kriokonserwacja

Kriokonserwacja to metoda konserwacji komórek, tkanek lub całych organów poprzez obniżenie ich temperatury do bardzo niskich wartości (zwykle do temperatury ciekłego azotu, czyli około -196°C). W tych warunkach procesy biologiczne zostają praktycznie zatrzymane, co umożliwia długoterminowe przechowywanie materiału biologicznego.

W medycynie kriokonserwacja znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach, w tym w technikach wspomaganego rozrodu (kriokonserwacja oocytów, plemników i zarodków), w bankach krwi (przechowywanie komórek macierzystych krwi pępowinowej), w transplantologii (konserwacja tkanek i narządów) oraz w onkologii (zabezpieczenie materiału genetycznego przed terapią gonadotoksyczną).

Kluczowym elementem skutecznej kriokonserwacji jest stosowanie krioprotektantów – substancji zapobiegających formowaniu się kryształów lodu wewnątrz komórek, które mogłyby uszkodzić struktury komórkowe. Do najczęściej stosowanych krioprotektantów należą glicerol, dimetylosulfotlenek (DMSO) oraz różne alkohole cukrowe.

Postęp w technikach kriokonserwacji, w tym rozwój metody witryfikacji (ultraszybkiego zamrażania), znacząco poprawił wskaźniki przeżywalności komórek i tkanek po rozmrożeniu, co przełożyło się na większą skuteczność procedur medycznych wykorzystujących kriokonserwowane materiały biologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl