹/l. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza przy aktywności AlAT i AspAT >3 x GGN oraz bilirubiny >1,5 x GGN, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkiej neutropenii 4. stopnia i gorączki neutropenicznej, która występuje u <5% leczonych i może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonów. W przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub ciężkiej neutropenii zaleca się stosowanie G-CSF lub leków równoważnych zgodnie z wytycznymi klinicznymi i Charakterystyką Produktu Leczniczego.
Podczas terapii erybuliną konieczne jest monitorowanie objawów neuropatii obwodowej, zarówno ruchowej, jak i czuciowej, z możliwością modyfikacji dawki lub przerwania leczenia w przypadku ciężkiej neurotoksyczności. U pacjentów z wyjściową neuropatią 1. i 2. stopnia nie zaobserwowano zwiększonej częstości nowych lub nasilonych objawów. W badaniu EKG u 26 pacjentów stwierdzono wydłużenie odstępu QT w 8. dniu leczenia, niezależne od stężenia erybuliny, co wymaga kontroli EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka (wrodzona niewydolność serca, bradyarytmie, stosowanie leków wydłużających QT, zaburzenia elektrolitowe). Przed terapią należy skorygować hipokaliemię, hipokalcemie i hipomagnezemię oraz monitorować elektrolity podczas leczenia. Eribulin EVER Pharma zawiera niewielkie ilości etanolu (39,5 mg/ml) i jest „wolny od sodu” (<1 mmol sodu/ml).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezwzględna liczba neutrofilów, bradyarytmia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, lek przeciwarytmiczny, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, posocznica z neutropenią, trombocytopenia, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Bluefish
Olanzapina wykazuje opóźnioną poprawę stanu klinicznego, co wymaga starannego monitorowania pacjentów zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Nie jest zalecana u osób z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w badaniach kontrolowanych placebo u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności w leczeniu psychozy i może nasilać objawy parkinsonizmu. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku. Należy również monitorować ryzyko hiperglikemii i zaburzeń metabolicznych, w tym wzrost masy ciała, z pomiarem glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a także kontrolą lipidów i masy ciała zgodnie z wytycznymi.
aminotransferaza wątrobowa, benzodiazepina, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, dyslipidemia, działanie antycholinergiczne, fenyloketonuria, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, nagły zgon sercowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, późna dyskineza, próg drgawkowy, przejściowy napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, rabdomioliza, sedacja, udar, wątrobokomórkowe uszkodzenie wątroby, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adablok
Przed rozpoczęciem terapii solifenacyną (produkt Adablok) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek, a w przypadku zakażenia układu moczowego najpierw wdrożenie leczenia przeciwbakteryjnego. Solifenacyna wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Child-Pugh, maksymalna dawka 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol), z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomicznego układu nerwowego oraz u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym z wydłużonym odstępem QT i hipokaliemią. Zaleca się monitorowanie funkcji serca w tych przypadkach ze względu na ryzyko Torsade de Pointes.
bisfosfonian, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, solifenacyna, torsade de pointes, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Escitalopram jest również przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT oraz w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
antybiotyk, arytmia, astemizol, bradykardia, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod hipomaniakalny, epizod maniakalny, escytalopram, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, makrolid, mizolastyna, moklobemid, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwracalny inhibitor MAO-A, padaczka, SIADH, substancja psychoaktywna, tendencje samobójcze, torsade de pointes, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie układu krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzaran
Olanzapina w dawce 10 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z otępieniem, ze względu na dwukrotnie zwiększone ryzyko śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotny wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo). Nie jest zalecana u pacjentów z psychozą związaną z otępieniem ani u chorych z chorobą Parkinsona ze względu na ryzyko nasilenia parkinsonizmu i omamów. Należy monitorować ryzyko Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (ZZN) objawiającego się m.in. gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego. W przypadku podejrzenia ZZN lub niewyjaśnionej gorączki należy natychmiast odstawić lek. Olanzapina może powodować hiperglikemię i nasilenie cukrzycy, dlatego zaleca się monitorowanie glikemii na początku terapii, po 12 tygodniach oraz corocznie, a także masy ciała i lipidów zgodnie z określonym harmonogramem.
agonista dopaminy, aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyskineza polekowa, dyslipidemia, działanie przeciwcholinergiczne, granulocyt obojętnochłonny, hipereozynofilia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, leukocyt, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność porażenna jelit, objaw odstawienny, olanzapina, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późna dyskineza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia przeciwpsychotyczna, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anagrelide Vipharm
Stosowanie anagrelidu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz przekracza 5-krotnie górną granicę normy. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu liczby płytek krwi i powikłań zakrzepowych, w tym udaru mózgu. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności wątroby (AlAT, AspAT), nerek (kreatynina, mocznik) oraz elektrolitów (potas, magnez, wapń). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, kardiomiopatię i zastoinową niewydolność serca, zwłaszcza u pacjentów z wydłużonym odstępem QT lub przyjmujących inhibitory CYP1A2, które mogą zwiększać stężenie anagrelidu i jego metabolitu 3-hydroksy anagrelidu.
aminotransferazy, anagrelid, badanie echokardiograficzne, badanie elektrokardiograficzne, biopsja szpiku kostnego, częstoskurcz komorowy, czynność wątroby, dysfagia, efekt odbicia, elektrolity, enzymy wątrobowe, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomegalia, kardiomiopatia, kreatynina, mielofibroza, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, powikłanie zakrzepowe, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Lekam
Olanzapina, stosowana w leczeniu przeciwpsychotycznym, wykazuje poprawę stanu klinicznego pacjentów po kilku dniach lub tygodniach terapii, jednak wymaga ścisłego monitorowania działań niepożądanych. U pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z otępieniem stosowanie olanzapiny wiąże się z dwukrotnym wzrostem śmiertelności (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnym wzrostem zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4% placebo), niezależnie od dawki (średnia 4,4 mg/dobę) i czasu leczenia. Olanzapina jest przeciwwskazana u pacjentów z psychozą indukowaną agonistami dopaminy w chorobie Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Należy zwracać uwagę na ryzyko Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (ZZN) objawiającego się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagając natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza wątrobowa, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, dyslipidemia, działanie przeciwcholinergiczne, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, leczenie przeciwpsychotyczne, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, otępienie naczyniowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, prolaktyna, przerost mięśnia sercowego, psychoza, rabdomioliza, udar niedokrwienny, układ cholinergiczny, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzin
Olanzapina wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zwiększonej śmiertelności u pacjentów w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat), gdzie odnotowano dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5% placebo) oraz trzykrotnie częstsze zdarzenia naczyniowo-mózgowe (1,3% vs 0,4%). Szczególnie niezalecane jest stosowanie u pacjentów z psychozą związaną z otępieniem oraz u chorych z chorobą Parkinsona, gdzie obserwowano nasilenie parkinsonizmu i omamów. Dawkowanie w badaniach u pacjentów z chorobą Parkinsona rozpoczynano od 2,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę. Należy zwracać uwagę na ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) oraz hiperglikemii, w tym kwasicy ketonowej i śpiączki, co wymaga monitorowania glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach oraz corocznie, a także regularnej kontroli masy ciała i lipidów.
agonista dopaminy, aminotransferazy wątrobowe, choroba Parkinsona, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fosfokinaza kreatyninowa, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, kwasica ketonowa, lipidy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedrożność porażenna jelit, odstęp QT, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, późne dyskinezy, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, psychoza, rabdomioliza, walproinian, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olanzapin Krka
Olanzapina wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, gdy poprawa kliniczna może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach. Lek nie jest zalecany u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) w grupie osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) leczonych dawką średnią 4,4 mg/dobę. Czynniki ryzyka zwiększonej śmiertelności to wiek >65 lat, utrudnione połykanie, sedacja, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Ponadto, olanzapina wiąże się z trzykrotnym wzrostem częstości incydentów naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%), a także nie jest wskazana u pacjentów z chorobą Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów bez przewagi skuteczności nad placebo. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), objawiającego się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością układu autonomicznego, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferazy wątrobowe, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, krążenie mózgowe, kwasica ketonowa, mioglobinuria, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, otępienie, parkinsonizm, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, przerost mięśnia sercowego, rabdomioliza, sedacja, sztywność mięśniowa, udar, uszkodzenie wątrobokomórkowe, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia świadomości, zaburzenia zachowania, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zolaxa
Olanzapina (Zolaxa) wykazuje opóźniony początek działania, z poprawą kliniczną obserwowaną po kilku dniach do tygodni terapii, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. U osób starszych (>65 lat) z psychozą lub zaburzeniami zachowania w przebiegu otępienia stosowanie olanzapiny wiąże się z dwukrotnie wyższą śmiertelnością (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie wyższą częstością zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo. Czynniki ryzyka obejmują m.in. wiek powyżej 75 lat, otępienie naczyniowe, sedację, niedożywienie, odwodnienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest zalecana w psychozie indukowanej agonistami dopaminy u chorych z chorobą Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i omamów oraz brak przewagi nad placebo. Istotnym zagrożeniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) objawiający się m.in. hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną, wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferazy wątrobowe, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, cukrzyca, dysfagia, działanie antycholinergiczne, fosfokinaza kreatyninowa, granulocyty obojętnochłonne, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lipidy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, odstęp QT, olanzapina, omamy, otępienie, parkinsonizm, późna dyskineza, prolaktyna, przemijający napad niedokrwienny, przerost gruczołu krokowego, psychoza, rabdomioliza, zakrzep z zatorem, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escitalopram Genoptim (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także u osób leczonych nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, co może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i autonomicznych. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wrodzonym lub rozpoznanym zespołem wydłużonego odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko torsade de pointes i nagłej śmierci sercowej, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami wydłużającymi QT. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca lub po przebytym zawale mięśnia sercowego.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bradykardia, dziurawiec, escytalopram, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, niewydolność serca, próg drgawkowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Veloxsol
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Veloxsol (solifenacyna) konieczne jest wykluczenie innych przyczyn częstomoczu, takich jak niewydolność serca czy choroby nerek, oraz leczenie ewentualnych zakażeń dróg moczowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w skali Childa-Pugha) dawka solifenacyny nie powinna przekraczać 5 mg. W przypadku jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu, konieczne może być indywidualne dostosowanie dawki.
cewnikowanie pęcherza moczowego, choroba nerek, choroba refluksowa, częstomocz, działanie cholinolityczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, poziom elektrolitów, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin Medreg
Przed rozpoczęciem terapii Solifenacin Medreg konieczna jest dokładna diagnostyka przyczyn częstomoczu, z wykluczeniem infekcji układu moczowego oraz innych schorzeń, takich jak niewydolność serca czy choroba nerek. U pacjentów z istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem zwolnionej perystaltyki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów w klasyfikacji Child-Pugh) dawka Solifenacin Medreg nie powinna przekraczać 5 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4, z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym, neuropatią autonomiczną oraz u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią, ze względu na możliwość wystąpienia torsade de pointes. Bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością wypieracza nie zostało ustalone.
bisfosfoniany, brak laktazy, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, częstomocz, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza pochodzenia neurogennego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, solifenacyna bursztynianu, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia drożności przewodu pokarmowego, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mozarin 15 mg
Lek Mozarin, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, odwracalnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidu, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT lub wrodzonym zespołem wydłużonego QT, a także u osób stosujących inne leki wydłużające QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
bradykardia, dziurawiec, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitory MAO, inhibitory MAO-A, inhibitory monoaminooksydazy, leczenie skojarzone, leki przeciwmigrenowe, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, niewydolność serca, opioidy, tabletka powlekana, torsade de pointes, tramadol, tryptany, tryptofan, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levomentis
Lewomepromazyna, składnik leku Levomentis, wymaga ścisłej kontroli parametrów klinicznych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, wątroby oraz nerek. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby, morfologii krwi z rozmazem, EKG oraz stężenia potasu w surowicy, szczególnie u osób z ryzykiem hipotonii, zaburzeń rytmu serca i wydłużonego odstępu QT. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie EKG w celu wykluczenia przeciwwskazań kardiologicznych. Lewomepromazyna może powodować wydłużenie odstępu QT, arytmie, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), dlatego w przypadku hipertermii i objawów takich jak sztywność mięśni czy zaburzenia świadomości należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto, lek obniża próg drgawkowy i może indukować zmiany padaczkopodobne w EEG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z padaczką. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem późnej dyskinezy, której objawy mogą być nieodwracalne i obejmują mimowolne ruchy twarzy i kończyn.
agranulocytoza, arytmia typu torsade de pointes, badanie biochemiczne wątroby, bradykardia, choroba układu krążenia, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, działanie pozapiramidowe, działanie sedatywne, fenotiazyna, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, katatonia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lewomepromazyna, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność oddechowa, objaw pozapiramidowy, objaw psychotyczny, padaczka, parkinsonizm, późna dyskineza, próg drgawkowy, rozrost gruczołu krokowego, sztywność mięśni, tachykardia, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica z zatorami, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Oksytocyna jest stosowana głównie w położnictwie do indukcji i nasilania akcji porodowej, podawana wyłącznie w formie infuzji dożylnej w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego personelu. Podawanie bolusów dożylnych jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego, tachykardii i uderzeń gorąca. Indukcja porodu powinna być prowadzona tylko przy ściśle określonych wskazaniach, z ciągłym monitorowaniem czynności skurczowej macicy, częstości akcji serca płodu i matki oraz ciśnienia tętniczego. Oksytocyna jest przeciwwskazana m.in. w porodzie przedwczesnym, granicznej dysproporcji główkowo-miedniczej, po wcześniejszych dużych zabiegach chirurgicznych macicy, wielorództwie oraz inwazyjnym raku szyjki macicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z chorobami sercowo-naczyniowymi, zespołem wydłużonego QT, po cięciu cesarskim oraz u kobiet powyżej 35 roku życia.
bradykardia płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, cukrzyca ciążowa, dysproporcja główkowo-miedniczna, hipertonia macicy, hiponatremia, indukcja porodu, infuzja dożylna, inwazyjny rak szyjki macicy, kardiomiopatia przerostowa, kardiotokografia, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok poporodowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, obrzęk płuc, pęknięcie macicy, poród przedwczesny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tętnic wieńcowych, skurcz tężcowy, tachykardia odruchowa, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zator płynem owodniowym, zatrucie wodne, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anafranil SR 75 75 mg
Anafranil SR 75 zawiera 75 mg chlorowodorku klomipraminy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i należy do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na klomipraminę lub substancje pomocnicze (w tym makrogolglicerol hydroksystearynian 0,235 mg/tabletkę), nadwrażliwość krzyżową na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne z grupy benzodiazepin, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) z zachowaniem 14-dniowego okresu karencji oraz okres bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
arytmia komorowa, chlorowodorek klomipraminy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra wąskiego kąta, kardiotoksyczność, moklobemid, nadwrażliwość krzyżowa, próg drgawkowy, przeciwwskazanie bezwzględne, przerost gruczołu krokowego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT