patogen beztlenowy

Patogen beztlenowy to mikroorganizm chorobotwórczy, który rozwija się w środowisku pozbawionym tlenu lub przy jego bardzo niskim stężeniu. Bakterie beztlenowe, takie jak Clostridium perfringens, Clostridium tetani czy Bacteroides fragilis, są najczęstszymi przykładami patogenów beztlenowych.

Patogeny beztlenowe mogą wywoływać różnorodne infekcje, w tym ropnie, zakażenia ran, martwicze zapalenie powięzi, zgorzel gazową oraz infekcje jamy brzusznej. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia mieszane, gdzie współistnieją drobnoustroje tlenowe i beztlenowe, co prowadzi do synergistycznego efektu patogennego.

Diagnostyka zakażeń patogenami beztlenowymi jest trudniejsza niż w przypadku drobnoustrojów tlenowych, ponieważ wymaga specjalnych warunków transportu i hodowli. W leczeniu zakażeń beztlenowych stosuje się antybiotyki o odpowiednim spektrum działania, takie jak metronidazol, klindamycyna czy karbapenemy, często w połączeniu z interwencją chirurgiczną mającą na celu usunięcie martwych tkanek i zapewnienie dostępu tlenu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ampicillin Adamed 500 mg

Dawkowanie ampicyliny (Ampicillin Adamed 500 mg) wymaga indywidualizacji w zależności od wieku, masy ciała, funkcji nerek, ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz rodzaju patogenu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się podanie domięśniowe 500 mg 4 razy na dobę, dożylne 500 mg-2 g 4-6 razy na dobę, infuzję ciągłą 6-12 g/dobę lub przerywaną 2 g 4-6 razy na dobę. Profilaktycznie przed zabiegiem podaje się 2 g dożylnie na 30-60 minut. U dzieci dawka dożylna wynosi od 25 mg/kg co 6 godzin (maks. 1 g) do 50 mg/kg (maks. 2 g) w ciężkich zakażeniach, a u noworodków dawkowanie jest dostosowane do wieku (np. 30 mg/kg co 6-12 godzin). W leczeniu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci dawka może sięgać 400 mg/kg/dobę. W zakażeniach Listeria monocytogenes i bakteriemii u noworodków ampicylinę stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami. W zakażeniach jamy brzusznej zaleca się terapię skojarzoną z lekami aktywnymi na patogeny beztlenowe i Gram-ujemne.
ampicylina, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynność wątroby, funkcja nerek, infuzja ciągła, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek przeciwbakteryjny, Listeria monocytogenes, niewydolność nerek, parametry morfotyczne krwi, patogen, patogen beztlenowy, pompa infuzyjna, proszek do sporządzania roztworu, przesączanie kłębuszkowe, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy brzusznej, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefazolin Noridem 1 g

Cefazolin Noridem to antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 1 g i 2 g, przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego. Wskazania obejmują leczenie zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń kości i stawów wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę oraz profilaktykę okołooperacyjną zakażeń bakteryjnych. W przypadku zabiegów chirurgicznych o podwyższonym ryzyku zakażeń beztlenowych, np. operacji jelita grubego, zaleca się stosowanie cefazoliny w skojarzeniu z lekami przeciwbakteryjnymi aktywnymi wobec bakterii beztlenowych, co rozszerza spektrum działania i poprawia ochronę pacjenta.
antybiogram, antybiotykooporność, cefalosporyna pierwszej generacji, dieta niskosodowa, droga pozajelitowa, infekcyjne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, oporność bakterii, patogen beztlenowy, profilaktyka okołooperacyjna, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie kości i szpiku
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg

Cefuroxime Dali Pharma to antybiotyk cefalosporynowy II generacji, dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Lek może być podawany domięśniowo (biaława zawiesina) lub dożylnie (żółtawy roztwór) i jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłanych zakażeń dróg moczowych (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), zakażeń tkanek miękkich oraz zakażeń jamy brzusznej. Cefuroksym wykazuje wysoką skuteczność wobec typowych patogenów tych jednostek chorobowych, a jego wysokie stężenia w moczu potwierdzają efektywność w terapii zakażeń układu moczowego. Preparat jest stosowany także w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych w zabiegach chirurgicznych układu pokarmowego, ortopedycznych, sercowo-naczyniowych oraz ginekologicznych, w tym cięciu cesarskim.
bakterie beztlenowe, cefalosporyna II generacji, cefuroksym, cięcie cesarskie, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, patogen beztlenowy, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka przeciwbakteryjna, przewlekłe zapalenie oskrzeli, róża, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie pooperacyjne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu oddechowego, zapalenie tkanki podskórnej
Leksykon substancji czynnych
Cefazolina – Wskazania do stosowania

Cefazolina, antybiotyk cefalosporynowy I generacji, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (w tym Staphylococcus aureus, paciorkowcom β-hemolizującym grupy A) oraz niektórym Gram-ujemnym (Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis). Podawana jest wyłącznie pozajelitowo w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Wskazania obejmują ciężkie zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości i stawów, układu oddechowego, moczowo-płciowego, dróg żółciowych, posocznicę oraz zapalenie wsierdzia. Cefazolina jest także szeroko stosowana w profilaktyce okołooperacyjnej, zwłaszcza w zabiegach o wysokim ryzyku zakażeń, takich jak cholecystektomia, kardiochirurgia, ortopedia czy chirurgia głowy i szyi. W przypadku ryzyka zakażeń beztlenowcami zaleca się łączenie cefazoliny z lekami o działaniu przeciwbakteriom beztlenowym.
badanie mikrobiologiczne, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteriemia, cefalosporyna pierwszej generacji, cesarskie cięcie, cholecystektomia, ciężkie zakażenie, endoprotezoplastyka stawu, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, histerektomia, kamica żółciowa, leczenie empiryczne, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, paciorkowiec ropotwórczy, paciorkowiec β-hemolizujący, pałeczka hemofilna, pałeczka Klebsiella, pałeczka okrężnicy, pałeczka Proteus, patogen beztlenowy, pneumokok, pomostowanie tętnic wieńcowych, posiew mikrobiologiczny, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, roztwór do wstrzykiwań, wada zastawkowa serca, wrażliwość bakterii, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowo-płciowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, złamanie otwarte, żółtaczka zastoinowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Augmentin 875 mg + 125 mg

Augmentin, zawierający amoksycylinę 875 mg oraz kwas klawulanowy 125 mg, jest antybiotykiem łączącym aminopenicylinę z inhibitorem beta-laktamaz, stosowanym w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u pacjentów pediatrycznych i dorosłych. Wskazania obejmują ostre bakteryjne zapalenie zatok przynosowych (przy utrzymujących się objawach >7 dni lub ciężkim przebiegu), ostre zapalenie ucha środkowego (zwłaszcza oporne na leczenie pierwszego rzutu), zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli z potwierdzoną etiologią bakteryjną, pozaszpitalne zapalenie płuc o etiologii bakteryjnej, a także zakażenia układu moczowego, takie jak zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek. Lek wykazuje również skuteczność w leczeniu zakażeń tkanek miękkich, ropni okołozębowych oraz zapalenia kości i szpiku, dzięki szerokiemu spektrum działania obejmującemu patogeny tlenowe i beztlenowe, w tym szczepy produkujące beta-laktamazy.
amoksycylina, antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, duszność, etiologia bakteryjna, inhibitor beta-laktamaz, kwas klawulanowy, lek przeciwbakteryjny, odkrztuszanie wydzieliny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre bakteryjne zapalenie zatok przynosowych, ostre zapalenie ucha środkowego, patogen, patogen beztlenowy, patogen produkujący beta-laktamazy, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, wirusowe zapalenie zatok, zakażenie bakteryjne, zapalenie kości i szpiku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metronidazol Jelfa 10 mg/g

Metronidazol Jelfa w postaci żelu (10 mg/g) jest preparatem dermatologicznym o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym, stosowanym miejscowo w leczeniu przewlekłych dermatoz zapalnych twarzy, takich jak trądzik różowaty, wyprysk łojotokowy, dermatitis perioralis oraz trądzik różowaty posteroidowy. Lek skutecznie redukuje rumień, teleangiektazje oraz zmiany grudkowo-krostkowe, a także kontroluje mieszane zakażenia bakteryjne skóry twarzy, zwłaszcza wywołane przez bakterie beztlenowe. Metronidazol Jelfa jest zalecany jako terapia pierwszego rzutu w wczesnych stadiach trądziku różowatego oraz jako element kompleksowego leczenia zaostrzeń wyprysku łojotokowego i przewlekłych zmian zapalnych w okolicy okołoustnej. W przypadku trądziku różowatego posteroidowego preparat wspomaga odstawienie steroidów miejscowych, łagodząc objawy odbicia.
antybiotyk ogólnoustrojowy, dermatitis perioralis, dermatoza zapalna, glikol propylenowy, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, patogen beztlenowy, propylu parahydroksybenzoesan, remisja choroby, rozszerzone naczynka krwionośne, substancja czynna, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik różowaty posteroidowy, wykwit grudkowo-krostkowy, wyprysk łojotokowy, zakażenie bakteryjne skóry, zapalenie skóry wokół ust, zmiany grudkowo-krostkowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Aurovitas 250 mg

Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu (kod ATC: P01AB01), wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe i przeciwbakteryjne, głównie wobec beztlenowców i wybranych pierwotniaków. Lek jest prolekiem, aktywowanym w warunkach beztlenowych przez bakteryjną oksydoreduktazę pirogronianowo-ferrodoksynową, co prowadzi do powstania rodników nitrozowych uszkadzających DNA drobnoustrojów. Skuteczność terapii zależy od stosunku Cmax do MIC, przy czym EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla wrażliwości: Clostridium difficile ≤ 2 mg/l, inne beztlenowce Gram-dodatnie i Gram-ujemne ≤ 4 mg/l, Helicobacter pylori ≤ 8 mg/l. Metronidazol jest aktywny wobec licznych beztlenowców (np. Clostridium difficile, Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp.) oraz pierwotniaków (Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, Trichomonas vaginalis), natomiast nie wykazuje aktywności wobec tlenowców, Enterococcus spp., Staphylococcus spp., Streptococcus spp. oraz Enterobacteriaceae i Haemophilus spp.
bakteryjne zapalenie pochwy, choroba przyzębia, choroba wrzodowa żołądka, Clostridium difficile, Clostridium perfringens, diagnostyka mikrobiologiczna, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, EUCAST, Fusobacterium, Gardnerella vaginalis, Giardia lamblia, Helicobacter pylori, lamblioza, minimalne stężenie hamujące, oksydoreduktaza pirogronianowo-ferrodoksynowa, oporność krzyżowa, patogen beztlenowy, pełzakowica, pochodna nitroimidazolu, reduktaza nitroimidazolowa, rodnik nitrozowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzęsistkowica, Trichomonas vaginalis, zakażenie mieszane, zakażenie tkanki miękkiej, zatrucie pokarmowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ampicillin Adamed 2 g

Ampicillin Adamed w dawce 2 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem wieku, masy ciała, funkcji nerek, ciężkości zakażenia oraz patogenu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawka wynosi od 500 mg do 2 g podawane 4-6 razy na dobę dożylnie, z możliwością ciągłej infuzji 6-12 g/dobę. U dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała, np. noworodki <7 dni otrzymują 30 mg/kg co 12 godzin, a dzieci 1 miesiąca do 12 lat 25 mg/kg co 6 godzin, z możliwością podwojenia dawki w ciężkich zakażeniach. W leczeniu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci dawka może sięgać nawet 400 mg/kg/dobę. Profilaktycznie w zapaleniu wsierdzia podaje się jednorazowo 2 g u dorosłych i 50 mg/kg u dzieci, 30-60 minut przed zabiegiem.
ampicylina, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, ciągła infuzja dożylna, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, czynność wątroby, infuzja dożylna, iniekcja dożylna, klirens kreatyniny, Listeria monocytogenes, parametry morfotyczne krwi, patogen beztlenowy, przerywana infuzja dożylna, terapia przeciwbakteryjna, terapia skojarzona, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy brzusznej, zapalenie wsierdzia
Leksykon substancji czynnych
Tynidazol – Właściwości farmakodynamiczne

Tynidazol, należący do pochodnych imidazolu i oznaczony kodem ATC J01XD02, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego. Skutecznie zwalcza kluczowe patogeny pierwotniakowe, takie jak Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica oraz Giardia lamblia, a także bakterie beztlenowe, w tym Bacteroides fragilis, Prevotella melaninogenica, gatunki Clostridium, Eubacterium, Fusobacterium, Peptococcus, Peptostreptococcus oraz Veillonella. Ponadto, tynidazol działa na Helicobacter pylori i Gardnerella vaginalis, co czyni go wartościowym w terapii zakażeń mieszanych, zwłaszcza tych z udziałem bakterii beztlenowych.
Mechanizm działania tynidazolu opiera się na przenikaniu leku do komórki patogenu oraz redukcji grupy nitrowej w warunkach beztlenowych, co prowadzi do powstania reaktywnych metabolitów uszkadzających DNA drobnoustrojów. Ten mechanizm jest kluczowy zarówno dla efektu przeciwbakteryjnego, jak i przeciwpierwotniakowego, gdyż docelowe patogeny bytują w środowisku beztlenowym lub mikroaerofilnym. Preparat Tinidazolum Polpharma, dostępny w dawce 500 mg w formie tabletek powlekanych, stanowi efektywną opcję terapeutyczną w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe mikroorganizmy, szczególnie w przypadkach zakażeń mieszanych z udziałem bakterii beztlenowych oraz pierwotniaków.
Bacteroides fragilis, Bacteroides melaninogenicus, bakteria beztlenowa, błona komórkowa, Clostridium, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, Eubacterium, Fusobacterium, Gardnerella vaginalis, Giardia lamblia, grupa nitrowa, Helicobacter pylori, lamblioza, laseczka beztlenowa, lek przeciwbakteryjny, patogen beztlenowy, pełzakowica, Peptococcus, Peptostreptococcus, pochodna imidazolu, Prevotella melaninogenica, reaktywny metabolit, rzęsistkowica, struktura DNA, synteza DNA, Trichomonas vaginalis, Veillonella, warunki beztlenowe, zakażenie mieszane, ziarenkowiec Gram-dodatni
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefazolin AptaPharma 1 g

Cefazolin AptaPharma to antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 1048 mg cefazoliny sodowej (odpowiadającej 1 g cefazoliny). Lek jest wskazany do pozajelitowego leczenia zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii, w tym zakażeń skóry i tkanek miękkich (w tym ran pooperacyjnych), a także zakażeń kości i stawów, takich jak zapalenie kości i szpiku oraz septyczne zapalenie stawów. Cefazolina jest również stosowana w profilaktyce okołooperacyjnej w celu zmniejszenia ryzyka zakażeń rany pooperacyjnej, z podkreśleniem konieczności łączenia jej z lekami o działaniu na bakterie beztlenowe podczas zabiegów o podwyższonym ryzyku zakażeń beztlenowcami (np. operacje okrężnicy, zabiegi odbytnicy).
antybiogram, badanie mikrobiologiczne, bakteria beztlenowa, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina sodowa, leczenie pozajelitowe, lek przeciwbakteryjny, oporność na antybiotyki, patogen beztlenowy, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, racjonalna antybiotykoterapia, rekonstytucja leku, septyczne zapalenie stawów, terapia empiryczna, wrażliwość drobnoustroju, zakażenie bakteryjne, zakażenie kości i stawów, zakażenie rany pooperacyjnej, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie kości i szpiku
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefazolin Noridem 2 g

Cefazolin Noridem to preparat zawierający cefalosporynę I generacji – cefalozolinę, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 1 g i 2 g. Stosowany jest pozajelitowo przez wykwalifikowany personel medyczny w leczeniu zakażeń bakteryjnych skóry i tkanek miękkich (cellulitis, ropnie, zakażone rany i owrzodzenia), zakażeń kości i stawów (zapalenie kości i szpiku, septyczne zapalenie stawów) oraz profilaktycznie w okresie okołooperacyjnym, zwłaszcza przy zabiegach o podwyższonym ryzyku zakażeń. W przypadku operacji z ryzykiem zakażeń patogenami beztlenowymi (np. zabiegi w obrębie jelita grubego) zaleca się stosowanie cefazoliny w skojarzeniu z lekami przeciwbakteryjnymi aktywnymi wobec bakterii beztlenowych. Przed terapią wskazane jest określenie wrażliwości drobnoustrojów na cefalozolinę, choć w pilnych przypadkach możliwe jest rozpoczęcie leczenia empirycznego.
badanie mikrobiologiczne, bakteria beztlenowa, cefalosporyna I generacji, cefalozolina, cellulitis, dieta niskosodowa, drobnoustrój wrażliwy, infuzja, leczenie parenteralne, lek przeciwbakteryjny, nadciśnienie, niewydolność serca, oporność bakteryjna, patogen beztlenowy, profilaktyka okołooperacyjna, rana zakażona, ropień, roztwór do wstrzykiwań, septyczne zapalenie stawów, terapia empiryczna, terapia pozajelitowa, wrażliwość drobnoustrojów, zakażenie bakteryjne, zakażenie kości i stawów, zakażenie pooperacyjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażone owrzodzenie, zapalenie kości i szpiku
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ampicillin Adamed 1 g

Dawkowanie ampicyliny sodowej (Ampicillin Adamed 1 g) wymaga indywidualnego dostosowania do wieku, masy ciała, funkcji nerek, rodzaju i nasilenia zakażenia oraz patogenu. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecane dawki to: domięśniowo 500 mg 4 razy na dobę, dożylnie 500 mg-2 g 4-6 razy na dobę, infuzja ciągła 6-12 g/dobę lub infuzja przerywana 2 g 4-6 razy na dobę. Profilaktycznie przed zabiegami podaje się 2 g dożylnie 30-60 minut wcześniej. U dzieci dawki są zależne od wieku i masy ciała, np. noworodki <7 dni otrzymują 30 mg/kg co 12 godzin, a dzieci 1 miesiąca do 12 lat 25 mg/kg co 6 godzin (maksymalnie 1 g), z możliwością podwojenia dawki przy ciężkich zakażeniach. W leczeniu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci dawka może wzrosnąć do 400 mg/kg/dobę. W profilaktyce zapalenia wsierdzia u dzieci stosuje się jednorazowo 50 mg/kg dożylnie.
ampicylina sodowa, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, czynność wątroby, GFR, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja przerywana, klirens kreatyniny, lek przeciwbakteryjny, Listeria monocytogenes, morfologia krwi, niewydolność nerek, patogen, patogen beztlenowy, podanie domięśniowe, pompa infuzyjna, roztwór do wstrzykiwań, terapia skojarzona, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy brzusznej, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clindamycin Noridem 150 mg/ml

Clindamycin Noridem w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 150 mg/ml jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1 miesiąca życia, wymagających terapii parenteralnej. Preparat znajduje zastosowanie w zakażeniach kości i stawów (w tym zapalenie kości i szpiku, infekcyjne zapalenie stawów), przewlekłym zapaleniu zatok przynosowych opornym na standardowe leczenie, zakażeniach dolnych dróg oddechowych (np. zapalenie płuc, ropień płuca, empyema), zakażeniach jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie wewnątrzbrzuszne), zakażeniach miednicy mniejszej i żeńskich narządów rozrodczych, ciężkich zakażeniach skóry i tkanek miękkich (np. martwicze zapalenie powięzi), zakażeniach zębopochodnych oraz bakteriemii. Ponadto klindamycyna jest stosowana w zakażeniach oportunistycznych wywołanych przez Toxoplasma gondii i Pneumocystis jirovecii u pacjentów z immunosupresją. Preparat dostępny jest w ampułkach o objętości 2 ml (300 mg), 4 ml (600 mg) i 6 ml (900 mg), każdy ml zawiera 150 mg klindamycyny w postaci fosforanu.
AIDS, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, bakterie beztlenowe, bakterie tlenowe, bakteriemia, fosforan, infekcyjne zapalenie stawów, klindamycyna, leczenie immunosupresyjne, martwicze zapalenie powięzi, owrzodzenie odleżynowe, patogen beztlenowy, Pneumocystis jirovecii, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, ropień jajnikowo-jajowodowy, ropień okołozębowy, ropień płuca, ropień wewnątrzbrzuszny, terapia sekwencyjna, Toxoplasma gondii, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie opłucnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc