owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej

Owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej (łac. ulcus mucosae oris) to ubytek nabłonka wyścielającego jamę ustną, który może sięgać głębszych warstw tkanki. Zmiany te mogą występować pojedynczo lub mnogo, mają najczęściej okrągły lub owalny kształt, a ich średnica waha się od kilku milimetrów do kilku centymetrów.

Etiologia owrzodzeń jest zróżnicowana. Najczęstszą przyczyną są aftowe zapalenia jamy ustnej (stomatitis aphthosa), urazy mechaniczne, zakażenia (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), choroby autoimmunologiczne (np. choroba Behçeta, pęcherzyca), niedobory witamin (szczególnie B12, kwasu foliowego, żelaza), reakcje polekowe oraz choroby ogólnoustrojowe (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).

Diagnostyka owrzodzeń obejmuje dokładny wywiad, badanie kliniczne oraz w wybranych przypadkach badania dodatkowe, takie jak badania laboratoryjne, mikrobiologiczne oraz biopsja zmiany. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę owrzodzenia oraz łagodzenie objawów. Obejmuje ono środki miejscowo znieczulające, przeciwzapalne, antyseptyczne oraz leki ogólnoustrojowe w zależności od etiologii.

W przypadku nawracających lub przewlekłych owrzodzeń niezbędna jest kompleksowa diagnostyka w celu wykluczenia poważnych chorób ogólnoustrojowych lub nowotworowych. Owrzodzenia neutropeniniczne występujące podczas chemioterapii wymagają szczególnego postępowania ze względu na ryzyko powikłań infekcyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl