odpowiedź grasiczoniezależna
Odpowiedź grasiczoniezależna (inaczej odpowiedź T-niezależna) to typ odpowiedzi immunologicznej, w której limfocyty B produkują przeciwciała bez bezpośredniej pomocy limfocytów T. Proces ten zachodzi w odpowiedzi na niektóre antygeny, głównie polisacharydy bakteryjne i lipopolisacharydy.
W przeciwieństwie do odpowiedzi grasiczozależnej, odpowiedź grasiczoniezależna charakteryzuje się brakiem tworzenia komórek pamięci immunologicznej oraz ograniczoną zdolnością do przełączania klas przeciwciał. W rezultacie produkowane są głównie przeciwciała klasy IgM, a odpowiedź immunologiczna jest słabsza i krótsza.
Antygeny T-niezależne dzielą się na dwa typy: TI-1, które aktywują limfocyty B poprzez receptory inne niż BCR (np. receptory Toll-podobne), oraz TI-2, które aktywują limfocyty B poprzez wielokrotne wiązanie z receptorami BCR. Zrozumienie mechanizmów odpowiedzi grasiczoniezależnej ma istotne znaczenie w immunoprofilaktyce zakażeń bakteryjnych, szczególnie u pacjentów z niedoborami odporności.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b (Hib) w szczepionce Pentaxim występuje w formie skoniugowanej z toksoidem tężcowym (kompleks PRP-T) w dawce 10 µg na szczepienie. Koniugacja polisacharydu PRP z białkiem nośnikowym zmienia odpowiedź immunologiczną z grasiczoniezależnej na grasiczozależną, co umożliwia indukcję silnej odpowiedzi serologicznej anty-PRP oraz powstanie pamięci immunologicznej u niemowląt, w tym poniżej 15. miesiąca życia. Po zakończeniu pełnego cyklu szczepienia pierwotnego (3 dawki) co najmniej 97,2% niemowląt osiąga poziom przeciwciał anty-PRP > 0,15 µg/ml, co stanowi minimalny próg ochrony przed inwazyjnymi zakażeniami Hib. Dawka uzupełniająca podana w 16-18 miesiącu życia podnosi poziom przeciwciał do ≥ 1,0 µg/ml u 100% zaszczepionych dzieci, co koreluje z długotrwałą ochroną.
antygen grasiczozależny, antygen krztuśca, choroba inwazyjna, fosforan polirybozorybitolu, inaktywowany wirus poliomyelitis, odpowiedź grasiczoniezależna, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zakażenie Haemophilus influenzae, zakażenie inwazyjne, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie stawów - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Właściwości farmakodynamiczne
Toksoidy błoniczy i tężcowy stanowią kluczowe składniki immunogenne szczepionki Pentaxim, która jest skojarzoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Toksoidy są otrzymywane poprzez detoksykację naturalnych toksyn bakteryjnych (błoniczej i tężcowej) za pomocą formaldehydu, zachowując ich właściwości immunogenne. Toksoid krztuścowy (PTxd) powstaje przez odtoksycznienie toksyny krztuścowej glutaraldehydem, natomiast hemaglutynina włókienkowa (FHA) pozostaje niezmieniona. Toksoid tężcowy pełni podwójną rolę – jako antygen indukujący odpowiedź przeciw tężcowi oraz jako nośnik polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b (PRP), co umożliwia indukcję odpowiedzi grasiczozależnej i pamięci immunologicznej u niemowląt. W dawce 0,5 ml szczepionki zawarte są: toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), PTxd 25 µg, FHA 25 µg oraz 10 µg polisacharydu PRP skoniugowanego z toksoidem tężcowym, wszystkie adsorbowane na 0,3 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu.
antygen grasiczozależny, białko nośnikowe, Bordetella pertussis, detoksykacja toksyn, formaldehyd, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, odpowiedź grasiczoniezależna, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy, przeciwciała anty-PT, przeciwciała ochronne, serokonwersja, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, szczepionka skoniugowana, toksoid, toksoid krztuścowy, toksyna błonicza, toksyna krztuścowa, toksyna tężcowa, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b (PRP) jest kluczowym antygenem w szczepionce Act-HIB, gdzie po skoniugowaniu z toksoidem tężcowym (18-30 µg w dawce 0,5 ml) staje się antygenem grasiczozależnym. Taka koniugacja umożliwia indukcję swoistej odpowiedzi immunologicznej u niemowląt i małych dzieci, w tym produkcję przeciwciał IgG oraz wytworzenie pamięci immunologicznej. Szczepionka wywołuje odporność przeciw inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typ b, co potwierdzają badania immunogenności wykazujące, że po trzeciej dawce u niemal wszystkich dzieci poziom przeciwciał przeciw PRP wynosił ≥ 0,15 µg/ml, a u około 90% ≥ 1 µg/ml.
antygen grasiczozależny, dawka uzupełniająca, działanie bakteriobójcze, fosforan polirybozorybitolu, Haemophilus influenzae typ b, immunogenność, klasyfikacja farmakoterapeutyczna, odpowiedź grasiczoniezależna, odpowiedź immunologiczna, opsonizacja, pamięć immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, przeciwciała IgG, przeciwciała przeciw PRP, toksoid tężcowy, zakażenie inwazyjne