trend zachorowalności
Trend zachorowalności to kierunek zmian w częstości występowania określonej choroby w populacji w określonym czasie. Monitorowanie trendów zachorowalności pozwala na ocenę skuteczności działań profilaktycznych, identyfikację nowych zagrożeń zdrowotnych oraz planowanie zasobów ochrony zdrowia.
Analiza trendów zachorowalności może być prowadzona dla różnych jednostek chorobowych, w różnych grupach demograficznych i obszarach geograficznych. Wzrostowy trend zachorowalności może wskazywać na pojawiające się zagrożenie epidemiologiczne, zwiększoną wykrywalność choroby dzięki lepszym metodom diagnostycznym lub zmiany w strukturze demograficznej populacji.
W epidemiologii trendy zachorowalności są najczęściej przedstawiane w postaci współczynników zachorowalności na 100 000 osób lub w wartościach bezwzględnych i analizowane w szeregach czasowych. Do badania trendów wykorzystuje się metody statystyczne umożliwiające identyfikację zmian istotnych statystycznie oraz prognozowanie przyszłych wartości.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak migdałków – Epidemiologia
Rak migdałków, będący najczęstszą formą nowotworów złośliwych jamy ustnej i gardła, wykazuje rosnącą częstość występowania, głównie z powodu zakażeń wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Epidemiologiczne dane wskazują, że migdałki stanowią 23,1% wszystkich nowotworów gardła, z częstością 8,4/100 000 osób, a w Wielkiej Brytanii 23% nowotworów jamy ustnej dotyczy migdałków. Wzrost zachorowań jest szczególnie wyraźny u mężczyzn (ASIR 3,41/100 000) w porównaniu do kobiet (0,71/100 000), a średni wiek diagnozy to 40-55 lat. HPV16 jest dominującym podtypem wirusa w etiologii raka migdałków, a odsetek HPV-dodatnich przypadków wzrósł z 25% (1993-1999) do 62% (2006-2011). Zakażenie HPV prowadzi do transformacji komórkowej poprzez degradację białek p53 i Rb, co sprzyja rozwojowi nowotworu. Pacjenci z HPV-dodatnim rakiem migdałków charakteryzują się lepszym rokowaniem, z 5-letnim przeżyciem całkowitym na poziomie 71% w porównaniu do 46% w przypadku HPV-ujemnych nowotworów.
badanie przesiewowe, biomarker diagnostyczny, leczenie ukierunkowane, marker nowotworowy, nadzór epidemiologiczny, nawrót miejscowo-regionalny, nawrotowy rak płaskonabłonkowy, nowotwór gardła środkowego, nowotwór jamy ustnej, nowotwór złośliwy jamy ustnej, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, rak gardła, rak migdałków, rak płaskonabłonkowy gardła środkowego, rejestr nowotworów, szczepienie przeciwko HPV, szczepionka przeciwko HPV, trend zachorowalności, wtórny nowotwór złośliwy, zakażenie HPV - Leksykon chorób i schorzeń
Torbiel włosowa – Epidemiologia
Torbiel włosowa (pilonidal sinus) jest schorzeniem o częstości występowania około 26/100 000 osób rocznie, z wyższą zachorowalnością w niektórych krajach, np. 48/100 000 w Niemczech i 38,2-46,4/100 000 w Gruzji. Choroba dotyka głównie młodych dorosłych (15-30 lat), z przewagą mężczyzn (stosunek mężczyzn do kobiet 3-4:1, a nawet do 10:1 w danych epidemiologicznych), choć u dzieci obserwuje się odwrotny trend. Wzrost hospitalizacji z powodu torbieli włosowej w Niemczech od 2005 do 2017 roku (z 43 do 56/100 000 u mężczyzn i z 14 do 18/100 000 u kobiet) wskazuje na rosnącą częstość zachorowań. Czynniki ryzyka obejmują płeć męską, siedzący tryb życia, otyłość, hirsutyzm, nieodpowiednią higienę, głęboką szczelinę międzypośladkową oraz kontakt zawodowy z włosami. Torbiel włosowa współwystępuje często z ropnym zapaleniem gruczołów apokrynowych, co koreluje z cięższym przebiegiem tej choroby.
bakteria beztlenowa, fenotyp zapalny, hidradenitis suppurativa, hirsutyzm, keratyna, mieszek włosowy, nadmierne owłosienie, naskórek, przetoka, rak płaskonabłonkowy, ropień, skala Hurleya, szczelina międzypośladkowa, torbiel włosowa, trend zachorowalności, wskaźnik nawrotu, wskaźnik standaryzowany względem wieku, zakażenie rany, zatoka włosowa