chondroblastoma
Chondroblastoma to rzadki, łagodny guz kościotwórczy, który występuje najczęściej w nasadach kości długich u osób młodych, zazwyczaj między 10 a 25 rokiem życia. Charakteryzuje się obecnością komórek chondroblastycznych, ogniskami chrzęstnymi oraz zwapnieniami. Najczęstsze lokalizacje to kość udowa, kość ramienna oraz kość piszczelowa.
Pacjenci z chondroblastoma zwykle zgłaszają ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości okolicznego stawu. W badaniach obrazowych guz prezentuje się jako dobrze odgraniczona zmiana lityczna z marginesem sklerotycznym, często zawierająca zwapnienia. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu radiologicznym (RTG, CT, MRI) oraz potwierdzeniu histopatologicznym.
Leczenie chondroblastoma polega głównie na chirurgicznym wycięciu zmiany z następczym wypełnieniem ubytku kostnego. Pomimo łagodnego charakteru, guzy te mają tendencję do miejscowej agresywności i nawrotów (około 10-35% przypadków). Rzadko (poniżej 1%) mogą ulegać transformacji złośliwej lub dawać przerzuty odległe, najczęściej do płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba legga-calvégo-perthesa – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Legga-Calvégo-Perthesa to idiopatyczna martwica jałowa głowy kości udowej u dzieci w wieku 4-10 lat, częściej u chłopców, z możliwym obustronnym zajęciem (~10%). Patogeneza opiera się na tymczasowym zaburzeniu ukrwienia głowy kości udowej, prowadzącym do obumierania komórek kostnych i deformacji stawu biodrowego. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn martwicy jałowej. Klinicznie dominuje przerywany kulawy chód, ból biodra promieniujący do uda, kolana lub pachwiny, ograniczenie rotacji wewnętrznej i odwodzenia, osłabienie mięśni uda oraz objaw Trendelenburga. Badania laboratoryjne (morfologia, OB, CRP) zwykle mieszczą się w normie, służąc głównie do wykluczenia infekcji i zapaleń. Podstawą diagnostyki obrazowej są zdjęcia rentgenowskie miednicy i projekcja „żaby”, choć wczesne zmiany pojawiają się dopiero po 1-2 miesiącach od objawów. Typowe cechy radiologiczne to poszerzenie przestrzeni stawowej, sklerotyzacja, spłaszczenie i fragmentacja głowy kości udowej oraz podchrzęstny złam („crescent sign”). Staging według Waldenströma obejmuje stadia: martwicy, fragmentacji, reossyfikacji i wygojenia.
achondroplazja, artrografia stawu biodrowego, badania laboratoryjne, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, chondroblastoma, choroba Gauchera, choroba Legga-Calvégo-Perthesa, choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, dysplazja nasadowa, dysplazja spondyloepifizarna, dysplazja wielonasadowa, głowa kości udowej, infekcyjne zapalenie stawu biodrowego, klasyfikacja Catteralla, klasyfikacja Herringa, klasyfikacja Stulberga, klasyfikacja Waldenstroma, martwica głowy kości udowej, martwica jałowa, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, morfologia krwi, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objaw Trendelenburga, objawy kliniczne, ograniczenie zakresu ruchu, radiografia konwencjonalna, rezonans magnetyczny, rotacja wewnętrzna, scyntygrafia kości, sklerotyzacja, talasemia, tomografia komputerowa, zaburzenie ukrwienia, zdjęcie rentgenowskie, zespół Klinefeltera