drgawki toniczne

Drgawki toniczne to rodzaj napadów padaczkowych charakteryzujących się nagłym, uogólnionym napięciem mięśni szkieletowych, prowadzącym do sztywności ciała i często do upadku pacjenta. W przeciwieństwie do drgawek toniczno-klonicznych, w drgawkach tonicznych nie występuje faza klonicznych, rytmicznych skurczów mięśni.

Napad toniczny trwa zwykle od kilkunastu sekund do kilku minut i objawia się wzmożonym napięciem mięśniowym, które może dotyczyć całego ciała lub być ograniczone do określonych grup mięśniowych. Często dochodzi do zaburzeń świadomości, a pacjent może wydawać charakterystyczny krzyk na początku napadu (tzw. krzyk padaczkowy) spowodowany gwałtownym skurczem mięśni oddechowych i przepony.

Drgawki toniczne są najczęściej obserwowane w zespole Lennoxa-Gastauta oraz w innych ciężkich encefalopatach padaczkowych. Mogą występować samodzielnie lub jako element złożonych napadów padaczkowych. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie EEG, które podczas napadu tonicznego wykazuje charakterystyczny wzorzec aktywności bioelektrycznej mózgu w postaci uogólnionej czynności szybkiej o niskiej amplitudzie.

Leczenie drgawek tonicznych opiera się głównie na farmakoterapii przeciwpadaczkowej, przy czym szczególnie skuteczne mogą być leki takie jak walproiniany, lamotrygina, rufinamid czy benzodiazepiny. W przypadkach lekoopornych rozważa się leczenie dietą ketogenną, stymulację nerwu błędnego lub inne metody neurochirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl