ciałka Howell-Jolly’ego
Ciałka Howell-Jolly’ego są pozostałościami jądra komórkowego widocznymi jako okrągłe, fioletowo zabarwione wtrącenia w dojrzałych erytrocytach. Zostały po raz pierwszy opisane przez Williama Henry’ego Howella i Justina Marie Jolly’ego na początku XX wieku.
W warunkach fizjologicznych ciałka Howell-Jolly’ego są usuwane przez śledzionę podczas procesu dojrzewania erytrocytów. Ich obecność we krwi obwodowej jest zwykle oznaką asplenii (braku śledziony), hiposplenizmu (obniżonej funkcji śledziony) lub splenektomii (chirurgicznego usunięcia śledziony). Mogą być również widoczne w ciężkiej niedokrwistości hemolitycznej, megaloblastycznej lub w stanach dyserytropoezy.
Diagnostycznie, ciałka Howell-Jolly’ego ocenia się w rozmazie krwi obwodowej barwionym metodą May-Grünwalda-Giemsy lub Wright-Giemsy. Ich obecność ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż pacjenci z dysfunkcją śledziony są bardziej podatni na zakażenia bakteriami otoczkowymi, takimi jak Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae czy Neisseria meningitidis.
W praktyce hematologicznej obserwacja ciałek Howell-Jolly’ego stanowi ważny marker funkcji śledziony i może być pomocna w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie w niektórych chorobach hematologicznych, jak również w ocenie funkcjonalnej śledziony po przebytych urazach lub zabiegach operacyjnych w jej obrębie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Egis 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leflunomidu wykazały toksyczne działanie na szpik kostny, krew, układ pokarmowy, skórę, śledzionę, grasice oraz węzły chłonne, co skutkowało zaburzeniami hematologicznymi takimi jak niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia. Obserwowano również zmiany w strukturze i funkcji serca, wątroby, rogówki oraz dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórne do immunosupresji. Toksyczność występowała przy dawkach równoważnych terapeutycznym stosowanym u ludzi, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa. Potencjał mutagenny leflunomidu nie został potwierdzony, jednak metabolit TFMA wykazywał in vitro zdolność do wywoływania aberracji chromosomowych i mutacji punktowych, choć brak jest danych potwierdzających te efekty in vivo.
4-trifluorometyloanilina, aberracje chromosomowe, badania rakotwórczości, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, dojrzewanie erytrocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hepatocyty, komórki macierzyste szpiku, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, parametry morfologiczne, potencjał mutagenny, rak płuca, synteza DNA, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, właściwości antygenowe, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Orion 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leflunomidu wykazały, że lek wywołuje istotne zmiany hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość oraz panmielopatia, wynikające z hamowania syntezy DNA. Główne narządy narażone na toksyczność to szpik kostny, krew, układ pokarmowy, skóra, śledziona, grasica i węzły chłonne. Działania niepożądane obejmowały również zmiany w sercu, wątrobie, rogówce i drogach oddechowych, które mogą być wtórne do immunosupresji i zakażeń oportunistycznych. Toksyczność obserwowano przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Metabolit TFMA wykazywał in vitro klastogenność i mutagenność, jednak brak jest jednoznacznych danych dotyczących działania in vivo. Badania rakotwórczości dały zróżnicowane wyniki: u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaka i nowotworów płuc, natomiast u szczurów brak działania rakotwórczego.
chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, immunosupresja, klastogenność, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, panmielopatia, rak płuca, szpik kostny, trifluorometyloanilina, układ pokarmowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Egis 20 mg
Badania przedkliniczne leflunomidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu hematologicznego, obejmujące niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię oraz zaburzenia funkcji szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. Toksyczność dotyczyła również narządów takich jak serce, wątroba, rogówka oraz układ oddechowy, a zmiany te mogły być wtórne do immunosupresji indukowanej przez lek. Działania toksyczne obserwowano przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów. W badaniach genotoksyczności sam leflunomid nie wykazywał mutagenności, jednak jego metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazał potencjał genotoksyczny in vitro, choć kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje niejasne.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, leflunomid, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, potencjał mutagenny, rak płuca, synteza DNA, szpik kostny, toksyczność ostra i przewlekła, trombocytopenia, układ hematologiczny, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Bluefish 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu obejmowały szeroki zakres testów toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy), które wykazały istotny wpływ leku na układ krwiotwórczy, manifestujący się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią oraz zaburzeniami funkcji szpiku kostnego. Obserwacje obecności ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach potwierdzają zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Działanie toksyczne dotyczyło również serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórnie do immunosupresji. Efekty toksyczności pojawiały się przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów podczas terapii. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności leflunomidu, jednak metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, co wymaga dalszej oceny in vivo.
4-trifluorometyloanilina, aberracje chromosomowe, badanie in vitro, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, embriotoksyczność, erytrocyty, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, krwinki czerwone, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, rak płuca, szpik kostny, teratogenność, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Bluefish 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu wykazały jego toksyczność przede wszystkim wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią oraz chorobami szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. W badaniach na szczurach i psach obserwowano obecność ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego, wskazujących na zaburzenia dojrzewania erytrocytów. Działania niepożądane dotyczyły także serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, jednak były one prawdopodobnie wtórne do immunosupresji indukowanej przez lek, a nie bezpośrednim efektem toksycznym. Toksyczność stwierdzano przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko kliniczne. W badaniach mutagenności sam leflunomid nie wykazywał działania mutagennego, natomiast jego metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, leflunomid, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, płytki krwi, rak płuca, szpik kostny, trifluorometyloanilina, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomu