tętniak tętnicy mózgowej

Tętniak tętnicy mózgowej to miejscowe uwypuklenie (poszerzenie) ściany naczynia tętniczego w mózgu, które powstaje wskutek osłabienia jej struktury. Najczęściej występuje w okolicy tzw. koła tętniczego Willisa, szczególnie w miejscach rozgałęzień naczyń, gdzie ciśnienie hemodynamiczne jest największe. Tętniaki mózgowe mogą mieć różne kształty i wielkości, najczęściej dzielone są na workowate (sakkularne) i wrzecionowate (fuzyforme).

Większość tętniaków mózgowych nie daje objawów, dopóki nie pękną lub nie osiągną znacznych rozmiarów powodując efekt masy. Pęknięcie tętniaka prowadzi do krwotoku podpajęczynówkowego, który jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy pękniętego tętniaka obejmują nagły, silny ból głowy (często określany jako „najgorszy w życiu”), nudności, wymioty, sztywność karku, światłowstręt, zaburzenia świadomości aż do śpiączki.

Diagnostyka tętniaków mózgowych opiera się na badaniach obrazowych: angiografii tomografii komputerowej (angio-TK), angiografii rezonansu magnetycznego (angio-MR) oraz cyfrowej angiografii subtrakcyjnej (DSA), która pozostaje złotym standardem. Leczenie może być zabiegowe – neurochirurgiczne (klipsowanie) lub wewnątrznaczyniowe (embolizacja przy użyciu spiral, stentów lub flow-diverterów), a wybór metody zależy od lokalizacji, wielkości i morfologii tętniaka oraz stanu klinicznego pacjenta.

Czynniki ryzyka rozwoju tętniaków mózgowych obejmują nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, starszy wiek, płeć żeńską oraz predyspozycje genetyczne. Niektóre choroby tkanki łącznej, jak zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana czy wielotorbielowatość nerek typu dorosłych, zwiększają ryzyko wystąpienia tętniaków mózgowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl