objaw Trendelenburga
Objaw Trendelenburga to kliniczny objaw obserwowany podczas badania chodu pacjenta, wskazujący na dysfunkcję mięśni pośladkowych, szczególnie mięśnia pośladkowego średniego. Test polega na obserwacji miednicy pacjenta podczas stania na jednej nodze. W warunkach prawidłowych, gdy pacjent stoi na jednej kończynie, miednica po stronie przeciwnej powinna pozostać pozioma lub lekko unieść się do góry.
W przypadku dodatniego objawu Trendelenburga, podczas stania na kończynie dotkniętej patologią, miednica opada po stronie przeciwnej. Jest to wynikiem niewydolności mięśnia pośladkowego średniego, który w normalnych warunkach stabilizuje miednicę podczas chodu. Objaw ten może wystąpić w różnych schorzeniach, w tym w dysplazji stawu biodrowego, po złamaniach szyjki kości udowej, przy uszkodzeniu nerwu pośladkowego górnego lub w chorobie Legg-Calvé-Perthesa.
Diagnostyka objawu Trendelenburga stanowi istotny element badania ortopedycznego. Dodatni objaw wymaga dalszej diagnostyki obrazowej, takiej jak RTG, USG lub MRI stawu biodrowego, w celu określenia dokładnej przyczyny dysfunkcji. Leczenie zależy od etiologii i może obejmować fizjoterapię, wzmacnianie mięśni pośladkowych, a w poważniejszych przypadkach interwencję chirurgiczną. Wczesne wykrycie i odpowiednie postępowanie mogą zapobiec pogłębianiu się nieprawidłowości chodu i rozwojowi wtórnych patologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba legga-calvégo-perthesa – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Legga-Calvégo-Perthesa to idiopatyczna martwica jałowa głowy kości udowej u dzieci w wieku 4-10 lat, częściej u chłopców, z możliwym obustronnym zajęciem (~10%). Patogeneza opiera się na tymczasowym zaburzeniu ukrwienia głowy kości udowej, prowadzącym do obumierania komórek kostnych i deformacji stawu biodrowego. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn martwicy jałowej. Klinicznie dominuje przerywany kulawy chód, ból biodra promieniujący do uda, kolana lub pachwiny, ograniczenie rotacji wewnętrznej i odwodzenia, osłabienie mięśni uda oraz objaw Trendelenburga. Badania laboratoryjne (morfologia, OB, CRP) zwykle mieszczą się w normie, służąc głównie do wykluczenia infekcji i zapaleń. Podstawą diagnostyki obrazowej są zdjęcia rentgenowskie miednicy i projekcja „żaby”, choć wczesne zmiany pojawiają się dopiero po 1-2 miesiącach od objawów. Typowe cechy radiologiczne to poszerzenie przestrzeni stawowej, sklerotyzacja, spłaszczenie i fragmentacja głowy kości udowej oraz podchrzęstny złam („crescent sign”). Staging według Waldenströma obejmuje stadia: martwicy, fragmentacji, reossyfikacji i wygojenia.
achondroplazja, artrografia stawu biodrowego, badania laboratoryjne, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, chondroblastoma, choroba Gauchera, choroba Legga-Calvégo-Perthesa, choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, dysplazja nasadowa, dysplazja spondyloepifizarna, dysplazja wielonasadowa, głowa kości udowej, infekcyjne zapalenie stawu biodrowego, klasyfikacja Catteralla, klasyfikacja Herringa, klasyfikacja Stulberga, klasyfikacja Waldenstroma, martwica głowy kości udowej, martwica jałowa, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, morfologia krwi, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objaw Trendelenburga, objawy kliniczne, ograniczenie zakresu ruchu, radiografia konwencjonalna, rezonans magnetyczny, rotacja wewnętrzna, scyntygrafia kości, sklerotyzacja, talasemia, tomografia komputerowa, zaburzenie ukrwienia, zdjęcie rentgenowskie, zespół Klinefeltera - Leksykon chorób i schorzeń
Zerwanie obrąbka stawu biodrowego – Objawy
Zerwanie obrąbka stawu biodrowego to uszkodzenie chrząstki panewki, które destabilizuje staw, zaburza amortyzację i rozprowadzanie płynu maziowego. Etiologia obejmuje urazy, mikrourazy oraz predyspozycje anatomiczne, takie jak konflikt udowo-panewkowy czy dysplazja. Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują ból (występujący u ponad 90% pacjentów), który może mieć charakter głęboki, tępy lub ostry, lokalizowany w przedniej części biodra, pachwinie, pośladku lub promieniujący do uda i kolana. Towarzyszą mu objawy mechaniczne, takie jak kliknięcia, blokowanie, uczucie „łapania” oraz niestabilność stawu. Często obserwuje się ograniczenie zakresu ruchomości, zwłaszcza rotacji wewnętrznej i zewnętrznej, a także zmiany biomechaniczne chodu, np. objaw Trendelenburga. Początek objawów może być nagły lub stopniowy, a średni czas do diagnozy przekracza 2 lata, co wynika z częstych błędnych rozpoznań. Nieleczone zerwanie obrąbka zwiększa ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego, podwajając jej prawdopodobieństwo i prowadząc do przewlekłego bólu oraz niepełnosprawności.
artroskopia biodra, biomechanika chodu, blokowanie stawu, ból dolnej części pleców, ból pachwiny, ból promieniujący, choroba zwyrodnieniowa stawów, dysfunkcja ruchowa, dysfunkcja stawu krzyżowo-biodrowego, dysplazja stawu biodrowego, klikanie stawu, konflikt udowo-panewkowy, leczenie zachowawcze, niestabilność stawu biodrowego, objaw Trendelenburga, ograniczenie ruchomości, płyn maziowy, przepuklina sportowa, przewlekły ból biodra, sztywność stawu, uszkodzenie chrząstki stawowej, utykanie, zerwanie obrąbka stawu biodrowego