pacjent z obniżoną odpornością

Pacjent z obniżoną odpornością (immunosupresją) to osoba, u której mechanizmy obronne organizmu działają nieprawidłowo lub ze zmniejszoną wydajnością. Stan ten może być wrodzony (pierwotne niedobory odporności) lub nabyty (wtórne niedobory odporności).

Do najczęstszych przyczyn nabytej immunosupresji należą: stosowanie leków immunosupresyjnych (np. po przeszczepach narządów, w chorobach autoimmunologicznych), chemioterapia i radioterapia, zakażenie HIV, niedożywienie, przewlekłe choroby (np. cukrzyca, niewydolność nerek, marskość wątroby), a także zaawansowany wiek.

Pacjenci z obniżoną odpornością wymagają szczególnej opieki medycznej ze względu na zwiększone ryzyko infekcji oportunistycznych, cięższy przebieg zakażeń i atypowe objawy chorób zakaźnych. U tych chorych zakażenia mogą być wywoływane przez patogeny o niskiej zjadliwości, które u osób immunokompetentnych nie powodują choroby.

Postępowanie z pacjentem immunosupresyjnym obejmuje profilaktykę zakażeń (szczepienia ochronne, profilaktyka antybiotykowa), szybką diagnostykę i agresywne leczenie infekcji, monitorowanie parametrów odpornościowych oraz edukację w zakresie unikania ekspozycji na patogeny.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl