Dawkowanie szczepionki Rabipur

Zalecana pojedyncza dawka szczepionki Rabipur zarówno w przypadku szczepienia pierwotnego, jak i przypominającego wynosi 1 ml. Dawka ta zawiera nie mniej niż 2,5 j.m. inaktywowanego wirusa wścieklizny (szczep Flury LEP) produkowanego na oczyszczonych komórkach zarodków kurzych (PCEC).¹

Profilaktyka przedekspozycyjna

Szczepionkę Rabipur u osób uprzednio nieszczepionych należy stosować w ramach pierwotnego cyklu szczepienia, który obejmuje trzy dawki, zgodnie z jednym z dwóch dostępnych schematów: klasycznym lub przyspieszonym.²

* Alternatywnie, u osób z prawidłową odpornością można zastosować jednotygodniowy schemat składający się z 2 dawek, podawanych w dniach 0 i 7.³

U pacjentów z obniżoną odpornością należy bezwzględnie stosować klasyczny schemat trzydawkowy. W przypadku stosowania schematu przyspieszonego lub jednotygodniowego schematu dwudawkowego u takich pacjentów, konieczne jest przeprowadzenie badań serologicznych 2-4 tygodnie po podaniu pierwszej dawki szczepionki, aby ocenić potrzebę podania dodatkowej dawki. Zaleca się konsultację ze specjalistą chorób zakaźnych lub immunologiem.⁴

Dawki przypominające

Standardowo podanie dawki przypominającej zalecane jest co 2-5 lat. Dokładny termin szczepienia przypominającego po zastosowaniu przyspieszonego schematu szczepienia pierwotnego nie został jeszcze jednoznacznie określony. Zgodnie z oficjalnymi zaleceniami należy przeprowadzać badania serologiczne w celu potwierdzenia poziomu przeciwciał ≥0,5 j.m./ml, co pozwala ocenić konieczność podania dawek przypominających.⁵

Szczepionka Rabipur może być stosowana jako szczepionka przypominająca również u osób, które zostały uprzednio zaszczepione dowolną szczepionką przeciwko wściekliźnie wytworzoną przy użyciu ludzkich komórek diploidalnych (HDCV).⁶

Profilaktyka poekspozycyjna

Profilaktykę poekspozycyjną należy wdrożyć jak najszybciej po kontakcie z potencjalnie zakażonym zwierzęciem. Schematy szczepienia różnią się w zależności od wcześniejszego statusu szczepienia pacjenta oraz kategorii ekspozycji.⁷

Kategorie ekspozycji i zalecane postępowanie

Uwagi dodatkowe:⁸

• Kontakt z gryzoniami, królikami i zającami nie zawsze wymaga zastosowania profilaktyki poekspozycyjnej
• W przypadku psa lub kota z regionu o niskim ryzyku zakażenia, bez objawów choroby i poddanego obserwacji, leczenie może zostać odłożone
• Okres obserwacji dotyczy wyłącznie psów i kotów – inne zwierzęta domowe lub dzikie (z wyjątkiem gatunków zagrożonych) powinny być poddane eutanazji, a ich tkanki zbadane na obecność antygenu wścieklizny

Ugryzienia w okolicach głowy, szyi, twarzy, dłoni i genitaliów klasyfikowane są jako kategoria III ze względu na silne unerwienie tych obszarów.⁹

W przypadku kontaktu człowieka z nietoperzem należy rozważyć zastosowanie profilaktyki poekspozycyjnej, chyba że dana osoba może jednoznacznie potwierdzić, że nie została ugryziona ani podrapana oraz że nie doszło do kontaktu zwierzęcia z jej błonami śluzowymi.¹⁰

Schematy immunizacji poekspozycyjnej dla osób uprzednio nieszczepionych

W przypadku osób uprzednio nieszczepionych, szczepionkę należy podawać według jednego z poniższych schematów:¹¹

* Jedno wstrzyknięcie w każdy z dwóch mięśni naramiennych lub każde z ud.¹²

Zredukowany schemat Essen może być stosowany alternatywnie u zdrowych, immunokompetentnych pacjentów po ekspozycji na wirus, pod warunkiem zastosowania odpowiedniego zaopatrzenia rany oraz podania (w przypadku kategorii ekspozycji III, ale również II) immunoglobuliny oraz szczepionki kwalifikowanej przez WHO.¹³

Immunizacja poekspozycyjna osób uprzednio szczepionych

W przypadku osób uprzednio immunizowanych profilaktyka poekspozycyjna składa się z dwóch dawek podawanych w dniach 0 i 3. W tej grupie pacjentów nie podaje się immunoglobuliny przeciw wściekliźnie.¹⁴

Immunizacja poekspozycyjna osób z obniżoną odpornością

Osobom z obniżoną odpornością po ekspozycji kategorii II i III należy podać 5 dawek szczepionki, zgodnie z jednym z poniższych schematów, w połączeniu z kompleksowym leczeniem ran oraz miejscowym nasączaniem iniekcyjnym immunoglobuliną przeciw wściekliźnie:¹⁵

* Dwie dawki szczepionki podane w dniu 0 oznaczają, że jedną pojedynczą dawkę (1 ml) należy wstrzyknąć w prawy mięsień naramienny, a drugą pojedynczą dawkę – w lewy mięsień naramienny. U małych dzieci szczepionkę należy wstrzykiwać w przednio-boczną część każdego z ud. Łącznie podaje się 6 dawek.¹⁶

Jeśli to możliwe, odpowiedź immunologiczna przeciw wirusowi wścieklizny powinna być mierzona w okresie od 2 do 4 tygodni (najlepiej w 14. dniu) od dnia rozpoczęcia immunizacji, co pozwoli stwierdzić, czy konieczne jest podanie dodatkowej dawki szczepionki. Podczas terapii poekspozycyjnej nie należy podawać leków immunosupresyjnych, chyba że jest to konieczne w celu leczenia innych stanów chorobowych.¹⁷

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży stosuje się taką samą dawkę, jak u dorosłych, czyli 1 ml.¹⁸

Sposób podawania

Szczepionka Rabipur przeznaczona jest wyłącznie do podawania domięśniowego. U dorosłych oraz dzieci w wieku 2 lat i starszych szczepionkę należy podawać w mięsień naramienny. U dzieci w wieku poniżej 2 lat zaleca się podanie szczepionki w przednio-boczną część uda.¹⁹

Przed podaniem należy przeprowadzić rekonstytucję szczepionki zgodnie z instrukcją zamieszczoną w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Produkt Rabipur należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.²⁰