polekowe zapalenie przełyku
Polekowe zapalenie przełyku to stan zapalny błony śluzowej przełyku wywołany przyjmowaniem niektórych leków. Najczęściej jest spowodowane bezpośrednim uszkodzeniem chemicznym śluzówki, gdy lek pozostaje zbyt długo w kontakcie z tkanką przełyku.
Do leków najczęściej wywołujących to schorzenie należą: niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), antybiotyki (zwłaszcza tetracykliny i doksycyklina), preparaty potasu, bisfosfoniany stosowane w osteoporozie, niektóre leki przeciwnowotworowe oraz kwas askorbinowy w dużych dawkach. Ryzyko uszkodzenia zwiększa się przy połykaniu leków bez odpowiedniej ilości płynu lub przyjmowaniu ich w pozycji leżącej.
Objawy polekowego zapalenia przełyku obejmują ból podczas przełykania (odynofagia), ból zamostkowy, uczucie pieczenia w przełyku oraz trudności w połykaniu (dysfagia). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić owrzodzenia, krwawienia lub zwężenie przełyku. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu endoskopowym oraz histopatologicznym.
Leczenie polega przede wszystkim na odstawieniu leku wywołującego dolegliwości, stosowaniu inhibitorów pompy protonowej oraz leków osłaniających śluzówkę. Profilaktyka obejmuje przyjmowanie leków na stojąco, popijanie dużą ilością wody (co najmniej 100 ml) oraz pozostawanie w pozycji pionowej przez minimum 30 minut po zażyciu leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie przełyku – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie przełyku to stan zapalny błony śluzowej przełyku o różnorodnej etiologii, w tym refluksowej, infekcyjnej, alergicznej (eozynofilowe zapalenie przełyku, EoE) oraz polekowej. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach endoskopowych (ezofagogastroduodenoskopia, EGD) z pobraniem biopsji z co najmniej 6 wycinków z różnych odcinków przełyku. W badaniu histopatologicznym kluczowe jest stwierdzenie ≥15 eozynofili na pole widzenia w dużym powiększeniu dla rozpoznania EoE, a także identyfikacja cech charakterystycznych dla refluksowego zapalenia (przerost warstwy podstawnej, wydłużenie brodawek) czy infekcji (np. ciałka wtrętowe HSV, CMV, strzępki grzybni). W diagnostyce różnicowej uwzględnia się choroby serca, zaburzenia motoryki przełyku oraz nowotwory. W przypadku podejrzenia EoE stosuje się skalę EREFS do oceny endoskopowej oraz molekularny panel EDP oceniający ekspresję 96 genów.
badanie endoskopowe, badanie histopatologiczne, biopsja przełyku, dysfagia, eozynofilia przełyku, eozynofilowe zapalenie przełyku, Esophageal String Test, ezofagogastroduodenoskopia, górna endoskopia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przełyku, manometria przełyku, naciek eozynofilowy, odynofagia, pH-metria przełyku, polekowe zapalenie przełyku, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, regurgitacja, remisja histologiczna, test alergiczny, uchyłek przełyku, zakażenie CMV, zakażenie HSV, zapalenie przełyku, zgaga