glukoza w osoczu na czczo

Glukoza w osoczu na czczo (FPG – Fasting Plasma Glucose) to podstawowe badanie diagnostyczne służące do oceny gospodarki węglowodanowej organizmu. Badanie wykonuje się po co najmniej 8-godzinnym okresie powstrzymania się od spożywania pokarmów, zwykle rano przed pierwszym posiłkiem.

Prawidłowe stężenie glukozy w osoczu na czczo wynosi 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l). Wartości 100-125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l) wskazują na stan przedcukrzycowy (nieprawidłowa glikemia na czczo – IFG), natomiast stężenie ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) w dwóch niezależnych oznaczeniach stanowi kryterium rozpoznania cukrzycy.

Badanie glukozy na czczo jest powszechnie stosowane w diagnostyce zaburzeń metabolizmu węglowodanów, w skriningowych badaniach w kierunku cukrzycy oraz w monitorowaniu skuteczności leczenia pacjentów z już rozpoznaną cukrzycą. Jest to badanie łatwo dostępne, tanie i stanowi pierwszy krok w diagnostyce zaburzeń gospodarki węglowodanowej.

Na wynik oznaczenia mogą wpływać czynniki takie jak: przyjmowane leki (kortykosteroidy, diuretyki tiazydowe), stres, infekcje, a także nieprzestrzeganie wymaganego okresu poszczenia. W przypadku wartości granicznych lub wątpliwych zaleca się wykonanie doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT) w celu potwierdzenia lub wykluczenia zaburzeń gospodarki węglowodanowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl