żrące zapalenie przełyku

Żrące zapalenie przełyku (łac. oesophagitis corrosiva) to stan chorobowy wywołany działaniem substancji żrących na śluzówkę przełyku. Najczęściej powstaje w wyniku przypadkowego lub celowego spożycia kwasów (np. solnego, siarkowego) lub zasad (np. ługu sodowego, amoniaku), które powodują martwicę koagulacyjną lub rozpływną tkanek.

Stopień uszkodzenia przełyku zależy od rodzaju, stężenia i ilości spożytej substancji oraz czasu ekspozycji. Wyróżnia się trzy stopnie ciężkości: I – obrzęk i przekrwienie błony śluzowej, II – nadżerki i owrzodzenia, III – głębokie martwicze uszkodzenia sięgające całej grubości ściany przełyku z ryzykiem perforacji.

Objawy żrącego zapalenia przełyku obejmują silny ból w jamie ustnej, gardle i za mostkiem, ślinotok, trudności w przełykaniu, wymioty (czasem z domieszką krwi), a w ciężkich przypadkach objawy wstrząsu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego, którą należy wykonać w ciągu 12-24 godzin od ekspozycji.

Leczenie żrącego zapalenia przełyku jest wielokierunkowe i obejmuje zapewnienie drożności dróg oddechowych, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, podawanie leków przeciwbólowych oraz antybiotykoterapię w przypadku podejrzenia perforacji. Przeciwwskazane jest wywoływanie wymiotów oraz neutralizacja substancji żrącej. Powikłaniami mogą być zwężenia przełyku, przetoki oraz zwiększone ryzyko rozwoju raka przełyku.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie przełyku – Zapobieganie i profilaktyka

Zapalenie przełyku (oesophagitis) to stan zapalny błony śluzowej przełyku, wywołany m.in. przez refluks kwasu żołądkowego, infekcje, substancje drażniące czy reakcje alergiczne. Objawy obejmują dysfagię, ból przy przełykaniu, zgagę i ból w klatce piersiowej. Nieleczone może prowadzić do powikłań takich jak zwężenie przełyku czy przełyk Barretta. Profilaktyka obejmuje modyfikacje stylu życia: utrzymanie prawidłowej masy ciała, unikanie posiłków na 3 godziny przed snem, uniesienie wezgłowia łóżka o 15-20 cm, zaprzestanie palenia i ograniczenie alkoholu. Dieta powinna eliminować pokarmy nasilające refluks (ostre, kwaśne, tłuste, kofeinowe, alkohol, czekolada, mięta, warzywa krzyżowe, mleko). W przypadku zapalenia indukowanego lekami zaleca się przyjmowanie ich w pozycji pionowej z co najmniej 200-250 ml wody oraz pozostanie w pozycji pionowej przez 10-15 minut po podaniu.
antagonista receptora H2, Candida, choroba refluksowa przełyku, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, famotydyna, glutamina, immunosupresja, inhibitor pompy protonowej, kofeina, kortykosteroid, lek prokinetyczny, melatonina, omeprazol, polekowe zapalenie przełyku, popromienne zapalenie przełyku, przełyk Barretta, rebamipid, refluks kwasu żołądkowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sukralfat, tkanka bliznowata, zakażenie HSV, zapalenie przełyku, żrące zapalenie przełyku
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie przełyku – Patofizjologia i mechanizm

Zapalenie przełyku to stan zapalny błony śluzowej przełyku o zróżnicowanej etiologii, w tym refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE), zapalenie wywołane lekami, infekcje oraz uszkodzenia popromienne i żrące. W patogenezie refluksowego zapalenia przełyku kluczową rolę odgrywa proces zapalny indukowany przez cytokiny, a nie bezpośrednie uszkodzenie kwasem. Mechanizm ten obejmuje aktywację HIF-2α i NF-κB, prowadzącą do migracji limfocytów T i produkcji cytokin prozapalnych, a także udział reaktywnych form tlenu (ROS) i peroksydacji lipidów. W EoE dominują mechanizmy immunoalergiczne z odpowiedzią Th2, gdzie cytokiny IL-4, IL-5, IL-9 i IL-13 indukują chemotaksję eozynofilów, hiperplazję komórek kubkowych oraz włóknienie nabłonka, z udziałem TGF-β1 i CAPN14, co prowadzi do upośledzenia bariery nabłonkowej i przebudowy przełyku. Zapalenie wywołane lekami, np. doksycykliną, bisfosfonianami czy NLPZ, wynika z miejscowego działania drażniącego i zaburzenia cytoprotekcji, natomiast infekcyjne zapalenie przełyku dotyczy głównie pacjentów z immunosupresją i może mieć etiologię bakteryjną, wirusową, grzybiczą lub pasożytniczą.
bariera antyrefluksowa, bariera nabłonkowa, białko kationowe eozynofilów, błona śluzowa przełyku, chemotaksja eozynofilów, cytokiny typu 2, czynnik aktywujący płytki, czynnik indukowany hipoksją, czynnik jądrowy κB, czynnik martwicy nowotworów alfa, eotaksyna-3, eozynofilowe zapalenie przełyku, hiperplazja komórek kubkowych, infekcyjne zapalenie przełyku, leukotrien C4, martwica koagulacyjna, martwica upłynniająca, mechanizm patofizjologiczny, nabłonek przełyku, naciek eozynofilowy, odpowiedź immunologiczna Th2, perforacja przełyku, peroksydacja lipidów, peroksydaza eozynofilowa, połączenie żołądkowo-przełykowe, poszerzone przestrzenie międzykomórkowe, proteaza cysteinowa, reaktywne formy tlenu, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, transformacja nabłonkowo-mezenchymalna, zapalenie przełyku, żrące zapalenie przełyku, zwężenie przełyku

żrące zapalenie przełyku

Powiązane wpisy

Zapalenie przełyku – Zapobieganie i profilaktyka

Zapalenie przełyku – Patofizjologia i mechanizm