rozdarcie przełyku
Rozdarcie przełyku (ruptura przełyku) to poważne schorzenie charakteryzujące się przerwaniem ciągłości ściany przełyku. Najczęstszą przyczyną jest zespół Boerhaavego, czyli spontaniczne pęknięcie przełyku podczas gwałtownych wymiotów. Inne przyczyny obejmują urazy jatrogenne (np. podczas endoskopii), ciała obce, urazy zewnętrzne oraz nowotwory.
Objawy rozdarcia przełyku obejmują nagły, silny ból w klatce piersiowej i/lub nadbrzuszu, duszność, gorączkę, wstrząs septyczny oraz odmę podskórną szyi i klatki piersiowej. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, w tym RTG klatki piersiowej, tomografii komputerowej oraz badaniu kontrastowym przełyku (esofagografii).
Leczenie rozdarcia przełyku wymaga natychmiastowej interwencji, gdyż śmiertelność nieleczonego stanu sięga 90%. Postępowanie obejmuje stabilizację pacjenta, antybiotykoterapię o szerokim spektrum oraz interwencję chirurgiczną (pierwotne zszycie rozdarcia lub operację drenującą). W wybranych przypadkach stosuje się leczenie endoskopowe z użyciem klipsów lub stentów przełykowych. Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od rozdarcia do interwencji, lokalizacji i rozległości uszkodzenia oraz chorób współistniejących.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba lokomocyjna – Objawy
Choroba lokomocyjna (kinetoza) to zespół objawów wywołanych rzeczywistym lub postrzeganym ruchem, charakteryzujący się głównie nudnościami pojawiającymi się przy spoczynku ciała w ruchomym pojeździe. Początkowo manifestuje się subtelnymi symptomami, takimi jak dyskomfort w nadbrzuszu („świadomość żołądka”), ogólne złe samopoczucie, bladość, zwiększona produkcja śliny, ziewanie, uczucie ciepła i drażliwość. W miarę progresji choroby pojawiają się klasyczne objawy: nudności, wymioty, zawroty głowy, zimne poty, ból głowy, przyspieszony oddech (hiperwentylacja), zmęczenie i utrata apetytu. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić niezdolność do chodzenia, niepowstrzymane odruchy wymiotne, niestabilność postawy oraz powikłania takie jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe i hipotensja. Zespół sopite, objawiający się głęboką sennością, apatią i zmianami osobowości, może utrzymywać się nawet po ustąpieniu innych symptomów. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest Mal de Debarquement, gdzie uczucie kołysania utrzymuje się długo po zakończeniu podróży.
apatia, ból głowy, choroba lokomocyjna, deprywacja snu, drażliwość, drgawki, duszność, hiperwentylacja, hipotensja, kinetoza, kołatanie serca, malaise, nudności, nudności i wymioty, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekłe zmęczenie, rozdarcie przełyku, ślinotok, układ autonomiczny, układ pokarmowy, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, zespół Sopite, zimne poty - Leksykon chorób i schorzeń
Bulimia nerwowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Bulimia nervosa to poważne zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami objadania się (co najmniej raz w tygodniu przez 3 miesiące) oraz kompensacyjnymi zachowaniami, takimi jak prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, głodzenie się czy nadmierne ćwiczenia. Choroba ta wiąże się z poważnymi powikłaniami medycznymi, w tym zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipochloremia, hiperkaliemia), odwodnieniem, erozją szkliwa zębów, powiększeniem ślinianek przyusznych, zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej oraz ryzykiem powikłań kardiologicznych i niepłodności. Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5 oraz kompleksowej ocenie klinicznej i laboratoryjnej. Wskazania do hospitalizacji obejmują m.in. ciężkie zaburzenia elektrolitowe, omdlenia, rozdarcia przełyku, krwiste wymioty oraz ryzyko samobójstwa.
badania laboratoryjne, badanie fizykalne, bilans płynów, bulimia nerwowa, diagnoza pielęgniarska, edukacja pacjenta, erozja szkliwa zębów, fluoksetyna, hematemeza, hiperkaliemia, hipochloremia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kryteria DSM-5, objadanie się, objaw Russella, problemy stomatologiczne, problemy żołądkowo-jelitowe, rozdarcie przełyku, ryzyko samobójcze, środki przeczyszczające, SSRI, terapia interpersonalna, terapia poznawczo-behawioralna, wymioty prowokowane, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zachowania kompensacyjne, zespół ponownego odżywienia