drogi oskrzelowe

Drogi oskrzelowe stanowią rozgałęziony system przewodów tworzących drzewo oskrzelowe, które rozpoczyna się tchawicą, a następnie dzieli się na oskrzela główne, płatowe, segmentowe, aż do najdrobniejszych oskrzelików końcowych. Ich podstawowa funkcja to transport powietrza do pęcherzyków płucnych oraz uczestnictwo w mechanizmach obronnych układu oddechowego.

Anatomicznie drogi oskrzelowe zbudowane są z nabłonka rzęskowego, który wyściela ich światło, warstwy mięśniowej oraz tkanki łącznej z elementami chrzęstnymi, których ilość zmniejsza się w miarę rozgałęziania się drzewa oskrzelowego. Nabłonek rzęskowy wraz z komórkami kubkowymi produkującymi śluz stanowi barierę mechaniczną przed czynnikami zewnętrznymi.

Patologie dróg oskrzelowych obejmują szerokie spektrum chorób, w tym astmę (charakteryzującą się nadreaktywnością oskrzeli), przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), zapalenia oskrzeli (ostre i przewlekłe), rozstrzenie oskrzeli oraz nowotwory. Diagnostyka tych schorzeń opiera się na badaniach obrazowych (RTG, TK), badaniach czynnościowych (spirometria) oraz endoskopowych (bronchoskopia).

W praktyce klinicznej szczególnie istotna jest ocena drożności dróg oskrzelowych, ich reaktywności oraz zdolności do oczyszczania się z wydzieliny. Zaburzenia tych funkcji prowadzą do objawów takich jak duszność, kaszel, świszczący oddech czy zwiększona podatność na infekcje układu oddechowego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl