metabolizm cyklezonidu

Metabolizm cyklezonidu stanowi istotny aspekt farmakodynamiki tego leku, który jest prolikiem stosowanym w terapii astmy oskrzelowej. Po podaniu wziewnym, cyklezonid ulega konwersji do aktywnego metabolitu – desizobutyryl-cyklezonidu (des-CIC) przez enzymy esterazy w płucach, co znacząco zwiększa jego powinowactwo do receptorów glikokortykosteroidowych.

Aktywacja cyklezonidu zachodzi głównie miejscowo w płucach, co ogranicza działania ogólnoustrojowe. Metabolit des-CIC podlega estryfikacji do postaci lipofilowych, które są zatrzymywane w tkance płucnej, zapewniając przedłużone działanie przeciwzapalne. Biodostępność ogólnoustrojowa cyklezonidu po inhalacji wynosi poniżej 1%, co przyczynia się do jego korzystnego profilu bezpieczeństwa.

Eliminacja cyklezonidu i jego metabolitów odbywa się głównie drogą wątrobową, przy udziale enzymów cytochromu P450, szczególnie CYP3A4. Metabolity są wydalane głównie z żółcią i kałem, w mniejszym stopniu z moczem. Okres półtrwania aktywnego metabolitu des-CIC wynosi około 12 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę, zwiększając współpracę pacjentów w leczeniu astmy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.

Cyklezonid, substancja czynna preparatu Alvesco 80, jest metabolizowany do aktywnego metabolitu M1 głównie przez enzym CYP3A4. Badania wykazały, że silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir i nelfinawir, powodują około 3,5-krotne zwiększenie stężenia M1, bez zmiany poziomu samego cyklezonidu. Taka interakcja może nasilać ogólnoustrojowe działania niepożądane kortykosteroidów, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków z cyklezonidem powinno być unikane, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Umiarkowane i słabe inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna, cymetydyna) wykazują odpowiednio umiarkowane i minimalne hamowanie metabolizmu M1, co wymaga zachowania ostrożności lub zwykle nie wymaga modyfikacji dawkowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać skuteczność cyklezonidu poprzez zwiększenie metabolizmu M1, co wymaga monitorowania terapii i ewentualnej korekty dawki.
antagonista receptora leukotrienowego, badanie in vitro, beta-2-mimetyk, biotransformacja, cymetydyna, CYP3A4, działanie niepożądane kortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etanol, farmakokinetyka cyklezonidu, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluwoksamina, hamowanie metabolizmu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metabolit M1, metabolizm cyklezonidu, nelfinawir, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, teofilina, układ enzymatyczny CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.

Cyklezonid, dostępny w formie aerozolu inhalacyjnego w dawkach 80, 160 i 320 µg, charakteryzuje się niecałkowitym wchłanianiem doustnym na poziomie 24,5%, przy bardzo niskiej (<0,5%) dostępności biologicznej samego leku oraz aktywnego metabolitu (<1%) po podaniu doustnym, co czyni tę drogę podania klinicznie nieistotną. Depozycja leku w płucach u zdrowych osób wynosi 52%, a ogólnoustrojowa dostępność biologiczna aktywnego metabolitu po podaniu wziewnym przekracza 50%. Cyklezonid wykazuje wysoką lipofilność (objętość dystrybucji 2,9 l/kg) oraz szybki klirens całkowity (2,0 l/h/kg), co wskazuje na efektywny wychwyt wątrobowy. Zarówno cyklezonid, jak i jego aktywny metabolit wiążą się niemal całkowicie z białkami osocza (odpowiednio 99% i 98-99%).
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, czynny metabolit, depozycja płucna, dostępność biologiczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, esterazy płucne, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, izoenzym CYP3A4, klirens całkowity, lipofilność, marskość wątroby, metabolizm cyklezonidu, mikrosomy wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, scyntygrafia gamma, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.

Cyklezonid, będący aktywnym składnikiem leku Alvesco 160, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co ma kluczowe znaczenie dla jego farmakokinetyki i bezpieczeństwa stosowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir i nelfinawir, powodują około 3,5-krotne zwiększenie stężenia aktywnego metabolitu M1, co znacząco podnosi ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków z Alvesco 160 powinno być unikane, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, flukonazol) mogą również zwiększać stężenie metabolitu M1, co wymaga ostrożności i ewentualnego dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać skuteczność leku poprzez przyspieszenie metabolizmu.
choroba wątroby, cyklezonid, działanie niepożądane kortykosteroidów, enzym CYP3A4, erytromycyna, etanol, farmakokinetyka cyklezonidu, farmakoterapia pacjenta, fenytoina, flukonazol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, metabolit cyklezonidu, metabolizm cyklezonidu, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, przedawkowanie kortykosteroidów, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, terapia HIV, umiarkowany inhibitor CYP3A4, ziele dziurawca

metabolizm cyklezonidu

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.

Właściwości farmakokinetyczne – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.

Interakcje leku – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.