badanie EMPHASIS-HF

Badanie EMPHASIS-HF (Eplerenone in Mild Patients Hospitalization and Survival Study in Heart Failure) to kluczowe wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne, które oceniało skuteczność eplerenonu (antagonisty receptora mineralokortykoidowego) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF) w klasie II według NYHA.

W badaniu EMPHASIS-HF uczestniczyło 2737 pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory ≤35% i objawami niewydolności serca klasy II wg NYHA. Wykazano, że dodanie eplerenonu do standardowej terapii niewydolności serca znacząco zmniejszyło ryzyko pierwotnego złożonego punktu końcowego (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacja z powodu niewydolności serca) o 37% w porównaniu z placebo.

Wyniki badania EMPHASIS-HF miały istotny wpływ na wytyczne leczenia niewydolności serca, prowadząc do rozszerzenia wskazań dla antagonistów aldosteronu na pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca (klasa II NYHA). Wcześniej leki te były zalecane głównie dla pacjentów z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca (klasa III-IV NYHA), na podstawie wyników badania RALES.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Enplerasa 50 mg

Profil bezpieczeństwa eplerenonu został oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (często), zaburzenia czynności nerek (często), a także objawy ze strony układu nerwowego (omdlenie, zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (niewydolność lewej komory, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty) oraz skóry (wysypka, świąd). Częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
antagonista receptora aldosteronu, antagonista receptora mineralokortykoidowego, astenia, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność lewej komory, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, profil bezpieczeństwa, tachykardia, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnic
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eplerenon Medical Valley 25 mg

Eplerenon, antagonista aldosteronu o wysokiej selektywności wobec receptorów mineralokortykosteroidowych, jest istotnym lekiem w terapii niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF ≤ 40%). Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów aldosteronu w układzie renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu, bez utraty skuteczności terapeutycznej. W badaniu EPHESUS, obejmującym 6632 pacjentów po ostrym zawale serca, eplerenon stosowany w dawce początkowej 25 mg/dobę, zwiększanej do 50 mg/dobę, zmniejszył całkowitą śmiertelność z 16,7% do 14,4% (p=0,008) oraz ryzyko zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych z 30,0% do 26,7% (p=0,002). Terapia była dobrze tolerowana, nie wpływając istotnie na parametry EKG, choć zwiększyła częstość hiperkaliemii (3,4% vs 2,0%, p<0,001) i zmniejszyła częstość hipokaliemii (0,5% vs 1,5%, p<0,001).
antagonista receptora angiotensyny II, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, beta-adrenolityk, diuretyk pętlowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klasyfikacja NYHA, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający stężenie cholesterolu, mineralokortykosteroid, mózgowy peptyd natriuretyczny, N-końcowy odcinek pro-BNP, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał serca, skurczowa niewydolność serca, statyna, terapia resynchronizacyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół QRS
Leksykon leków
Działania niepożądane – Espiro 25 mg

Profil bezpieczeństwa eplerenonu został szczegółowo oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, wykazując ogólnie porównywalną częstość działań niepożądanych do placebo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu w surowicy), niewydolność nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny), zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, wysypka, świąd oraz kurcze mięśni i ból pleców. Hiperkaliemia wymaga szczególnej uwagi ze względu na mechanizm działania eplerenonu jako antagonisty receptora aldosteronowego, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. Niewydolność nerek wymaga monitorowania i dostosowania dawkowania, a u osób powyżej 75. roku życia obserwowano nieistotne statystycznie różnice w częstości udarów mózgu między grupą leczoną eplerenonem a placebo.
antagonista receptora aldosteronowego, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, działanie niepożądane, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, potas w surowicy, stężenie kreatyniny, tachykardia, udar mózgu, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eplerenon Medical Valley 50 mg

Eplerenon, antagonista aldosteronu z grupy C03DA04, wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów mineralokortykosteroidowych, co przekłada się na skuteczne blokowanie działania aldosteronu w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). W badaniu EPHESUS, obejmującym 6632 pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z LVEF ≤ 40% i objawami niewydolności serca, eplerenon stosowany w dawce początkowej 25 mg/dobę, zwiększanej do 50 mg/dobę (przy stężeniu potasu < 5,0 mmol/L), istotnie zmniejszył całkowitą śmiertelność (14,4% vs 16,7%, RR 0,85; p=0,008) oraz ryzyko zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych (26,7% vs 30,0%, RR 0,87; p=0,002). Terapia była szczególnie skuteczna u pacjentów <75 lat, z poprawą klasyfikacji NYHA i umiarkowanym wzrostem częstości hiperkaliemii (3,4% vs 2,0%).
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, beta-adrenolityk, diuretyk pętlowy, eplerenon, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kardiowerter-defibrylator, klasyfikacja NYHA, lek przeciwzakrzepowy, mózgowy peptyd natriuretyczny, nadciśnienie tętnicze, receptor mineralokortykosteroidowy, skurczowa niewydolność serca, stężenie potasu w surowicy, terapia resynchronizacyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności lewej komory serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nonpres 25 mg

Eplerenon, antagonista aldosteronu dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są hiperkaliemia (często), hipercholesterolemia (często), bezsenność (często), omdlenia, zawroty głowy i ból głowy (często), a także niewydolność nerek (często). Inne istotne działania obejmują zakażenia układu moczowego, eozynofilię, niedoczynność tarczycy, hiponatremię, odwodnienie, zaburzenia rytmu serca, zakrzepicę tętnic kończyn, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypkę, kurcze mięśni oraz osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
antagonista aldosteronu, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, Nonpres, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, tabletka powlekana, tachykardia, udar mózgu, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Enplerasa 50 mg

Eplerenon, antagonista aldosteronu z grupy leków moczopędnych (ATC: C03DA04), wykazuje selektywne wiązanie z receptorami mineralokortykosteroidowymi, blokując działanie aldosteronu w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Jego podawanie powoduje wzrost aktywności reninowej osocza oraz stężenia aldosteronu, co nie osłabia efektu terapeutycznego. W badaniu EPHESUS u 6632 pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z LVEF ≤40% i objawami niewydolności serca, eplerenon (25 mg/dobę, zwiększany do 50 mg/dobę) zmniejszył ryzyko zgonu z dowolnej przyczyny o 15% (14,4% vs 16,7%, RR 0,85; 95% CI 0,75-0,96; p=0,008) oraz ryzyko zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych o 13% (26,7% vs 30,0%, RR 0,87; 95% CI 0,79-0,95; p=0,002). Hiperkaliemia wystąpiła u 3,4% pacjentów na eplerenonie vs 2,0% w grupie placebo (p<0,001), a hipokaliemia była rzadsza (0,5% vs 1,5%, p<0,001).
aktywność reninowa osocza, aldosteron, antagonista aldosteronu, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, dysfagia, frakcja wyrzutowa lewej komory, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kardiowerter-defibrylator, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, mózgowy peptyd natriuretyczny, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, receptor glikokortykosteroidowy, receptor mineralokortykosteroidowy, skurczowa niewydolność serca, terapia resynchronizacyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon substancji czynnych
Eplerenon – Właściwości farmakodynamiczne

Eplerenon jest selektywnym antagonistą receptorów mineralokortykosteroidowych, blokującym wiązanie aldosteronu i tym samym modulującym układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Jego działanie prowadzi do trwałego zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz stężenia aldosteronu w surowicy, bez kompensacyjnego zniesienia efektu blokady receptorów. W badaniu EPHESUS u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z dysfunkcją lewej komory (LVEF ≤40%) i objawami niewydolności serca, eplerenon w dawce początkowej 25 mg/dobę, zwiększanej do 50 mg/dobę, zmniejszył śmiertelność całkowitą o 15% (14,4% vs 16,7%, p=0,008) oraz ryzyko zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych o 13% (26,7% vs 30,0%, p=0,002). W badaniu EMPHASIS-HF u pacjentów z łagodną skurczową niewydolnością serca (klasa II wg NYHA, LVEF ≤30-35%) eplerenon zmniejszył ryzyko złożonego punktu końcowego (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacja z powodu niewydolności serca) o 37% (18,3% vs 25,9%, p<0,001) oraz śmiertelność całkowitą o 24% (12,5% vs 15,5%, p=0,008). W obu badaniach obserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii (>5,5 mmol/l) odpowiednio 3,4% vs 2,0% (EPHESUS) i 11,8% vs 7,2% (EMPHASIS-HF), przy jednoczesnym zmniejszeniu częstości hipokaliemii (<4,0 mmol/l). Eplerenon nie wpływał istotnie na parametry EKG, takie jak częstość akcji serca, czas trwania zespołu QRS, odstęp PR czy QT.
aktywność reninowa osocza, antagonista aldosteronu, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, beta-adrenolityk, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, diuretyk pętlowy, eplerenon, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, LVEF, mózgowy peptyd natriuretyczny, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał mięśnia sercowego, profil bezpieczeństwa, przewlekła niewydolność serca, receptor mineralokortykosteroidowy, skurczowa niewydolność serca, status hormonalny, stężenie aldosteronu, terapia resynchronizacyjna, ujemne sprzężenie zwrotne, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzona czynność lewej komory, zespół QRS
Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplenocard 50 mg

Profil bezpieczeństwa eplerenonu został szczegółowo oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, wykazując porównywalną częstość działań niepożądanych w porównaniu z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (często, ≥1/100 do <1/10), hipercholesterolemia, bezsenność, omdlenia, zawroty głowy, ból głowy, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty), wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek oraz osłabienie. Rzadziej występowały m.in. odmiedniczkowe zapalenie nerek, eozynofilia, niedoczynność tarczycy, hiponatremia, odwodnienie, hipertriglicerydemia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie pęcherzyka żółciowego i ginekomastia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w wieku ≥75 lat, u których odnotowano nieistotnie statystycznie większą liczbę udarów mózgu w grupie eplerenonu w badaniu EPHESUS.
badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, łagodna niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozawałowa niewydolność serca, tachykardia, udar mózgu, układ kielichowo-miedniczkowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica tętnic
Leksykon leków
Działania niepożądane – Enplerasa 25 mg

Enplerasa, zawierająca eplerenon w dawkach 25 mg i 50 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami EPHESUS i EMPHASIS-HF. Częstość działań niepożądanych jest zbliżona do placebo, jednakże istotne są działania takie jak hiperkaliemia (często), wymagająca regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy, oraz zaburzenia czynności nerek (często), z podwyższonym stężeniem kreatyniny i mocznika. Inne często występujące działania to bezsenność, omdlenia, zawroty głowy, niewydolność lewej komory, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty), wysypka, świąd, skurcze mięśni, ból pleców oraz astenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
astenia, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność lewej komory, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, tabletka powlekana, tachykardia, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Enplerasa 25 mg

Eplerenon, antagonista aldosteronu z grupy leków moczopędnych (kod ATC: C03DA04), wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów mineralokortykosteroidowych, co potwierdzają badania farmakodynamiczne wskazujące na trwałe zwiększenie aktywności reninowej osocza i stężenia aldosteronu w surowicy bez kompensacji działania leku. W badaniu EPHESUS u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z LVEF ≤40% i objawami niewydolności serca, eplerenon (dawka początkowa 25 mg/dobę, zwiększana do 50 mg/dobę przy K+ <5,0 mmol/l) istotnie zmniejszył całkowitą śmiertelność (14,4% vs 16,7%, RR 0,85; p=0,008) oraz złożony punkt końcowy zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych (26,7% vs 30,0%, RR 0,87; p=0,002). Efekt terapeutyczny był bardziej wyraźny u pacjentów <75 lat. Hiperkaliemia wystąpiła u 3,4% pacjentów leczonych eplerenonem, a hipokaliemia była rzadsza niż w grupie placebo (0,5% vs 1,5%).
aktywność reninowa osocza, antagonista aldosteronu, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, beta-adrenolityk, czas trwania zespołu QRS, diuretyk pętlowy, eplerenon, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klasyfikacja NYHA, lek przeciwzakrzepowy, mózgowy peptyd natriuretyczny, N-końcowy odcinek pro-BNP, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, skurczowa niewydolność serca, terapia resynchronizacyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron