napad nieobecności

Napad nieobecności (absence seizure) to rodzaj napadu padaczkowego charakteryzujący się krótkotrwałą utratą świadomości, zwykle trwającą od kilku do kilkunastu sekund. Podczas napadu pacjent nagle przerywa dotychczasową aktywność, zastygając w bezruchu, często ze spojrzeniem nieobecnym lub „zawieszonym”. Typowym objawem są również drobne ruchy automatyczne, takie jak mruganie powiekami lub delikatne ruchy ust.

Napady nieobecności występują najczęściej u dzieci i młodzieży, szczególnie w padaczce nieświadomości dziecięcej (dawniej nazywanej padaczką petit mal). W zapisie EEG charakteryzują się typowym wzorcem uogólnionych, synchronicznych wyładowań iglica-fala o częstotliwości 3 Hz. W przeciwieństwie do napadów toniczno-klonicznych, napady nieobecności ustępują bez okresu senności ponapadowej.

Leczenie napadów nieobecności opiera się głównie na farmakoterapii. Lekami pierwszego wyboru są kwas walproinowy, etosuksymid oraz lamotrygina. Rokowanie jest zazwyczaj dobre – u większości pacjentów napady ustępują w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, choć u części chorych mogą przekształcić się w inne typy napadów padaczkowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 25 mg

Topiramat, lek przeciwpadaczkowy i przeciwmigrenowy (kod ATC: N03 AX 11), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA oraz hamowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowych i AMPA. Jego działanie na receptory GABA jest niezależne od flumazenilu, co wskazuje na unikalny mechanizm różniący się od benzodiazepin. Działanie na receptory glutaminianergiczne jest stężeniowo zależne w zakresie 1–200 µM, z najmniejszą aktywnością przy 1–10 µM. Topiramat wykazuje także słabe hamowanie izoenzymów anhydrazy węglanowej, które nie jest głównym mechanizmem przeciwpadaczkowym. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego skuteczność w różnych typach napadów, w tym tonicznych, klonicznych oraz napadach nieobecności, z działaniem synergistycznym w połączeniu z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz addytywnym z fenytoiną.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, antagonista GABAA, ciało migdałowate, drgawka toniczna, drgawka toniczno-kloniczna, dysfagia, działanie przeciwdrgawkowe, interakcja farmakodynamiczna, jon chlorkowy, kanał sodowy, kwas kainowy, kwas γ-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm przeciwpadaczkowy, monosacharyd sulfaminianowy, napad absence, napad nieobecności, receptor AMPA, receptor GABA, receptor glutaminianergiczny, receptor kainowy, receptor NMDA
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oritop 100 mg

Topiramat, substancja czynna leku Oritop, jest przeciwpadaczkowym lekiem z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03 AX11), chemicznie będącym monosacharydem z podstawionym sulfamatem. Jego mechanizm działania obejmuje blokowanie napięciowo zależnych kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (w tym podtypu niewrażliwego na benzodiazepiny) oraz antagonizowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowego i AMPA, przy stężeniach od 1 µM do 200 µM, z minimalną aktywnością w zakresie 1–10 µM. Dodatkowo topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, co nie jest głównym mechanizmem jego działania przeciwpadaczkowego. W modelach zwierzęcych wykazano skuteczność przeciwdrgawkową w różnych typach napadów, w tym tonicznych, klonicznych, absence oraz w drgawkach wywołanych niedotlenieniem, z synergistycznym lub addycyjnym działaniem w połączeniu z karbamazepiną, fenobarbitalem i fenytoiną. U ludzi nie obserwowano rozwoju tolerancji na topiramat, a stężenie leku w osoczu nie korelowało z efektem klinicznym.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, barbiturany, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, migrena, model padaczki, monoterapia, napad absence, napad nieobecności, napad toniczny, niedotlenienie, NMDA, pentetrazol, receptor GABA-ergiczny, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, synergizm, terapia skojarzona, topiramat
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 50 mg

Topiramat, substancja czynna leku Etopro, jest lekiem przeciwpadaczkowym i przeciwmigrenowym z grupy ATC N03 AX 11. Jego mechanizm działania obejmuje blokowanie zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA poprzez zwiększenie częstości ich aktywacji i przepływu jonów chlorkowych, a także hamowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowych i AMPA, bez istotnego wpływu na receptory NMDA. Działanie na receptory GABAA nie jest blokowane przez flumazenil, co odróżnia topiramat od benzodiazepin. Działanie na receptory glutaminianergiczne jest stężeniowo zależne w zakresie 1-200 µM, z najmniejszą aktywnością przy 1-10 µM. Topiramat wykazuje także słabe hamowanie izoenzymów anhydrazy węglanowej, jednak efekt ten nie jest kluczowy dla jego aktywności przeciwpadaczkowej.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addytywne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, jon chlorkowy, kanał sodowy, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, napad absence, napad nieobecności, napad toniczny, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABA-ergiczny, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, synergizm, terapia skojarzona
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 100 mg

Topiramat, substancja czynna leku Etopro, jest lekiem przeciwpadaczkowym i przeciwmigrenowym z grupy ATC N03AX11, chemicznie będącym monosacharydem z grupą sulfaminianową. Jego mechanizm działania obejmuje blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA poprzez zwiększenie aktywacji i przepływu jonów chlorkowych, oraz hamowanie receptorów glutaminianergicznych typu kainowych i AMPA w stężeniach od 1 μM do 200 μM. Dodatkowo topiramat słabo hamuje izoenzymy anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego działania przeciwpadaczkowego. W przeciwieństwie do benzodiazepin, jego wpływ na receptory GABAA nie jest blokowany przez flumazenil, co sugeruje oddziaływanie na podtyp receptorów niewrażliwy na benzodiazepiny.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepin, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwmigrenowe, działanie przeciwpadaczkowe, efekt addytywny, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, jony chlorkowe, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, model padaczki, monosacharyd, napad nieobecności, napad toniczny, napad typu absence, neuroprzekaźnictwo GABA-ergiczne, pentetrazol, receptor AMPA, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, receptor NMDA, synergizm farmakodynamiczny, topiramat, wstrząs elektryczny

napad nieobecności

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 25 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Oritop 100 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Etopro 100 mg