polekowe zapalenie trzustki

Polekowe zapalenie trzustki (ang. drug-induced pancreatitis, DIP) to stan zapalny trzustki wywołany działaniem niepożądanym leków. Stanowi ono około 0,1-2% wszystkich przypadków ostrego zapalenia trzustki. Chociaż występuje stosunkowo rzadko, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym niewydolności wielonarządowej, a nawet zgonu.

Wśród leków najczęściej wywołujących zapalenie trzustki wyróżnia się: azatioprynę, kwas walproinowy, mesalazynę, tetracykliny, diuretyki tiazydowe, inhibitory ACE, statyny, estrogeny, tamoksyfen, a także niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w terapii HIV. Mechanizmy powstawania polekowego zapalenia trzustki obejmują bezpośredni efekt toksyczny leku, reakcje immunologiczne, skurcz zwieracza Oddiego, akumulację toksycznych metabolitów oraz indukowanie hipertriglicerydemii.

Diagnostyka polekowego zapalenia trzustki opiera się na wykluczeniu innych przyczyn, czasowym związku między rozpoczęciem terapii a wystąpieniem objawów oraz ustąpieniem objawów po odstawieniu leku. Objawy kliniczne są podobne do zapalenia trzustki o innej etiologii i obejmują silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, nudności, wymioty oraz wzrost aktywności enzymów trzustkowych w surowicy krwi (amylaza, lipaza).

Leczenie polega przede wszystkim na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego zapalenie oraz wdrożeniu standardowej terapii ostrego zapalenia trzustki, obejmującej nawodnienie, leczenie przeciwbólowe oraz monitorowanie powikłań. Ponowne włączenie leku, który spowodował zapalenie trzustki, jest zazwyczaj przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotu, często o cięższym przebiegu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl