magnezemia

Magnezemia to termin medyczny określający stężenie jonów magnezu (Mg²⁺) w surowicy krwi. Prawidłowy poziom magnezemii u osób dorosłych wynosi 0,7-1,0 mmol/l (1,7-2,4 mg/dl). Jest to ważny parametr diagnostyczny, ponieważ magnez pełni kluczową rolę w ponad 300 reakcjach enzymatycznych w organizmie.

Zaburzenia magnezemii mogą mieć postać hipomagnezemii (niedobór magnezu we krwi) lub hipermagnezemii (nadmiar magnezu). Hipomagnezemia występuje częściej i może być wywołana niedostateczną podażą w diecie, zaburzeniami wchłaniania jelitowego, nadmierną utratą przez nerki (np. w wyniku stosowania diuretyków pętlowych i tiazydowych), alkoholizmem czy cukrzycą. Objawia się drżeniem mięśniowym, skurczami, arytmiami serca i zaburzeniami neurologicznymi.

Hipermagnezemia występuje rzadziej i zwykle jest konsekwencją niewydolności nerek połączonej z nadmierną podażą magnezu (np. z leków przeczyszczających czy preparatów przeciw zgadze). Objawy obejmują osłabienie mięśniowe, hipotonię, bradykardię, a w skrajnych przypadkach depresję oddechową i zatrzymanie krążenia. Monitorowanie magnezemii jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami nerek, serca oraz w trakcie intensywnej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl