guz mięśni gładkich
Guz mięśni gładkich (leiomyoma) to łagodny nowotwór wywodzący się z komórek mięśni gładkich. Najczęściej występuje w macicy jako mięśniak (leiomyoma uteri), ale może rozwijać się również w przewodzie pokarmowym, skórze, tkankach miękkich i innych narządach zawierających mięśnie gładkie.
Guzy mięśni gładkich charakteryzują się powolnym wzrostem i dobrze odgraniczoną budową. Histologicznie składają się z wydłużonych komórek wrzecionowatych układających się w pęczki, z niewielką ilością figur podziału i bez cech atypii. W badaniach obrazowych zazwyczaj prezentują się jako lite, dobrze odgraniczone masy.
Objawy kliniczne zależą od lokalizacji guza. Mięśniaki macicy mogą powodować obfite miesiączki, ból miednicy i problemy z płodnością. Guzy w przewodzie pokarmowym mogą prowadzić do bólu brzucha, krwawienia lub niedrożności. Leczenie najczęściej polega na chirurgicznym usunięciu zmiany, choć w przypadku mięśniaków macicy dostępne są również metody farmakologiczne i małoinwazyjne.
Rzadko guzy mięśni gładkich mogą ulegać transformacji złośliwej do mięsaka gładkokomórkowego (leiomyosarcoma), co wymaga odmiennego postępowania terapeutycznego. Dlatego każdy usunięty guz powinien być poddany badaniu histopatologicznemu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafiron 12 mcg
Badania przedkliniczne formoterolu fumaranu, substancji czynnej leku Zafiron, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne tej substancji. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, trwające 24 miesiące, nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka nowotworów przy dawkach odpowiadających lub przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zaobserwowane zmiany nowotworowe, takie jak łagodne guzy mięśni gładkich narządów płciowych czy mięśniaki gładkokomórkowe krezki jajnika, były związane z bardzo wysokimi dawkami i są znanym, specyficznym dla gryzoni efektem farmakologicznym leków β-adrenergicznych. Przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej (10-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości występowania guzów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, formoterol fumaran, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, komórka osłonki, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał mutagenny, receptor β-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, torbiel jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały istotnego działania kancerogennego przy dawkach terapeutycznych. Zaobserwowane zwiększenie częstości łagodnych nowotworów, takich jak mięśniaki gładkokomórkowe narządów płciowych i guzy wątroby u myszy oraz mięśniaki krezki jajnika i torbiele jajnika u szczurów, wiązało się z podawaniem bardzo wysokich dawek agonistów receptorów β2-adrenergicznych i stanowiło specyficzną odpowiedź gatunkową. W badaniach na szczurach dawka 10-krotnie przekraczająca maksymalną zalecaną u ludzi nie powodowała statystycznie istotnego wzrostu częstości guzów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania formoterolu w dawkach klinicznych.
agonista receptora β-adrenergicznego, agonista receptora β2-adrenergicznego, dawka inhalacyjna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol fumaran dwuwodny, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowy, torbiel jajnika, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Formoterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Formoterol, długo działający β2-mimetyk (LABA), wykazuje w badaniach toksyczności na szczurach i psach głównie efekty sercowo-naczyniowe, takie jak przekrwienie, tachykardia, zaburzenia rytmu serca oraz uszkodzenia mięśnia sercowego, obserwowane przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a dwuletnie badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły istotnego ryzyka rakotwórczości przy dawkach terapeutycznych. Wysokie dawki u zwierząt laboratoryjnych wiązały się z łagodnymi nowotworami mięśni gładkich i innymi zmianami specyficznymi dla gryzoni, jednak przy dawce 10-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana u ludzi nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości występowania guzów, co wskazuje na brak klinicznego znaczenia tych obserwacji dla pacjentów stosujących formoterol w standardowych dawkach.
agonista receptora β2-adrenergicznego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, beta2-sympatykomimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dawka terapeutyczna, długo działający β2-mimetyk, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer, genotoksyczność, guz mięśni gładkich, jądro, komórka osłonki, lek β2-adrenergiczny, monoterapia, pęcherzyk Graafa, potencjał mutagenny, śmiertelność noworodków, tachykardia, torbiel jajnika, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie mięśnia sercowego, wpływ na rozrodczość, zaburzenie rytmu serca