pobudzenie maniakalne
Pobudzenie maniakalne to stan psychiczny charakteryzujący się nadmiernym poziomem energii, euforii, drażliwości oraz przyspieszonego myślenia. Jest to kluczowy objaw manii występującej w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (ChAD), ale może również pojawić się w przebiegu innych zaburzeń psychicznych lub jako skutek działania substancji psychoaktywnych.
Pacjenci z pobudzeniem maniakalnym wykazują wzmożoną aktywność psychoruchową, zmniejszoną potrzebę snu, przyspieszoną mowę (logorrhea) oraz gonitwy myśli. Często podejmują ryzykowne decyzje finansowe, seksualne lub społeczne bez zważania na konsekwencje. Obserwuje się również nadmierne poczucie własnej wartości, które może przeradzać się w urojenia wielkościowe.
Diagnostyka pobudzenia maniakalnego opiera się na kryteriach DSM-5 lub ICD-10/11 i wymaga różnicowania z innymi stanami, takimi jak zatrucie substancjami psychoaktywnymi, zaburzenia osobowości czy schizofrenia. Leczenie obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpsychotyczne, stabilizatory nastroju), psychoedukację oraz w ciężkich przypadkach hospitalizację psychiatryczną dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz potencjalnych powikłań kardiologicznych. U pacjentów z wadami serca konieczna jest konsultacja kardiologiczna, a podczas terapii należy monitorować tętno i ciśnienie tętnicze, gdyż u 6-12% pacjentów mogą wystąpić istotne zmiany (tętno ≥20 uderzeń/min, ciśnienie ≥15-20 mmHg). Długotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem leczenia wskazana jest szczegółowa ocena układu krążenia, a podczas terapii regularne pomiary co najmniej co 6 miesięcy. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniami mózgowymi, a u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT czy predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego wymagana jest szczególna ostrożność.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ból w klatce piersiowej, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. U pacjentów leczonych obserwowano niewielkie przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany tętna wynosiły ≥20 uderzeń/min, a ciśnienia tętniczego ≥15-20 mmHg. U 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych zmiany te utrzymywały się lub nasilały podczas terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest szczegółowa ocena chorób układu krążenia oraz regularne pomiary tętna i ciśnienia tętniczego (przed leczeniem, podczas terapii, po zmianie dawki i co 6 miesięcy). Atomoksetyny nie stosuje się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyniami mózgowymi, a u osób z zespołem wydłużonego QT lub predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego wymagana jest szczególna ostrożność.
akcja serca, atomoksetyna, bilirubina, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, naczynia mózgowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, tik ruchowy, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anafranil 25 mg
Anafranil (chlorowodorek klomipraminy) jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym dostępnym w dawkach 10 mg i 25 mg, który może wywoływać liczne działania niepożądane, z których większość ma charakter łagodny i przemijający. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie antycholinergiczne oraz potencjalne zaburzenia metabolizmu i eliminacji leku, co może prowadzić do wyższych stężeń w osoczu. W trakcie terapii obserwuje się często senność, zmęczenie, niepokój, wzmożony apetyt, a także objawy neurologiczne takie jak ospałość, zawroty głowy, drżenie i drgawki. Istotne jest monitorowanie stanu psychicznego pacjenta, zwłaszcza pod kątem ryzyka myśli i zachowań samobójczych, które mogą wystąpić podczas leczenia lub po jego zakończeniu. Ponadto, u osób powyżej 50. roku życia istnieje zwiększone ryzyko złamań kostnych, co wymaga uwagi klinicznej.
agranulocytoza, ataksja, chlorowodorek klomipraminy, choroba Parkinsona, depersonalizacja, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, hipokaliemia, jaskra, lek trójpierścieniowy, leukopenia, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, parestezja, plamica, pobudzenie maniakalne, reakcja anafilaktyczna, SIADH, SSRI, stężenie leku w osoczu, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, układ nerwowy obwodowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie koncentracji, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie przewodzenia, zachowanie samobójcze, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, złamanie kości - Leksykon substancji czynnych
Mianseryna – Przeciwwskazania stosowania
Mianseryna, jako czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na chlorowodorek mianseryny lub substancje pomocnicze, stan pobudzenia maniakalnego lub mania, ciężka niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i do 2 tygodni po zakończeniu ich terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty zawierające laktozę, np. Miansec 30, gdzie jedna tabletka zawiera 154,38 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, preparat Deprexolet zawiera sód w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
chlorowodorek mianseryny, choroba afektywna dwubiegunowa, Deprexolet, farmakokinetyka leku, faza maniakalna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek czteropierścieniowy przeciwdepresyjny, Lerivon, mania, marskość wątroby, Miansec, Miansegen, mianseryna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pobudzenie maniakalne, praktyka kliniczna, reakcja alergiczna, substancja hepatotoksyczna, substancja przeciwdepresyjna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deprexolet 30 mg
Lek Deprexolet zawiera mianserynę chlorowodorek w dawkach 10 mg lub 30 mg w formie tabletek powlekanych i posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego okresu karencji po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem leczenia mianseryną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie pobudzenia maniakalnego oraz u osób z ciężkim uszkodzeniem wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia objawów maniakalnych oraz kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W przypadku umiarkowanych zaburzeń funkcji wątroby zaleca się ostrożność i ewentualne stosowanie zredukowanych dawek pod kontrolą parametrów wątrobowych.
agranulocytoza, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie uszkodzenie wątroby, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, dysfagia, epizod manii, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek normotymiczny, mianseryna chlorowodorek, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, objaw maniakalny, parametr wątrobowy, pobudzenie maniakalne, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, terapia przeciwdepresyjna, umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży. U dorosłych nie zaobserwowano istotnej różnicy w częstości tych zachowań w porównaniu z placebo. Lek może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (<10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (<5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i nastolatków oraz 6-10% dorosłych obserwuje się znaczące zmiany (tętno o ≥20 uderzeń/min, ciśnienie o 15-20 mmHg lub więcej), które mogą utrzymywać się lub nasilać (15-26% dzieci i nastolatków, 27-32% dorosłych). Przed terapią konieczne jest wykluczenie ciężkich chorób układu krążenia, a podczas leczenia zaleca się regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego (przed rozpoczęciem, po każdej zmianie dawki oraz co 6 miesięcy). Atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i naczyniami mózgowymi oraz wymaga ostrożności u osób z nadciśnieniem, częstoskurczem, zespołem wydłużonego QT czy ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego.
ADHD, atomoksetyna, choroba naczyń mózgowych, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, halucynacja, hiperbilirubinemia, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenia psychotyczne polekowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wiąże się z ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży, co wymaga starannej obserwacji pacjentów rozpoczynających terapię. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek należy stosować ostrożnie po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna średnio o mniej niż 10 uderzeń/min oraz wzrost ciśnienia tętniczego średnio o mniej niż 5 mmHg, jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwowano zmiany tętna o ≥20 uderzeń/min i ciśnienia o 15-20 mmHg, które u części pacjentów (15-26% dzieci i młodzieży, 27-32% dorosłych) utrzymywały się lub nasilały. Przed leczeniem konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań układu krążenia oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy, z uwzględnieniem siatek centylowych u dzieci i obowiązujących wytycznych u dorosłych.
ADHD, atomoksetyna, choroba układu krążenia, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, przerost mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, stężenie bilirubiny, tachykardia, tętno, uszkodzenie wątroby, zaburzenie naczyń mózgowych, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoxetine NeuroPharma
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek należy stosować po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna może powodować wzrost tętna (średnio <10 uderzeń/min) i ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwuje się znaczne zmiany (tętno o ≥20 uderzeń/min, ciśnienie o 15-20 mmHg lub więcej), które u części pacjentów (15-26% dzieci i młodzieży, 27-32% dorosłych) utrzymują się lub nasilają. Zaleca się dokładny wywiad, badania kardiologiczne oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia (przed leczeniem, po zmianie dawki i co 6 miesięcy), z uwzględnieniem siatki centylowej u dzieci i obowiązujących wytycznych u dorosłych.
ADHD, bilirubina, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, epizod dużej depresji, halucynacja, kołatanie serca, nadciśnienie, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie o niewyjaśnionej przyczynie, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, polekowe zaburzenie psychotyczne, powysiłkowy ból w klatce piersiowej, przerost mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, urojenie, uszkodzenie wątroby, wrogość, zaburzenie maniakalne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lorabex 4 mg/ml
Lorabex (lorazepam) w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 4 mg/ml jest benzodiazepiną stosowaną w premedykacji przed zabiegami stomatologicznymi, operacjami oraz inwazyjnymi badaniami diagnostycznymi (bronchoskopia, arteriografia, endoskopia) u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego oraz ostrej manii w tej samej grupie wiekowej. Lorabex jest również wskazany do kontroli napadów padaczkowych u pacjentów w szerokim spektrum wiekowym – od niemowląt (od 1 miesiąca życia), przez dzieci, młodzież, aż po dorosłych. Ze względu na obecność substancji pomocniczych, takich jak alkohol benzylowy (21 mg/ml) i glikol propylenowy (840 mg/ml), konieczna jest ostrożność przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza najmłodszych.
Podawanie Lorabexu powinno odbywać się wyłącznie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, w tym w gabinetach stomatologicznych i pracowniach diagnostycznych, a także w zespołach ratownictwa medycznego w stanach nagłych. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie, uwzględniając stężenie roztworu (4 mg/ml), masę ciała pacjenta oraz wskazanie kliniczne. Wskazania do stosowania różnią się w zależności od grupy wiekowej: u dorosłych i młodzieży ≥12 lat obejmują szeroki zakres zastosowań, natomiast u dzieci i niemowląt lek jest stosowany wyłącznie w kontroli napadów padaczkowych.
alkohol benzylowy, arteriografia, benzodiazepiny, bronchoskopia, droga parenteralna, działanie anksjolityczne, endoskopia, glikol propylenowy, lęk przedoperacyjny, lorazepam, mania, napady padaczkowe, ostry stan lękowy, pobudzenie maniakalne, pobudzenie psychoruchowe, premedykacja, premedykacja przedoperacyjna, roztwór do wstrzykiwań, substancje pomocnicze, zabiegi stomatologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atomoksetyna Medice
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. U dorosłych nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka samobójstw w porównaniu z placebo. Lek może powodować istotne zmiany hemodynamiczne, takie jak przyspieszenie tętna (średnio <10 uderzeń/min, u 8-12% dzieci i 6-10% dorosłych zmiany ≥20 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg, u części pacjentów wzrost o 15-20 mmHg lub więcej). Długotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena układu sercowo-naczyniowego, a w trakcie leczenia regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyniami mózgowymi oraz u osób z zespołem wydłużonego QT bez konsultacji kardiologicznej.
ADHD, atomoksetyna, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, enzym wątrobowy, halucynacja, myśl samobójcza, nadciśnienie, nagła śmierć, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, parametr hemodynamiczny, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, stężenie bilirubiny, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actimodan
Modafinil jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzoną narkolepsją zgodnie z kryteriami ICSD2, po wykluczeniu innych przyczyn hipersomnii. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, które pojawiają się zwykle w ciągu 1-5 tygodni terapii. Częstość występowania wysypki prowadzącej do przerwania leczenia wynosi około 0,8% u dzieci i młodzieży (13/1585), natomiast u dorosłych ciężkie reakcje skórne nie były zgłaszane. Modafinil nie jest zalecany u osób poniżej 17 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz podwyższone ryzyko działań niepożądanych skórnych i psychiatrycznych. W przypadku pojawienia się wysypki lub objawów nadwrażliwości wielonarządowej (gorączka, zapalenie mięśnia sercowego, wątroby, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość) należy natychmiast przerwać leczenie.
badania czynnościowe wątroby, brak laktazy, ciężkie reakcje skórne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, EKG, eozynofilia, hipersomnia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, narkolepsja, niemiarowość serca, objawy psychotyczne, pobudzenie maniakalne, przerost lewej komory serca, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, serce płucne, steroidowe środki antykoncepcyjne, świąd, wypadanie płatka zastawki mitralnej, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowania samobójcze, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany niedokrwienne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna (Auroxetyn) wiąże się z ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży z ADHD, co wymaga uważnego monitorowania pacjentów. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek należy stosować ostrożnie i po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna wpływa na układ krążenia, powodując średnie zwiększenie tętna o mniej niż 10 uderzeń/min oraz ciśnienia tętniczego o mniej niż 5 mmHg, jednak u 8-12% dzieci i 6-10% dorosłych obserwuje się wzrost tętna o ≥20 uderzeń/min i ciśnienia o 15-20 mmHg lub więcej, który u części pacjentów (15-32%) utrzymuje się lub nasila. Zaleca się szczegółową ocenę kardiologiczną przed leczeniem oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy, stosując siatkę centylową u dzieci i obowiązujące wytyczne u dorosłych. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyń mózgowych, a także u osób z zespołem wydłużonego QT lub predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego.
atomoksetyna, bilirubina, ciężkie zaburzenie depresyjne, częstoskurcz, duszność, dysfagia, enzym wątrobowy, epizod dużej depresji, halucynacja, kołatanie serca, myśl samobójna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw neurologiczny, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT, żółtaczka