przepuszczalność naczyń kapilarnych

Przepuszczalność naczyń kapilarnych (kapilar) to zdolność ścian naczyń włosowatych do umożliwienia selektywnego przepływu substancji między krwią a płynem tkankowym. Jest to kluczowy mechanizm fizjologiczny warunkujący wymianę składników odżywczych, gazów oddechowych, metabolitów i wody między krwią a tkankami.

Na przepuszczalność naczyń kapilarnych wpływają liczne czynniki, w tym budowa śródbłonka naczyniowego, obecność glikokaliksu, stan błony podstawnej oraz rozmiar i ładunek elektryczny cząsteczek. W stanach fizjologicznych kapilary wykazują selektywną przepuszczalność dla cząsteczek w zależności od ich wielkości, kształtu i ładunku elektrycznego, przy czym woda i małe cząsteczki przechodzą swobodnie, podczas gdy duże białka pozostają w łożysku naczyniowym.

Patologiczne zwiększenie przepuszczalności naczyń kapilarnych obserwuje się w procesach zapalnych, gdzie mediatory zapalne (histamina, bradykinina, prostaglandyny, cytokiny) powodują rozszerzenie porów międzykomórkowych w śródbłonku. Zjawisko to prowadzi do przesięku białek osocza do przestrzeni pozanaczyniowej, co klinicznie manifestuje się obrzękiem, wysiękiem i może skutkować rozwojem wstrząsu.

Ocena przepuszczalności naczyń kapilarnych ma istotne znaczenie w diagnostyce chorób układu sercowo-naczyniowego, zespołu przesiąkania włośniczek, reakcji alergicznych, sepsy czy chorób autoimmunologicznych. Interwencje terapeutyczne mogą obejmować podawanie leków zmniejszających przepuszczalność naczyń (glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe) lub leczenie choroby podstawowej powodującej zaburzenia przepuszczalności.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl