stężenie chlorków

Stężenie chlorków to istotny parametr laboratoryjny oceniający poziom jonów chlorkowych (Cl-) w płynach ustrojowych, głównie w surowicy krwi. Prawidłowe stężenie chlorków w surowicy wynosi zazwyczaj 98-107 mmol/l. Chlorki są głównymi anionami płynu pozakomórkowego i odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej organizmu.

Zmiany stężenia chlorków często towarzyszą zaburzeniom gospodarki kwasowo-zasadowej. Hipochloremia (obniżone stężenie chlorków) może występować w wymiotach, biegunce, nadmiernym poceniu, zasadowicy metabolicznej, a także w niewydolności nerek czy nadmiernym przyjmowaniu leków moczopędnych. Hiperchloremia (podwyższone stężenie chlorków) obserwowana jest najczęściej w kwasicy metabolicznej, odwodnieniu, nadmiernej podaży chlorków, czy niewydolności nerek.

Oznaczanie stężenia chlorków ma szczególne znaczenie diagnostyczne w przypadku oceny zaburzeń elektrolitowych, monitorowaniu leczenia diuretykami, diagnostyce różnicowej kwasic i zasadowic metabolicznych oraz w ocenie stanu nawodnienia pacjenta. Interpretacja wyników powinna uwzględniać równoczesną ocenę innych parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl