pobudliwość nerwowo-mięśniowa

Pobudliwość nerwowo-mięśniowa to fundamentalna właściwość tkanki nerwowej i mięśniowej, umożliwiająca generowanie i przewodzenie impulsów elektrycznych w odpowiedzi na bodźce. Jest to kluczowy mechanizm leżący u podstaw transmisji sygnałów w układzie nerwowym oraz skurczu mięśni.

W praktyce klinicznej zaburzenia pobudliwości nerwowo-mięśniowej mogą manifestować się jako nadpobudliwość (np. tężyczka, drżenia, kurcze) lub obniżona pobudliwość (np. niedowłady, porażenia). Zaburzenia te mogą wynikać z nieprawidłowości w gospodarce elektrolitowej (szczególnie wapnia, magnezu i potasu), chorób autoimmunologicznych (np. miastenia), neuropatii czy miopatii.

Diagnostyka zaburzeń pobudliwości nerwowo-mięśniowej obejmuje badania elektrofizjologiczne (EMG, elektroneurografia), badania laboratoryjne (ocena poziomu elektrolitów, hormonu przytarczyc) oraz próby prowokacyjne (np. próba Chvostka, próba Trousseau). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować suplementację elektrolitów, leki immunomodulujące lub objawowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl