zespół przesiąkania włośniczek
Zespół przesiąkania włośniczek (ang. capillary leak syndrome, CLS) to rzadkie, potencjalnie zagrażające życiu schorzenie charakteryzujące się nagłym wzrostem przepuszczalności naczyń włosowatych, prowadzącym do przesączania się płynu i białek z przestrzeni wewnątrznaczyniowej do przestrzeni śródmiąższowej.
W przebiegu zespołu przesiąkania włośniczek dochodzi do hipowolemii, hipotensji, obrzęków obwodowych i wodobrzusza. Stan ten może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i wstrząsu hipowolemicznego. Etiologia schorzenia nie jest w pełni poznana, choć wyróżnia się postać pierwotną (idiopatyczną) oraz wtórną, związaną m.in. z chorobami autoimmunologicznymi, infekcjami, reakcjami na leki czy procedurami medycznymi.
Diagnostyka zespołu przesiąkania włośniczek opiera się na obrazie klinicznym oraz wynikach badań laboratoryjnych wykazujących hipoalbuminemię, zagęszczenie krwi (hemokoncentrację) oraz obecność monoklonalnej gammapatii (w niektórych przypadkach). Leczenie obejmuje intensywną płynoterapię, podawanie koloidów, kortykosteroidów oraz immunoglobulin dożylnych. W przypadkach nawracających stosuje się terapię profilaktyczną, m.in. anakinrą czy terlipresyną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 10 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) działania niepożądane występują u większości pacjentów, najczęściej manifestując się objawami hiperwitaminozy A, w tym bardzo częstą suchością błon śluzowych (np. ust, oczu, nosa) oraz zapaleniem spojówek i kseroftalmią. W początkowej fazie leczenia może dojść do czasowego pogorszenia objawów łuszczycy. Należy monitorować szczególnie pacjentów z cukrzycą ze względu na możliwe zaburzenia tolerancji glukozy. U dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zmian kostnych, takich jak przedwczesne zamknięcie nasad kości długich i hiperostoza, co wymaga ścisłej kontroli wzrostu i rozwoju kości. W trakcie terapii obserwuje się także często bóle głowy, suchość i zapalenie błon śluzowych układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie żołądka), a także zmiany skórne (zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie, łuszczenie się skóry). W badaniach diagnostycznych często występuje przemijające, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy zasadowej) oraz odwracalne podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy i podczas długotrwałej terapii.
Acitren, acytretyna, cukrzyca, dysfonia, hiperostoza, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, krwawienie z nosa, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, łysienie, madaroza, miażdżyca, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retynoid, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, szum uszny, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Clofarabine Norameda, stosowana w dawce 52 mg/m² pc. na dobę przez 5 dni u pacjentów w wieku 1-21 lat z ostrą białaczką limfoblastyczną (ALL) lub ostrą białaczką szpikową (AML), wykazuje wysoki profil toksyczności. W badaniach klinicznych u 98% pacjentów odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane związane z leczeniem, a u 59% wystąpiło co najmniej jedno ciężkie działanie niepożądane. Najczęstsze objawy to nudności (61%), wymioty (59%), gorączka neutropeniczna (35%), ból głowy (24%) oraz wysypka (21%). Zgłoszono również poważne powikłania, takie jak niewydolność wielonarządowa, uszkodzenie komórek wątrobowych, zespół przesiąkania włośniczek, posocznica i wstrząs septyczny, które doprowadziły do zgonu trzech pacjentów. Jeden przypadek przerwania terapii spowodowany był hiperbilirubinemią 4. stopnia.
ból głowy, choroba śródmiąższowa płuc, ciężkie działanie niepożądane, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, leukoencefalopatia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napady drgawkowe, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs septyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błon śluzowych, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Neupogen (filgrastym) w dawce 960 µg/ml (48 mln j.m./0,5 ml) stosowany do podskórnych wstrzyknięć może wywoływać zarówno często występujące, jak i rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, ARDS, zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD) po allogenicznym przeszczepie oraz przełom sierpowatokrwinkowy u chorych z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są gorączka, bóle mięśniowo-szkieletowe (występujące u 10% pacjentów onkologicznych w stopniu łagodnym/umiarkowanym i u 3% w stopniu ciężkim), niedokrwistość oraz nudności i wymioty. Działania te wymagają ścisłego monitorowania i odpowiedniego leczenia objawowego.
adrenalina, allogeniczne przeszczepienie szpiku, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, filgrastym, gorączka, hipoksemia, hipotensja, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pęknięcie śledziony, przełom sierpowatokrwinkowy, przeszczepienie komórek progenitorowych, reakcja anafilaktyczna, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, transformacja nowotworowa, włóknienie płuc, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zagęszczenie krwi, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Działania niepożądane
Filgrastym, rekombinowany czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce po wprowadzeniu leku Neupogen do obrotu. Najczęściej obserwowane objawy to gorączka, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym ból kości, mięśni i stawów), niedokrwistość, nudności oraz wymioty. Ból mięśniowo-szkieletowy o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym występuje u około 10% pacjentów onkologicznych, natomiast ból ciężki u 3%. Do poważnych działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki oraz przełom sierpowatokrwinkowy u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Częstość występowania splenomegalii jest bardzo wysoka, natomiast pęknięcie śledziony i ARDS występują rzadko, ale stanowią zagrożenie życia.
allogeniczne przeszczepienie szpiku, badanie kliniczne, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, filgrastym, hipowolemii, lek przeciwbólowy, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, pęknięcie śledziony, powikłanie układu oddechowego, przełom sierpowatokrwinkowy, reakcja anafilaktyczna, splenektomia, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, tlenoterapia, wstrząs hipowolemiczny, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neupogen 300 mcg/ml (30 mln j.m./ml)
Neupogen (filgrastym), rekombinowany metionylowany ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, stosowany jest w terapii pacjentów z neutropenią, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Do najcięższych należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki oraz choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD). Warto podkreślić, że lek dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 300 mikrogramów/ml (30 mln j.m./ml). W trakcie terapii najczęściej obserwuje się gorączkę, bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym ból kości, pleców, stawów, mięśni i kończyn), niedokrwistość oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty. Bóle mięśniowo-szkieletowe o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym występowały u 10% pacjentów, a ciężkie u 3%.
allogeniczne przeszczepienie szpiku, ból kości, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, filgrastym, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nudności i wymioty, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie śledziony, przełom sierpowatokrwinkowy, przepuszczalność naczyń kapilarnych, przewlekła neutropenia, reakcja anafilaktyczna, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gemcitabine SUN
Gemcitabina SUN wymaga szczególnej ostrożności podczas leczenia ze względu na ryzyko mielosupresji, w tym leukopenii, trombocytopenii i niedokrwistości, co wymaga regularnego monitorowania liczby płytek krwi, leukocytów i granulocytów przed każdą dawką. Przedłużenie czasu wlewu lub zwiększenie częstości podawania zwiększa toksyczność leku. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawkowanie powinno być ostrożnie dostosowane, a czynność tych narządów monitorowana. Gemcytabina może nasilać niewydolność wątroby u chorych z przerzutami, marskością lub zapaleniem wątroby. Współistniejące stosowanie radioterapii (≤7 dni) zwiększa ryzyko toksyczności. Nie zaleca się podawania żywych atenuowanych szczepionek, w tym przeciw żółtej febrze, podczas terapii.
drgawka, działanie mielosupresyjne, hipoalbuminemia, kriokonserwacja nasienia, leukopenia, marskość wątroby, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, ostre nadciśnienie, przerzut do wątroby, rezonans magnetyczny, splątanie, śródmiąższowe zapalenie płuc, terapia przeciwdrgawkowa, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie spermatogenezy, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie wątroby, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gemcitabinum Accord
Gemcitabinum Accord jest dostępny jako koncentrat o stężeniu 100 mg/ml, który wymaga rozcieńczenia do końcowego stężenia 0,1–9 mg/ml w sterylnym roztworze chlorku sodu 0,9%. Nierozcieńczony preparat może prowadzić do zagrażającego życiu przedawkowania. Podczas terapii należy monitorować morfologię krwi ze względu na ryzyko mielotoksyczności manifestującej się leukopenią, trombocytopenią i niedokrwistością. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku, wątroby i nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków cytotoksycznych. Gemcytabina może wywoływać poważne reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto, preparat zawiera 206 mg sodu w maksymalnej dawce dobowej oraz 440 mg bezwodnego etanolu na 1 ml koncentratu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami wątroby i alkoholizmem.
bezpłodność, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, ciężkie skórne działanie niepożądane, hamowanie szpiku kostnego, hipoalbuminemia, lek cytotoksyczny, leukopenia, marskość wątroby, mielotoksyczność, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi, naczynie krwionośne, napad padaczkowy, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk płuc, ogniskowy objaw neurologiczny, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre nadciśnienie, płytki krwi, posocznica, przerzut do wątroby, przewlekła niewydolność nerek, przewlekłe nadciśnienie, radioterapia, rzucawka, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan przedrzucawkowy, szczepionka przeciw żółtej gorączce, terapia przeciwdrgawkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata przytomności, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie serca, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego wyczerpania oddechowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gemsol
Gemcytabina (produkt Gemsol) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym supresji szpiku kostnego manifestującej się leukopenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Przed każdą dawką konieczna jest kontrola parametrów hematologicznych. Preparat należy podawać do dużej żyły po odpowiednim rozcieńczeniu, aby zapobiec wynaczynieniu. Istotne jest także monitorowanie funkcji wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z ich zaburzeniami, gdyż brak jest jednoznacznych wytycznych dawkowania w tej grupie. W trakcie terapii obserwowano ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCARs), takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia po pojawieniu się objawów.
ARDS, ciężkie skórne działania niepożądane, gemcytabina, hipoalbuminemia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, napady drgawkowe, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre nadciśnienie tętnicze, PRES, przerzuty do wątroby, rezonans magnetyczny, roztwór do infuzji, spermatogeneza, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja cytotoksyczna, supresja szpiku, szczepionka przeciwko żółtej gorączce, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wynaczynienie, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gemcitabine Kabi
Gemcytabina, jako lek cytotoksyczny, wymaga ścisłego monitorowania pod kątem toksyczności hematologicznej (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość) oraz poważnych działań niepożądanych, takich jak ciężkie reakcje skórne (SCAR: SJS, TEN, AGEP), zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES), zespół przesiąkania włośniczek oraz powikłania pulmonologiczne (obrzęk płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, ARDS). Zaleca się regularne badania morfologii krwi przed każdą dawką, kontrolę parametrów funkcji wątroby i nerek, szczególnie u pacjentów z ich dysfunkcją, oraz unikanie szczepień żywymi atenuowanymi szczepionkami. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na powyższe powikłania, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego. Prędkość infuzji i schemat dawkowania muszą być ściśle przestrzegane, aby zminimalizować ryzyko toksyczności.
ciężkie skórne działanie niepożądane, gemcytabina, hipoalbuminemia, hipospermatogeneza, kriokonserwacja nasienia, marskość wątroby, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, przerzut do wątroby, rezonans magnetyczny, śródmiąższowe zapalenie płuc, supresja szpiku kostnego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, zapalenie wątroby, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gemcytabina, stosowana w terapii przeciwnowotworowej, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko mielosupresji manifestującej się leukopenią, trombocytopenią i niedokrwistością. Przed każdą dawką należy ocenić parametry hematologiczne, a w przypadku toksyczności szpikowej rozważyć modyfikację lub przerwanie leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek konieczna jest ostrożność, a także regularna kontrola funkcji tych narządów. Gemcytabina może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym SJS, TEN i AGEP, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES), zespołu przesiąkania włośniczek (CLS), powikłań płucnych (np. ARDS) oraz zespołu hemolityczno-mocznicowego (HUS), które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji. W trakcie terapii zaleca się unikanie szczepień żywymi atenuowanymi szczepionkami, w tym szczepionki przeciwko żółtej gorączce, ze względu na immunosupresję.
ciężkie skórne działania niepożądane, dehydrogenaza mleczanowa, działanie cytotoksyczne, gemcytabina, hipoalbuminemia, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kriokonserwacja, lek cytotoksyczny, leukopenia, marskość wątroby, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk płuc, obrzęk płucny, ostra uogólniona osutka krostkowa, parametry hematologiczne, radioterapia, rezonans magnetyczny, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja przeciwnowotworowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, toksyczność szpikowa, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, zaburzenie spermatogenezy, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neupogen
Filgrastym, zawarty w produkcie Neupogen, jest rekombinowanym czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), stosowanym w różnych wskazaniach hematologicznych. Terapia tym lekiem wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowa choroba płuc, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół przesiąkania włośniczek oraz powiększenie i potencjalne pęknięcie śledziony. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak kaszel, gorączka, duszność, niedociśnienie tętnicze, hipoalbuminemia, obrzęki oraz ból w lewym górnym kwadrancie brzucha, które mogą wskazywać na powikłania wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Zalecane jest regularne monitorowanie parametrów moczu, liczby płytek krwi (szczególnie przy wartości poniżej 100 × 10⁹/l), leukocytów (przerwanie terapii przy >50 × 10⁹/l, a w mobilizacji PBPC przy >70 × 10⁹/l) oraz wielkości śledziony (badanie fizykalne lub ultrasonografia).
czynnik wzrostu kolonii granulocytów, filgrastym, hipoalbuminemia, immunogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, komórki progenitorowe krwi obwodowej, leukocytoza, małopłytkowość, naciek płucny, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostra białaczka szpikowa, ostry zespół niewydolności oddechowej, pegfilgrastym, pęknięcie śledziony, powiększenie śledziony, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja anafilaktyczna, splenektomia, śródmiąższowa choroba płuc, transformacja blastyczna, trombocytopenia, zapalenie aorty, zespół mielodysplastyczny, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon substancji czynnych
Klofarabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Klofarabina jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkiej supresji szpiku kostnego, manifestującej się neutropenią, niedokrwistością i małopłytkowością, co może prowadzić do poważnych krwotoków, w tym śmiertelnych. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności nerek i wątroby oraz parametrów układu oddechowego i ciśnienia krwi podczas i po 5-dniowym cyklu leczenia. W przypadku istotnego wzrostu stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych lub bilirubiny klofarabinę należy niezwłocznie odstawić. Pacjenci są narażeni na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, zespołu rozpadu guza, zapalenia jelit (w tym neutropenicznego i wywołanego przez C. difficile), a także zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN), co wymaga ścisłej obserwacji i szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia wspomagającego. Profilaktyka obejmuje podawanie allopurynolu i kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) oraz intensywne nawodnienie dożylne przez cały okres leczenia.
choroba żylno-okluzyjna, choroba żylno-okluzyjna wątroby, Clostridium difficile, cytopenia, czynność nerek, czynność wątroby, hepatotoksyczność, hiperurykemia, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwnowotworowy, macierzysta komórka krwiotwórcza, małopłytkowość, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra białaczka, posocznica, reakcja niepożądana, supresja szpiku kostnego, terapia nerkozastępcza, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniona odpowiedź zapalna, uwalnianie cytokin, zapalenie jelit, zapalenie kątnicy, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neupogen
Produkt leczniczy Neupogen (filgrastym 300 µg/ml) wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowa choroba płuc, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół przesiąkania włośniczek oraz powiększenie i pęknięcie śledziony. Monitorowanie parametrów hematologicznych, w tym liczby płytek krwi (szczególnie przy wartości < 100 × 10^9/l) oraz liczby leukocytów (przerwanie terapii przy > 50 × 10^9/l, a podczas mobilizacji PBPC przy > 70 × 10^9/l), jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. U pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią zaleca się regularne badania morfologii i cytogenetyki szpiku, aby wykluczyć transformację w MDS lub białaczkę. Neupogen nie jest wskazany u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym, przewlekłą białaczką szpikową oraz u dzieci poniżej 16 lat i osób powyżej 60 lat w kontekście mobilizacji PBPC.
bezwzględna liczba neutrofilów, białkomocz, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, filgrastym, hipoalbuminemia, immunogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukocytoza, małopłytkowość, mielodysplazja, naciekanie szpiku kostnego, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostra białaczka szpikowa, ostry zespół niewydolności oddechowej, powiększenie śledziony, przełom choroby, przewlekła białaczka szpikowa, splenektomia, śródmiąższowa choroba płuc, transformacja białaczkowa, zapalenie aorty, zespół mielodysplastyczny, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 10 mg
Acytretyna, stosowana w terapii łuszczycy, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują u większości pacjentów i zazwyczaj ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust i błon śluzowych (bardzo często ≥1/10), zapalenie skóry, łysienie oraz zmiany w strukturze włosów i paznokci (często ≥1/100 do <1/10). W obrębie układu nerwowego dominują bóle głowy (często) i zawroty głowy (niezbyt często), a rzadko neuropatia obwodowa i łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (bardzo rzadko). Częstość występowania innych działań, takich jak zakażenia Candida albicans, nadwrażliwość typu I, zaburzenia psychiczne, czy zaburzenia słuchu pozostaje nieznana. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się odwracalne podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej oraz wzrost stężenia trójglicerydów i cholesterolu w surowicy, co może zwiększać ryzyko miażdżycy przy długotrwałym stosowaniu.
acytretyna, ból głowy, bóle stawów, Candida albicans, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, ślepota nocna, szumy uszne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia psychiczne, zakażenie sromu i pochwy, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Norameda
Klofarabina Norameda jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zarówno hematologicznych (np. ciężka supresja szpiku, neutropenia, małopłytkowość) jak i niehematologicznych (zapalenie jelit, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby (w tym stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych i bilirubiny), parametrów układu oddechowego, ciśnienia krwi oraz równowagi płynów i masy ciała. W trakcie 5-dniowego cyklu leczenia zaleca się podawanie płynów dożylnie oraz rozważenie profilaktyki kortykosteroidowej (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) w celu zapobiegania zespołowi uogólnionej odpowiedzi zapalnej (SIRS) i zespołowi przesiąkania włośniczek. W przypadku wystąpienia wczesnych objawów SIRS, ciężkich zaburzeń czynności narządów lub niedociśnienia tętniczego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny ≥ 2 × GGN) oraz zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 1,5 × GGN, AspAT i AlAT > 5 × GGN) stosowanie klofarabiny wymaga szczególnej ostrożności, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek brak jest danych bezpieczeństwa. Zaleca się unikanie leków nefrotoksycznych podczas terapii.
acyklowir, allopurynol, amfoterycyna B, aminoglikozydy, busulfan, choroba żylno-okluzyjna wątroby, Clostridium difficile, cyklofosfamid, cyklosporyna, czynność nerek i wątroby, duszność, etopozyd, foskarnet, hepatotoksyczność, hiperurykemia, hydrokortyzon, kortykosteroidy, krwotok mózgowy, lek przeciwnowotworowy, leki nefrotoksyczne, macierzyste komórki krwiotwórcze, melfalan, metotreksat, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra białaczka, pentamidyna, pochodne platyny, posocznica, supresja szpiku kostnego, takrolimus, terapia nerkozastępcza, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uwalnianie cytokin, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Vivanta
Klofarabina Vivanta jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zarówno hematologicznych (supresja szpiku, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), jak i niehematologicznych (zapalenie jelit, ciężkie reakcje skórne typu SJS/TEN, zespół rozpadu guza, SIRS, nefrotoksyczność, hepatotoksyczność). Monitorowanie pacjentów obejmuje regularne badania morfologii krwi, parametrów nerkowych (kreatynina) i wątrobowych (bilirubina, AspAT, AlAT), a także ocenę układu oddechowego, ciśnienia tętniczego, równowagi płynów i masy ciała. Supresja szpiku jest zazwyczaj odwracalna i zależna od dawki, jednak może prowadzić do ciężkich zakażeń oportunistycznych i krwawień, w tym śmiertelnych. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak SIRS, zespół przesiąkania włośniczek, czy toksyczność 3. i 4. stopnia według NCI CTC, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie leczenia wspomagającego.
acyklowir, allopurynol, amfoterycyna B, aminoglikozyd, busulfan, choroba zarostowa żył wątrobowych, Clostridium difficile, cyklosporyna, foskarnet, hiperurykemia, hydrokortyzon, klirens kreatyniny, krwotok do mózgu, lek przeciwnowotworowy, melfalan, metotreksat, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe i wątrobowe, pentamidyna, pochodna platyny, posocznica, supresja szpiku kostnego, takrolimus, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, uogólniona odpowiedź zapalna, uwalnianie cytokin, walgancyklowir, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie serca, zapalenie jelit, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Accord
Clofarabine Accord jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem istotnych hematologicznych i niehematologicznych działań niepożądanych, w tym ciężkiej supresji szpiku kostnego prowadzącej do neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości. Konieczne jest regularne monitorowanie pełnej morfologii krwi, czynności nerek i wątroby (w tym stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych i bilirubiny), parametrów układu oddechowego, ciśnienia krwi, równowagi płynów oraz masy ciała. W przypadku istotnego pogorszenia parametrów nerkowych lub wątrobowych należy natychmiast przerwać terapię. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, zapalenia jelit, reakcji skórnych (w tym SJS i TEN) oraz zespołu rozpadu guza, które mogą prowadzić do zgonu. Profilaktycznie zaleca się stosowanie allopurynolu, nawodnienia dożylnego oraz kortykosteroidów (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) w celu zmniejszenia ryzyka powikłań.
allopurynol, biegunka, cyklofosfamid, cytopenia, hepatotoksyczność, kortykosteroidy, krwotok, krwotok śródmózgowy, lek przeciwnowotworowy, mielosupresja, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, nawodnienie dożylne, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, ostra białaczka, ostra niewydolność nerek, posocznica, supresja szpiku kostnego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, uwalnianie cytokin, wydalanie nerkowe, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jelit, zapalenie kątnicy, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neupogen
Filgrastym (Neupogen) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, które mogą wystąpić już po pierwszym podaniu. U pacjentów z chorobami układu oddechowego, zwłaszcza z niedawnymi naciekami lub zapaleniem płuc, istnieje podwyższone ryzyko rozwoju śródmiąższowej choroby płuc oraz ostrego zespołu niewydolności oddechowej (ARDS). W trakcie terapii należy monitorować funkcję oddechową i w przypadku objawów takich jak kaszel, gorączka, duszność oraz radiologiczne nacieki, natychmiast przerwać podawanie leku. Ponadto, obserwowano przypadki kłębuszkowego zapalenia nerek, które ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu filgrastymu, co podkreśla konieczność regularnej kontroli badania moczu. Zespół przesiąkania włośniczek, objawiający się niedociśnieniem tętniczym, hipoalbuminemią i obrzękami, stanowi poważne zagrożenie i wymaga intensywnego leczenia oraz monitorowania. Powiększenie śledziony, czasem prowadzące do jej pęknięcia i zgonu, wymaga regularnej oceny ultrasonograficznej lub fizykalnej, zwłaszcza u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, u których zmniejszenie dawki może spowolnić progresję tego powikłania.
ciężka przewlekła neutropenia, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, filgrastym, hipoalbuminemia, immunogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, komórki progenitorowe krwi obwodowej, leukocytoza, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostra białaczka szpikowa, ostry zespół niewydolności oddechowej, pegfilgrastym, pęknięcie śledziony, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja anafilaktyczna, splenektomia, splenomegalia, śródmiąższowa choroba płuc, transformacja blastyczna, zapalenie aorty, zespół mielodysplastyczny, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabine SUN 10 mg/ml
Gemcitabine SUN (10 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości wlewu i przerw między podaniami. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty u około 60% pacjentów), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%, szczególnie u chorych na raka płuc) oraz reakcje skórne, takie jak alergiczna wysypka (25%) i świąd (10%). Mielosupresja, zwłaszcza neutropenia i trombocytopenia, jest głównym ograniczeniem dawki, a ciężkie powikłania hematologiczne (gorączka neutropeniczna, mikroangiopatia zakrzepowa) wymagają natychmiastowej interwencji. Profil toksyczności ulega nasileniu w terapii skojarzonej, np. z paklitakselem, cisplatyną lub karboplatyną, gdzie obserwuje się wzrost częstości działań niepożądanych stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości.
aminotransferaza wątrobowa, białkomocz, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, neutropenia, niedokrwienne zapalenie jelit, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, objawy grypopodobne, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, terapia przeciwnowotworowa, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność radioterapii, transferaza gamma-glutamylowa, trombocytopenia, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Filgrastym, rekombinowany ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Należy monitorować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, i przerwać leczenie w przypadku ich wystąpienia. U pacjentów obserwowano śródmiąższową chorobę płuc, ARDS, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół przesiąkania włośniczek oraz powiększenie i pęknięcie śledziony, co wymaga regularnej kontroli klinicznej i obrazowej. Filgrastym może indukować małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, gdzie liczba płytek poniżej 100 × 10^9/l wymaga rozważenia zmniejszenia dawki lub przerwania terapii. W trakcie leczenia należy monitorować liczbę leukocytów; przekroczenie 50 × 10^9/l wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku, a w przypadku mobilizacji komórek progenitorowych przerwanie lub zmniejszenie dawki przy liczbie leukocytów > 70 × 10^9/l. U pacjentów z nowotworami piersi i płuc należy obserwować ryzyko rozwoju zespołu mielodysplastycznego (MDS) i ostrej białaczki szpikowej (AML).
bezwzględna liczba neutrofili, białaczka szpikowa, białkomocz, ciężka przewlekła neutropenia, cytometria przepływowa, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, dziedziczna nietolerancja fruktozy, filgrastym, hipoalbuminemia, immunogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, komórki CD34+, krwiomocz, leukafereza, leukocytoza, małopłytkowość, mielodysplazja, mobilizacja komórek progenitorowych, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nieprawidłowość cytogenetyczna, ostra białaczka szpikowa, ostry zespół niewydolności oddechowej, pęknięcie śledziony, przełom sierpowatokrwinkowy, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja anafilaktyczna, splenektomia, splenomegalia, śródmiąższowa choroba płuc, tomografia komputerowa, transformacja blastyczna, zapalenie aorty, zespół mielodysplastyczny, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neupogen 600 mcg/ml (30 mln j.m./0,5 ml)
Preparat Neupogen zawierający filgrastym w stężeniu 600 µg/ml (30 mln j.m./0,5 ml) jest skutecznym czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Do najpoważniejszych powikłań należą reakcje anafilaktyczne, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zespół przesiąkania włośniczek, ciężka splenomegalia z ryzykiem pęknięcia śledziony, transformacja do zespołu mielodysplastycznego lub białaczki u pacjentów z przewlekłą neutropenią, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) oraz przełom sierpowatokrwinkowy u chorych z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są gorączka, bóle mięśniowo-szkieletowe (występujące u 10% pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nasileniem i u 3% z ciężkim), niedokrwistość oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Szczegółowa klasyfikacja działań niepożądanych według systemu MedDRA wskazuje na ich zróżnicowaną częstość i lokalizację narządową, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej podczas terapii.
allogeniczne przeszczepienie szpiku, aminotransferaza asparaginianowa, bazofil, białaczka, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, dehydrogenaza mleczanowa, erytrocyty, filgrastym, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, glikokortykosteroidy, gorączka, hemoglobina, hiperurykemia, hipoalbuminemia, hipotonia, kaszel, komórki tuczne, mediatory reakcji zapalnej, naciek w płucach, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pęknięcie śledziony, pokrzywka, przełom sierpowatokrwinkowy, przeszczepienie komórek progenitorowych, przewlekła neutropenia, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, splenomegalia, śródmiąższowe zapalenie płuc, trombocytopenia, wodobrzusze, wrodzona nietolerancja fruktozy, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół mielodysplastyczny, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clofarabine Accord 1 mg/ml
Klofarabina Accord w dawce 52 mg/m²/dobę przez 5 dni, stosowana u pacjentów w wieku 1-21 lat z ostrą białaczką limfoblastyczną (ALL) lub ostrą białaczką szpikową (AML), wykazuje wysoki profil działań niepożądanych. Prawie 98% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego związanego z leczeniem, a 59% zgłosiło ciężkie powikłania. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nudności (61%), wymioty (59%), biegunkę (20%), gorączkę neutropeniczną (35%), wysypkę (21%), świąd (20%), zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (15%), ból głowy (24%) oraz lęk (12%). Odnotowano również przypadek hiperbilirubinemii 4. stopnia prowadzący do przerwania terapii. Trzy zgony związane z leczeniem wynikały z niewydolności oddechowej z uszkodzeniem wątroby i zespołem przesiąkania włośniczek, posocznicy z niewydolnością wielonarządową oraz wstrząsu septycznego z niewydolnością wielonarządową.
biegunka, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, klasyfikacja MedDRA, klofarabina, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posocznica, przepuszczalność naczyń włosowatych, świąd, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs septyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błon śluzowych, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acitren
Acitren, zawierający acytretynę w dawkach 10 mg i 25 mg, jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków Programu Zapobiegania Ciąży. Lek może powodować ciężkie wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, serca i naczyń krwionośnych, nawet po krótkotrwałym stosowaniu. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 1 miesiąc przed terapią, w trakcie leczenia oraz przez 3 lata po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości co najmniej 25 mlU/mL. W przypadku zajścia w ciążę terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty. Dodatkowo, pacjentki muszą być informowane o konieczności unikania spożycia alkoholu podczas leczenia i przez 2 miesiące po jego zakończeniu ze względu na ryzyko powstania highly teratogennego etretynatu z dłuższym okresem półtrwania (około 120 dni).
acytretyna, antykoncepcja, depresja, działanie teratogenne, etretynat, funkcja wątroby, hiperostoza, hipertriglicerydemia, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesne zarastanie nasad kości, retynoid, rogowacenie skóry, stężenie lipidów, teratogenność, test ciążowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie trzustki, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, zwapnienie pozakostne - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Działania niepożądane
Gemcytabina jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w terapii nowotworów płuc, trzustki, pęcherza moczowego i piersi. Jej profil toksyczności obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, z których najczęstsze to leukopenia (neutropenia), trombocytopenia oraz niedokrwistość, występujące bardzo często (≥10%). Neutropenia stopnia 3. dotyczy około 19,3% pacjentów, a stopnia 4. około 6%, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych i gorączki neutropenicznej. Inne często obserwowane działania to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) i fosfatazy zasadowej (około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), a także alergiczne wysypki skórne (25%) z towarzyszącym świądem (10%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do niewydolności wątroby, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół hemolityczno-mocznicowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, ciężka hepatotoksyczność, cisplatyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, karboplatyna, krwiomocz, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia stopnia 4, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór płuc, nowotwór trzustki, objawy grypopodobne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherz moczowy, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność radioterapii, trombocytoza, udar mózgu, wysypka alergiczna, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gemcitabine Accord
Gemcitabina Accord wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących czasu wlewu i częstości podawania, aby uniknąć nasilonej toksyczności. W trakcie terapii obserwowano ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia po ich wystąpieniu. Lek może indukować mielosupresję manifestującą się leukopenią, trombocytopenią i niedokrwistością, dlatego przed każdą dawką konieczne jest monitorowanie morfologii krwi. U pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku, wątroby lub nerek stosowanie gemcytabiny wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania funkcji narządów. Ponadto, stosowanie gemcytabiny w skojarzeniu z radioterapią (≤7 dni) zwiększa ryzyko działań niepożądanych, a podawanie szczepionek żywych atenuowanych, w tym przeciw żółtej gorączce, jest przeciwwskazane.
aktywność drgawkowa, ciężkie skórne działania niepożądane, cytostatyk, gemcytabina, hamowanie szpiku kostnego, kriokonserwacja nasienia, leukopenia, marskość wątroby, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, przepuszczalność naczyń włosowatych, przerzuty do wątroby, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka żywa atenuowana, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczność szpikowa, trombocytopenia, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Acytretyna, zawarta w lekach Acitren i Neotigason, jest silnie teratogenna, powodując ciężkie wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, serca i naczyń u płodu. Stosowanie u kobiet w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane, a u kobiet w wieku rozrodczym wymaga spełnienia rygorystycznych warunków Programu Zapobiegania Ciąży. Konieczne jest stosowanie co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji lub dwóch uzupełniających się metod przez minimum 1 miesiąc przed leczeniem, w trakcie terapii oraz przez 3 lata po jej zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mlU/mL powinny być wykonywane przed rozpoczęciem leczenia, co miesiąc podczas terapii oraz okresowo co 1-3 miesiące przez 3 lata po zakończeniu leczenia. Monitorowanie funkcji wątroby, lipidów (cholesterol, trójglicerydy) oraz parametrów sercowo-naczyniowych jest obligatoryjne, a leczenie należy przerwać w przypadku niekontrolowanej hipertriglicerydemii, pogorszenia czynności wątroby lub objawów zapalenia trzustki.
acytretyna, choroba Dariera, depresja, etretynat, hiperostoza, hipertriglicerydemia, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesne zarastanie nasad kości, rybia łuska, stan lękowy, teratogenność, test ciążowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie rogowacenia skóry, zaburzenie widzenia nocnego, zapalenie trzustki, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemsol 40 mg/ml
Gemsol, zawierający gemcytabinę w stężeniu 40 mg/ml, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z częstością występowania zależną od dawki, szybkości infuzji oraz odstępów między dawkami. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty (≥60%), podwyższone aminotransferazy (AspAT, AlAT) i fosfataza zasadowa (≥60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%), oraz alergiczne wysypki skórne (25%). Hematologiczne działania niepożądane, takie jak leukopenia (neutropenia 3. stopnia u 19,3%, 4. stopnia u 6%), małopłytkowość i niedokrwistość, stanowią ograniczenie dawki. Dodatkowo obserwuje się gorączkę neutropeniczną, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężką hepatotoksyczność oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, choć te występują rzadziej.
aminotransferaza, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neuropatia nerwów czuciowych, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, udar naczyniowy mózgu, uszkodzenie popromienne, wysypka alergiczna, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Klofarabina – Działania niepożądane
Klofarabina stosowana w leczeniu ostrych białaczek (ALL i AML) w dawce 52 mg/m²/dobę przez 5 dni wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych. W badaniach klinicznych obejmujących 115 pacjentów w wieku 1-21 lat, 98% doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego związanego z terapią, a 59% miało ciężkie działania niepożądane. Najczęstsze objawy to nudności (61%), wymioty (59%), gorączka neutropeniczna (35%), ból głowy (24%), wysypka (21%), biegunka i świąd (po 20%), a także zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (15%). Zgony związane z leczeniem (3 przypadki) wynikały z niewydolności oddechowej, uszkodzenia wątroby, zespołu przesiąkania włośniczek, posocznicy i niewydolności wielonarządowej. Odnotowano także przerwanie terapii z powodu hiperbilirubinemii 4. stopnia.
działanie immunosupresyjne, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipotensja, klofarabina, lek przeciwwymiotny, morfologia krwi, nakłucie opłucnej, neutropenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nowotwór układu krwiotwórczego, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, parametry wątrobowe, płyn w jamie opłucnej, posocznica, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs septyczny, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapalenie błon śluzowych, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół ręka-stopa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Holoxan 2 g
Holoxan, zawierający ifosfamid w dawce 2 g, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie przy dawkach całkowitych 4-12 g/m² na cykl leczenia. Najczęstsze powikłania obejmują hematotoksyczność z supresją szpiku kostnego manifestującą się leukopenią, neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością (bardzo często). Charakterystyczne są również zaburzenia układu moczowego, w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego (bardzo często) oraz nefropatie i uszkodzenia nerek. Często obserwuje się nudności i wymioty, hepatotoksyczność oraz łysienie. Rzadziej występują poważne powikłania neurologiczne (encefalopatia, napady drgawkowe), kardiologiczne (arytmie, niewydolność serca) oraz skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona). Ifosfamid wiąże się także z ryzykiem rozwoju nowotworów wtórnych, takich jak zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka i nowotwory dróg moczowych (niezbyt często).
agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego, arytmia, azoospermia, bezpłodność, chłoniak nieziarniczy, cholestaza, choroba śródmiąższowa płuc, choroba zarostowa żył wątrobowych, cytolityczne zapalenie wątroby, działania niepożądane, encefalopatia, gorączka, gorączka neutropeniczna, hematotoksyczność, hematuria, hepatotoksyczność, ifosfamid, immunosupresja, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek cytotoksyczny, leukoencefalopatia, leukopenia, łysienie, moczówka prosta, nadciśnienie płucne, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność jelita, niewydolność jajników, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oligospermia, ostra białaczka, ostra białaczka limfatyczna, ostre zapalenie trzustki, piorunujące zapalenie wątroby, polineuropatia, przedwczesna menopauza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan padaczkowy, supresja szpiku kostnego, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs kardiogenny, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żyły wrotnej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie kanalikowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół odwracalnej leukoencefalopatii tylnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabinum Accord 100 mg/ml
Gemcitabinum Accord, koncentrat do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, wykazuje typowy dla cytostatyków profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami hematologicznymi (leukocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość), które występują bardzo często (≥10%) i mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Neutropenia stopnia 3. i 4. obserwowana jest odpowiednio u 19,3% i 6% pacjentów, a gorączka neutropeniczna stanowi poważne powikłanie. Inne często występujące działania niepożądane to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%) oraz wysypki skórne (25% uczuleniowa, 10% alergiczna). Profil toksyczności jest zależny od dawki, szybkości infuzji i przerw między podaniami, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności z wymiotami, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczność hematologiczna, toksyczność radioterapii, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka alergiczna, zaburzenia rytmu nadkomorowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 25 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) u większości pacjentów obserwuje się działania niepożądane, które najczęściej ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Początkowo może wystąpić przejściowe pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych, zwłaszcza ust, co można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane obejmują m.in. bóle głowy (często), senność (niezbyt często), neuropatię obwodową (rzadko) oraz bardzo rzadkie łagodne nadciśnienie śródczaszkowe wymagające natychmiastowej interwencji. W obrębie oczu często występuje suchość i zapalenie błon śluzowych, nietolerancja soczewek kontaktowych, a rzadko ślepota nocna i owrzodzenia rogówki. Zgłaszano także zaburzenia słuchu i szumy uszne o częstości nieznanej. W układzie oddechowym bardzo często obserwuje się suchość i zapalenie błon śluzowych, a w przewodzie pokarmowym suchość ust i nasilone pragnienie (bardzo często), zapalenie żołądka i zaburzenia trawienne (często), a także zapalenie dziąseł (niezbyt często). Wątroba może reagować zapaleniem (niezbyt często) i żółtaczką (bardzo rzadko), co wymaga przerwania leczenia i konsultacji hepatologicznej.
acytretyna, dysfonia, egzostoza, hiperostoza, hiperwitaminoza A, krwawienie z odbytnicy, kseroftalmia, łuszczyca, łysienie, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, retynoid, ślepota nocna, szum uszny, zakażenie sromu i pochwy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clofarabine Vivanta 1 mg/ml
Klofarabina, stosowana w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) i ostrej białaczki szpikowej (AML) u pacjentów pediatrycznych i młodych dorosłych (wiek >1 do ≤21 lat), charakteryzuje się wysokim profilem toksyczności. W badaniach klinicznych niemal 98% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego związanego z terapią, a 59% zgłaszało ciężkie powikłania. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały nudności (61%), wymioty (59%), gorączkę neutropeniczną (35%), ból głowy (24%), wysypkę (21%), biegunkę i świąd (po 20%). Odnotowano również rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłania, takie jak niewydolność oddechowa z uszkodzeniem wątroby i zespół przesiąkania włośniczek, posocznica oraz wstrząs septyczny z niewydolnością wielonarządową. Przypadek hiperbilirubinemii 4. stopnia wymagał przerwania leczenia przy dawce 52 mg/m²/dobę. Trzy zgony związane z leczeniem podkreślają konieczność ostrożności i ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii klofarabiną.
antybiotykoterapia, biegunka, ból głowy, gorączka, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, klofarabina, lęk, morfologia krwi, neutropenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posocznica, powikłania hematologiczne, profilaktyka przeciwwymiotna, przewlekłe zmęczenie, reakcja skórna, świąd, uderzenia gorąca, uszkodzenie wątroby, wstrząs septyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie błon śluzowych, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Holoxan 1 g
Ifosfamid stosowany w dawkach od 4 do 12 g/m² na cykl wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość – bardzo często, ≥1/10), toksyczność urologiczną (krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, hematuria – bardzo często, ≥1/10), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności i wymioty – bardzo często, ≥1/10). Mielosupresja jest szczególnie istotna klinicznie, manifestując się m.in. gorączką neutropeniczną i ryzykiem krwawień z powodu trombocytopenii. Toksyczność nerek obejmuje ostre i przewlekłe uszkodzenia, w tym ostrą martwicę kanalików nerkowych i niewydolność nerek, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych (kreatynina, azot mocznikowy) oraz ogólnego badania moczu. Neurotoksyczność, manifestująca się encefalopatią, zaburzeniami pamięci i sennością (bardzo często, ≥1/10), oraz hepatotoksyczność (często, ≥1/100 do <1/10) z podwyższeniem enzymów wątrobowych i ryzykiem niewydolności wątroby, stanowią dodatkowe istotne zagrożenia.
agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, białaczka promielocytowa, częstoskurcz komorowy, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hematuria, hepatotoksyczność, ifosfamid, immunosupresja, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, methemoglobinemia, mielosupresja, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, napad drgawkowy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostra martwica kanalików nerkowych, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, wstrząs septyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół Fanconiego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół móżdżkowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 25 mg
Acytretyna, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg, wywołuje działania niepożądane u większości pacjentów, które zazwyczaj ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii. Charakterystyczne jest początkowe paradoksalne pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust, którą można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych należą suchość błon śluzowych (oczu, nosa, jamy ustnej), bóle głowy, zapalenie skóry, zaburzenia lipidowe (wzrost trójglicerydów i cholesterolu), a także obrzęki obwodowe i nieprawidłowości enzymów wątrobowych.
acytretyna, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, kseroftalmia, łuszczenie skóry, łuszczyca, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, przedwczesne zarastanie nasad kości, ślepota nocna, tolerancja glukozy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe