pentetrazol
Pentetrazol to substancja chemiczna o działaniu stymulującym na ośrodkowy układ nerwowy, która historycznie była stosowana jako lek analeptyczny. Związek ten wykazuje silne działanie drgawkotwórcze poprzez antagonistyczne oddziaływanie na receptory GABA-ergiczne, blokując hamujący neurotransmiter GABA.
Współcześnie pentetrazol nie jest już stosowany w terapii klinicznej z powodu wysokiego ryzyka wywoływania napadów drgawkowych. Znalazł jednak szerokie zastosowanie w badaniach naukowych jako modelowy związek wywołujący drgawki w testach laboratoryjnych. Jest wykorzystywany do badania potencjału przeciwdrgawkowego nowych leków przeciwpadaczkowych oraz w badaniach nad mechanizmami padaczki.
W farmakologii eksperymentalnej test pentetrazolowy (PTZ test) stanowi jeden ze standardowych modeli służących do oceny aktywności przeciwdrgawkowej związków chemicznych. Substancja ta pozwala na wywołanie napadów drgawkowych o różnym nasileniu – od pojedynczych mioklonii po napady toniczno-kloniczne, w zależności od zastosowanej dawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epitoram 50 mg
Topiramat, klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX11), wykazuje wielokierunkowe mechanizmy działania molekularnego. Jego efekty terapeutyczne wynikają z blokowania kanałów sodowych zależnych od napięcia, modulacji receptorów GABAA (zwiększając częstość aktywacji i przepływ jonów chlorkowych, bez wpływu flumazenilu), antagonizowania receptorów glutaminianergicznych typu kainowego/AMPA oraz słabej inhibicji anhydrazy węglanowej. Działanie przeciwdrgawkowe topiramatu potwierdzono w licznych modelach przedklinicznych, obejmujących drgawki wywołane maksymalnym wstrząsem elektrycznym, napady tonicznokloniczne, absence oraz niedotlenienie, przy czym minimalna aktywność antagonizmu receptorów glutaminianergicznych obserwowana jest już przy stężeniach 1-10 µM. W badaniach farmakodynamicznych wykazano synergizm z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz addycję z fenytoiną, bez korelacji między stężeniem leku w osoczu a efektem klinicznym oraz bez rozwoju tolerancji na działanie przeciwpadaczkowe.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, barbiturany, drgawki kloniczne, drgawki toniczne, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, gęstość mineralna kości, kanały sodowe, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, migrena, mineralizacja kości, model padaczki, napad absence, napad nieświadomości, NMDA, pentetrazol, receptor AMPA, receptor GABA-A, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, terapia skojarzona, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topamax 100 mg
Topiramat, lek przeciwpadaczkowy z grupy monosacharydów z podstawnikiem sulfaminianowym (kod ATC: N03AX11), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący blokadę kanałów sodowych zależnych od napięcia, modulację receptorów GABAA oraz antagonizm receptorów kainowych/AMPA glutaminianu. Działanie to jest zależne od stężenia w zakresie 1–200 µM, z minimalną aktywnością przy 1–10 µM. Ponadto topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co prawdopodobnie nie jest kluczowe dla jego efektu przeciwpadaczkowego. W modelach zwierzęcych wykazano szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, w tym skuteczność w napadach tonicznoklonicznych, absence oraz w drgawkach wywołanych niedotlenieniem czy pobudzeniem ciała migdałowatego. Interakcje farmakodynamiczne obejmują synergizm z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz działanie addycyjne z fenytoiną. W badaniach klinicznych nie stwierdzono korelacji między stężeniem topiramatu w osoczu a efektem terapeutycznym, a także nie obserwowano rozwoju tolerancji na lek.
acetazolamid, aktywność przeciwpadaczkowa, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, barbiturany, ciało migdałowate, drgawka kloniczna, drgawka toniczna, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, izoenzym anhydrazy węglanowej, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monosacharyd sulfaminianowy, N-metylo-D-asparaginian, napad absence, napad toniczny, ogólne niedotlenienie, padaczka, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor GABA, receptor GABAA, receptor kainowy, receptor NMDA, stężenie topiramatu w osoczu, terapia skojarzona, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topamax 25 mg
Topiramat, lek przeciwpadaczkowy z grupy monosacharydów z podstawnikiem sulfaminianowym (kod ATC: N03AX11), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący blokowanie kanałów sodowych zależnych od napięcia, modulację receptorów GABAA oraz antagonizm receptorów glutaminergicznych kainowego/AMPA w stężeniach 1-200 µM. W przeciwieństwie do benzodiazepin i barbituranów, topiramat działa na podtyp receptorów GABAA niewrażliwy na flumazenil i nie wydłuża czasu otwarcia kanałów jonowych. Dodatkowo, lek słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co nie jest głównym mechanizmem jego działania przeciwpadaczkowego. W modelach zwierzęcych topiramat wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w różnych typach napadów, w tym tonicznych, klonicznych oraz absence, a także wykazał synergistyczne i addycyjne efekty w terapii skojarzonej z karbamazepiną, fenobarbitalem i fenytoiną.
acetazolamid, badanie elektrofizjologiczne, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, izoenzym anhydrazy węglanowej, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mineralizacja kości, monosacharyd sulfaminianowy, napad absence, napad toniczny, pentetrazol, profilaktyka migreny, przepływ jonów chlorkowych, receptor GABA, receptor kainowy/AMPA, receptor NMDA, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 100 mg
Topiramat, lek przeciwpadaczkowy z kodem ATC N03AX11, wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA oraz hamowanie receptorów kwasu kainowego/AMPA. Jego działanie przeciwdrgawkowe jest potwierdzone w modelach zwierzęcych, gdzie skutecznie redukuje napady tonicznokloniczne, absence oraz drgawki wywołane niedotlenieniem. Warto podkreślić, że topiramat nie wpływa na receptory NMDA i jest słabym inhibitorem anhydrazy węglanowej, co nie stanowi głównego mechanizmu jego aktywności. Farmakodynamika leku charakteryzuje się brakiem rozwoju tolerancji oraz złożonymi interakcjami farmakodynamicznymi, w tym synergizmem z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz działaniem addycyjnym z fenytoiną.
acetazolamid, antagonista benzodiazepin, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, jon chlorkowy, kanał sodowy, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monosacharyd, napad toniczny, napady typu absence, NMDA, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABAA, synergizm farmakodynamiczny, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topamax 25 mg
Topiramat, substancja czynna leku Topamax, jest przeciwpadaczkowym środkiem o złożonym mechanizmie działania, obejmującym blokadę kanałów sodowych zależnych od napięcia, modulację receptorów GABAA (zwiększającą przepływ jonów chlorkowych, niezależnie od działania flumazenilu) oraz antagonizm wobec receptorów glutaminianowych kainowych/AMPA w stężeniach 1-200 µM. Dodatkowo wykazuje słabe hamowanie izoenzymów anhydrazy węglanowej, co prawdopodobnie nie jest kluczowe dla jego działania przeciwpadaczkowego. W modelach zwierzęcych topiramat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, skuteczny w napadach tonicznoklonicznych, absence, a także w drgawkach wywołanych niedotlenieniem czy pobudzeniem ciała migdałowatego. W badaniach nad interakcjami lekowymi wykazano synergizm z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz działanie addycyjne z fenytoiną, bez korelacji między stężeniem leku w osoczu a efektem klinicznym. Istotne jest, że u ludzi nie obserwuje się rozwoju tolerancji na topiramat.
acetazolamid, aktywność przeciwpadaczkowa, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, drgawki toniczno-kloniczne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, kanały sodowe, karbamazepina, kwas glutaminowy, kwas γ-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, N-metylo-D-asparaginian, napad absence, napad toniczny, neuroprzekaźnik, niedotlenienie, padaczka, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor GABA, receptor glutaminianowy, receptor kainowy, terapia skojarzona, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topiramate Neuraxpharm 100 mg
Topiramat, klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy (ATC: N03AX11) oraz przeciwmigrenowy, wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania, obejmujący blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (zwiększenie aktywacji i przepływu jonów chlorkowych, niezależnie od działania flumazenilu) oraz antagonizm wobec receptorów glutaminianergicznych typu kainowego i AMPA, przy braku wpływu na receptory NMDA. Dodatkowo, topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co nie jest głównym mechanizmem jego działania przeciwdrgawkowego. W modelach zwierzęcych substancja wykazała skuteczność w różnych typach napadów, w tym tonicznoklonicznych, absence oraz wywołanych niedotlenieniem, z synergistycznym lub addycyjnym efektem w połączeniu z karbamazepiną, fenobarbitalem i fenytoiną. Nie obserwowano rozwoju tolerancji na lek w długoterminowej terapii u ludzi.
aktywność przeciwpadaczkowa, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, jony chlorkowe, kanały sodowe zależne od napięcia, karbamazepina, kod ATC, kwas kainowy, kwas γ-aminomasłowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, monosacharyd, N-metylo-D-asparaginian, napad absence, napad toniczny, niedotlenienie, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABA-ergiczny, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, synergizm lekowy, terapia skojarzona, tolerancja lekowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topiramate Neuraxpharm 200 mg
Topiramat, klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy i przeciwmigrenowy (kod ATC: N03AX11), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący blokadę napięciowo zależnych kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA oraz antagonistyczne działanie na receptory glutaminianergiczne typu kainowego i AMPA. Jego działanie na receptory GABAA różni się od benzodiazepin i barbituranów, co potwierdza brak blokady przez flumazenil oraz brak wydłużenia czasu otwarcia kanałów chlorkowych. Dodatkowo topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co nie jest głównym mechanizmem przeciwpadaczkowym. W modelach zwierzęcych wykazano szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, obejmujące napady toniczne, kloniczne, absence oraz drgawki wywołane niedotlenieniem, z ograniczonym efektem na drgawki pentetrazolowe. W terapii skojarzonej obserwowano synergizm z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz działanie addycyjne z fenytoiną, bez korelacji między stężeniem leku w osoczu a efektem klinicznym u ludzi.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, ciało migdałowate, drgawka kloniczna, drgawka toniczna, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwmigrenowe, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, interakcja farmakodynamiczna, jony chlorkowe, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, maksymalny wstrząs elektryczny, monosacharyd sulfaminianowy, napad absence, niedotlenienie, NMDA, pentetrazol, potencjał czynnościowy, receptor AMPA, receptor GABA, receptor glutaminianergiczny, stężenie osoczowe, synergizm, tolerancja lekowa, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oritop 100 mg
Topiramat, substancja czynna leku Oritop, jest przeciwpadaczkowym lekiem z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03 AX11), chemicznie będącym monosacharydem z podstawionym sulfamatem. Jego mechanizm działania obejmuje blokowanie napięciowo zależnych kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (w tym podtypu niewrażliwego na benzodiazepiny) oraz antagonizowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowego i AMPA, przy stężeniach od 1 µM do 200 µM, z minimalną aktywnością w zakresie 1–10 µM. Dodatkowo topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co nie jest głównym mechanizmem jego działania przeciwpadaczkowego. W modelach zwierzęcych wykazano skuteczność przeciwdrgawkową w różnych typach napadów, w tym tonicznych, klonicznych, absence oraz w drgawkach wywołanych niedotlenieniem, z synergistycznym lub addycyjnym działaniem w połączeniu z karbamazepiną, fenobarbitalem i fenytoiną. U ludzi nie obserwowano rozwoju tolerancji na topiramat, a stężenie leku w osoczu nie korelowało z efektem klinicznym.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, barbiturany, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, migrena, model padaczki, monoterapia, napad absence, napad nieobecności, napad toniczny, niedotlenienie, NMDA, pentetrazol, receptor GABA-ergiczny, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, synergizm, terapia skojarzona, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 25 mg
Topiramat, substancja czynna leku Toramat, jest przeciwpadaczkowym środkiem z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX11), o unikalnej strukturze monosacharydu z podstawnikiem sulfaminianowym. Jego mechanizm działania obejmuje blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (zwiększenie częstości ich aktywacji przez GABA oraz wzmacnianie przepływu jonów chlorkowych, bez wpływu flumazenilu), a także hamowanie receptorów glutaminianowych typu kainowego i AMPA w stężeniach 1–200 μM. Topiramat wykazuje także słabe działanie jako inhibitor anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego aktywności przeciwpadaczkowej. W modelach zwierzęcych potwierdzono skuteczność przeciwdrgawkową w różnych typach napadów, w tym tonicznoklonicznych i absence, z synergistycznym działaniem w połączeniu z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz addycyjnym z fenytoiną.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, drgawki kloniczne, drgawki toniczne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, kanały sodowe, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napady typu absence, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor GABA, receptor glutaminianowy, substancja czynna, terapia skojarzona, topiramat - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 50 mg
Topiramat, substancja czynna leku Etopro, jest lekiem przeciwpadaczkowym i przeciwmigrenowym z grupy ATC N03 AX 11. Jego mechanizm działania obejmuje blokowanie zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA poprzez zwiększenie częstości ich aktywacji i przepływu jonów chlorkowych, a także hamowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowych i AMPA, bez istotnego wpływu na receptory NMDA. Działanie na receptory GABAA nie jest blokowane przez flumazenil, co odróżnia topiramat od benzodiazepin. Działanie na receptory glutaminianergiczne jest stężeniowo zależne w zakresie 1-200 µM, z najmniejszą aktywnością przy 1-10 µM. Topiramat wykazuje także słabe hamowanie izoenzymów anhydrazy węglanowej, jednak efekt ten nie jest kluczowy dla jego aktywności przeciwpadaczkowej.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addytywne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, jon chlorkowy, kanał sodowy, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, napad absence, napad nieobecności, napad toniczny, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABA-ergiczny, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, synergizm, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topiramate Neuraxpharm 50 mg
Topiramat, lek przeciwpadaczkowy z grupy N03AX11, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące blokadę napięciowo zależnych kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (zwiększenie częstości aktywacji i przepływu jonów chlorkowych) oraz antagonizm receptorów glutaminianergicznych typu kainowego i AMPA w stężeniach 1-200 μM. Ponadto topiramat jest słabym inhibitorem anhydrazy węglanowej, co jednak nie stanowi głównego mechanizmu jego działania przeciwdrgawkowego. W badaniach przedklinicznych wykazano skuteczność w modelach drgawek wywołanych maksymalnym wstrząsem elektrycznym, napadach tonicznymi, absence, drgawkach toniczno-klonicznych oraz niedotlenieniu, natomiast skuteczność w modelu pentetrazolu była ograniczona. Interakcje farmakodynamiczne z innymi lekami przeciwpadaczkowymi wykazują charakter synergistyczny (karbamazepina, fenobarbital) lub addycyjny (fenytoina), co może wpływać na wzmocnienie efektu terapeutycznego.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, antagonista GABAA, barbiturany, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, fenobarbital, fenytoina, interakcja farmakodynamiczna, jony chlorkowe, kanały sodowe, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, monosacharyd sulfaminianowy, napad absence, napad toniczny, NMDA, padaczka, pentetrazol, receptor AMPA, receptory GABA, terapia przeciwpadaczkowa, terapia skojarzona, tolerancja lekowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 100 mg
Topiramat, substancja czynna leku Etopro, jest lekiem przeciwpadaczkowym i przeciwmigrenowym z grupy ATC N03AX11, chemicznie będącym monosacharydem z grupą sulfaminianową. Jego mechanizm działania obejmuje blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA poprzez zwiększenie aktywacji i przepływu jonów chlorkowych, oraz hamowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowych i AMPA w stężeniach od 1 μM do 200 μM. Dodatkowo topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego działania przeciwpadaczkowego. W przeciwieństwie do benzodiazepin, jego wpływ na receptory GABAA nie jest blokowany przez flumazenil, co sugeruje oddziaływanie na podtyp receptorów niewrażliwy na benzodiazepiny.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwmigrenowe, działanie przeciwpadaczkowe, efekt addytywny, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, jony chlorkowe, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, model padaczki, monosacharyd, napad nieobecności, napad toniczny, napad typu absence, neuroprzekaźnictwo GABA-ergiczne, pentetrazol, receptor AMPA, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, synergizm farmakodynamiczny, topiramat, wstrząs elektryczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 50 mg
Topiramat, substancja czynna leku Toramat, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX11). Jego mechanizm działania obejmuje blokadę kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do hamowania potencjałów czynnościowych w neuronach w sposób zależny od czasu. Ponadto topiramat moduluje układ GABA-ergiczny, zwiększając częstość aktywacji receptorów GABAA oraz przepływ jonów chlorkowych, co wzmacnia hamujące działanie GABA, przy czym mechanizm ten różni się od działania benzodiazepin i barbituranów. Lek hamuje również aktywność receptorów glutaminianowych AMPA/kainowych w stężeniach od 1 μM do 200 μM, bez wpływu na receptory NMDA. Dodatkowo wykazuje słabą inhibicję izoenzymów anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego działania przeciwpadaczkowego.
acetazolamid, antagonista benzodiazepin, badanie elektrofizjologiczne, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mineralizacja kości, monosacharyd sulfaminianowy, napad toniczny, napady typu absence, niedotlenienie, NMDA, pentetrazol, potencjał czynnościowy, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABAA, układ GABAergiczny