dystrybucja kwetiapiny
Dystrybucja kwetiapiny to proces rozprowadzania tego leku przeciwpsychotycznego drugiej generacji w organizmie po jego podaniu. Kwetiapina wykazuje dużą objętość dystrybucji (około 10 l/kg), co świadczy o jej rozległym rozprzestrzenianiu się w tkankach. W około 83% wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami.
Lek ten łatwo przenika przez barierę krew-mózg dzięki swojej lipofilności, co jest kluczowe dla jego działania terapeutycznego w ośrodkowym układzie nerwowym. Kwetiapina wykazuje też zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, co ma istotne znaczenie przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Dystrybucja kwetiapiny może ulegać zmianom w zależności od wieku pacjenta, współistniejących chorób (zwłaszcza wątroby i nerek) oraz interakcji z innymi lekami. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się zmniejszony klirens kwetiapiny, co może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na lek i wymaga dostosowania dawkowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Etiagen XR zawiera kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50-400 mg. Po podaniu doustnym kwetiapina jest dobrze wchłaniana, osiągając Tmax około 6 godzin. Farmakokinetyka kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu N-dealkilokwetiapiny jest liniowa i proporcjonalna do dawek do 800 mg/dobę. W stanie stacjonarnym Cmax kwetiapiny jest o 13% niższe w formie XR w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, a AUC metabolitu N-dealkilokwetiapiny jest mniejsze o 18%. Pokarm bogaty w tłuszcze zwiększa Cmax o 50% i AUC o 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku bez pokarmu. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%, jest intensywnie metabolizowana w wątrobie głównie przez CYP3A4, a jej okres półtrwania wynosi około 7 godzin (metabolit 12 godzin). Eliminacja zachodzi głównie przez mocz (73%) i kał (21%), z mniej niż 5% leku w formie niezmienionej.
biodostępność kwetiapiny, ciężka niewydolność nerek, CYP 3A4, cytochrom P450, dystrybucja kwetiapiny, eliminacja kwetiapiny, farmakokinetyka kwetiapiny, hamowanie metabolizmu, klirens kreatyniny, klirens kwetiapiny, kwetiapina fumaran, liniowość farmakokinetyki, marskość poalkoholowa, metabolizm kwetiapiny, metabolizm wątrobowy, N-dealkilokwetiapina, niewydolność wątroby, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, stężenie kwetiapiny, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, z Tmax około 6 godzin dla kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny. Farmakokinetyka jest liniowa i proporcjonalna do dawek do 800 mg/dobę. Maksymalne stężenie (Cmax) kwetiapiny w stanie stacjonarnym jest o 13% niższe niż w formie o natychmiastowym uwalnianiu, a AUC jest porównywalne. Norkwetiapina wykazuje AUC mniejsze o 18% w formie XR. Posiłki bogate w tłuszcze zwiększają Cmax o 50% i AUC o 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%, jest intensywnie metabolizowana w wątrobie głównie przez CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 7 godzin (norkwetiapina 12 godzin). Wydalanie następuje głównie z moczem (73%) i kałem (21%), z mniej niż 5% leku w formie niezmienionej.
aktywny metabolit, biodostępność kwetiapiny, ciężka niewydolność nerek, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja kwetiapiny, eliminacja kwetiapiny, forma o natychmiastowym uwalnianiu, fumaran kwetiapiny, izoenzym cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens kwetiapiny, kwetiapina, marskość poalkoholowa, metabolizm leków, metabolizm wątrobowy, N-dealkilokwetiapina, niewydolność wątroby, norkwetiapina, okres półtrwania, Questax XR, stan stacjonarny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Kwetaplex, charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, niezależnie od obecności pokarmu. W stanie stacjonarnym stężenia molowe aktywnego metabolitu norkwetiapiny osiągają około 35% stężeń związku macierzystego. Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych (300-800 mg/dobę). Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~83%) i jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez izoenzym CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 7 godzin dla kwetiapiny i 12 godzin dla norkwetiapiny. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (73% dawki w moczu) oraz w mniejszym stopniu przez kał (21%). Kwetiapina i jej metabolity są słabymi inhibitorami cytochromu P450, a klinicznie istotne interakcje farmakokinetyczne są mało prawdopodobne.
biodostępność, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja kwetiapiny, eliminacja kwetiapiny, farmakokinetyka, interakcja lekowa, klirens, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm kwetiapiny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norkwetiapina, okres półtrwania, pole pod krzywą, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami
