zmiany śródnabłonkowe

Zmiany śródnabłonkowe (intraepithelial neoplasia) stanowią wczesne zmiany przednowotworowe, charakteryzujące się nieprawidłowym rozrostem komórek nabłonkowych bez naciekania błony podstawnej. Najczęściej diagnozowane są w obrębie szyjki macicy jako śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy (CIN), jednak mogą występować również w innych lokalizacjach, takich jak srom (VIN), pochwa (VAIN) czy odbyt (AIN).

W przypadku zmian śródnabłonkowych szyjki macicy wyróżnia się trzy stopnie zaawansowania: CIN1 (dysplazja małego stopnia), CIN2 (dysplazja średniego stopnia) oraz CIN3 (dysplazja dużego stopnia/carcinoma in situ). Główną przyczyną rozwoju tych zmian jest przetrwała infekcja wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami wysokiego ryzyka onkogennego (HPV 16, 18).

Diagnostyka zmian śródnabłonkowych opiera się na badaniach cytologicznych (np. test Papanicolaou), kolposkopii z celowaną biopsją oraz badaniach molekularnych w kierunku HPV. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania zmian i może obejmować obserwację (w przypadku CIN1), jak również metody ablacyjne lub wycięcie zmienionych tkanek (w przypadku CIN2 i CIN3).

Regularne badania przesiewowe umożliwiają wczesne wykrycie zmian śródnabłonkowych, co ma kluczowe znaczenie w profilaktyce raka szyjki macicy i innych nowotworów pochodzenia nabłonkowego. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zmian śródnabłonkowych wysokiego stopnia może zapobiec ich progresji do inwazyjnego raka.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl