białko resztkowe

Białko resztkowe to termin używany w diagnostyce laboratoryjnej, odnoszący się do ilości białka pozostającego w surowicy krwi po strąceniu albuminy. Pomiar ten ma szczególne znaczenie w ocenie funkcji nerek oraz w monitorowaniu chorób związanych z zaburzeniami gospodarki białkowej.

W praktyce klinicznej białko resztkowe stanowi różnicę między białkiem całkowitym a albuminą w surowicy. Wzrost poziomu białka resztkowego może wskazywać na stany zapalne, choroby nowotworowe, gamapatie monoklonalne (w tym szpiczaka mnogiego) lub inne patologie związane z produkcją immunoglobulin. Ocena białka resztkowego jest szczególnie istotna w diagnostyce różnicowej przyczyn hiperproteinemii.

Interpretacja wartości białka resztkowego powinna zawsze uwzględniać kontekst kliniczny pacjenta oraz być analizowana w połączeniu z innymi parametrami biochemicznymi i badaniami immunologicznymi, takimi jak elektroforeza białek surowicy czy immunofiksacja. W nowoczesnej diagnostyce białko resztkowe stanowi cenny wskaźnik przesiewowy, szczególnie w kierunku dyskrazji plazmocytów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl