Przedawkowanie – Hyzaar 100 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie
Hyzaar 100 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie preparatu Hyzaar, zawierającego losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi. Do najczęstszych objawów należą niedociśnienie tętnicze, tachykardia lub bradykardia, a także hipokaliemia (< 3,5 mmol/l), hipochloremia i hiponatremia (< 135 mmol/l), wynikające z nasilonego działania diuretycznego hydrochlorotiazydu. Hipokaliemia jest szczególnie niebezpieczna u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy, gdyż może indukować zagrażające życiu arytmie. W przypadku przedawkowania obserwuje się również odwodnienie, które dodatkowo pogarsza funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego i nerwowego.

Pobierz ChPL PDF Hyzaar – Tabletki powlekane – 100 mg + 12,5 mg

Wskazania

pierwotne nadciśnienie tętnicze

Substancja czynna

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Hyzaar

Przedawkowanie preparatu Hyzaar (losartan potasowy 100 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania pacjenta. Dostępne dane kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania u ludzi są ograniczone, jednak znane są potencjalne zagrożenia wynikające z nadmiernego przyjęcia obu składników aktywnych leku. ¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie Hyzaaru manifestuje się poprzez szereg objawów związanych zarówno z działaniem losartanu potasowego, jak i hydrochlorotiazydu. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia hemodynamiczne oraz elektolitowe. Do najpoważniejszych symptomów należą: obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia). Bradykardia może wystąpić w wyniku pobudzenia układu przywspółczulnego (nerwu błędnego). ²

Szczególnie niebezpieczne są objawy wynikające z utraty elektrolitów wskutek nasilonego działania moczopędnego hydrochlorotiazydu. Należą do nich: hipokaliemia, hipochloremia oraz hiponatremia, które w połączeniu z odwodnieniem mogą prowadzić do poważnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Warto podkreślić, że u pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy naparstnicy, hipokaliemia może indukować groźne dla życia zaburzenia rytmu serca. ³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Hyzaaru powinno być przede wszystkim objawowe i podtrzymujące. W pierwszej kolejności należy odstawić produkt leczniczy i zapewnić ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. ⁴

Jeśli od momentu przyjęcia nadmiernej dawki upłynął krótki czas, należy rozważyć indukcję wymiotów w celu eliminacji niewchłoniętej części leku. Jednocześnie konieczne jest leczenie odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, które mogą rozwinąć się gwałtownie. W przypadku wystąpienia śpiączki wątrobowej lub objawowego niedociśnienia tętniczego wymagane jest wdrożenie odpowiednich procedur terapeutycznych dostosowanych do stanu klinicznego pacjenta. ⁵

Należy pamiętać, że hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania losartanu ani jego aktywnych metabolitów z organizmu. Efektywność hemodializy w eliminacji hydrochlorotiazydu nie została jednoznacznie określona w badaniach klinicznych. ⁶

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania	Opis kliniczny	Mechanizm patofizjologiczny
Niedociśnienie tętnicze	Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, mogące prowadzić do wstrząsu	Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II (losartan) oraz efekt moczopędny hydrochlorotiazydu
Tachykardia	Przyspieszenie rytmu serca jako mechanizm kompensacyjny	Odpowiedź na niedociśnienie tętnicze i aktywację układu współczulnego
Bradykardia	Zwolnienie rytmu serca	Pobudzenie układu przywspółczulnego (nerw błędny)
Hipokaliemia	Obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi (< 3,5 mmol/l)	Nadmierna utrata potasu z moczem spowodowana działaniem hydrochlorotiazydu
Hipochloremia	Zmniejszenie stężenia chlorków w surowicy krwi	Zwiększone wydalanie chlorków przez nerki pod wpływem hydrochlorotiazydu
Hiponatremia	Obniżenie stężenia sodu w surowicy krwi (< 135 mmol/l)	Zwiększona utrata sodu z moczem oraz rozcieńczenie wskutek zatrzymania wody
Odwodnienie	Utrata płynów ustrojowych, objawiająca się suchością błon śluzowych, zmniejszeniem elastyczności skóry	Nadmierny efekt diuretyczny hydrochlorotiazydu
Zaburzenia rytmu serca	Arytmie, szczególnie u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy	Hipokaliemia potęgująca toksyczne działanie glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy
Śpiączka wątrobowa	Zaburzenia świadomości, encefalopatia wątrobowa	Zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe wpływające na funkcję centralnego układu nerwowego

Monitorowanie pacjenta

W przypadku podejrzenia przedawkowania Hyzaaru pacjent wymaga ścisłego monitorowania w warunkach szpitalnych. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia tętniczego oraz częstości akcji serca. Zalecane jest również systematyczne oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy (sód, potas, chlorki) oraz ocena gospodarki wodno-elektrolitowej i funkcji nerek. ⁷

U pacjentów z objawami przedawkowania hydrochlorotiazydu kluczowe znaczenie ma szybkie wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, która może prowadzić do groźnych arytmii, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów naparstnicy. ⁸

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.