Właściwości farmakokinetyczne
Questax XR 150 mg

Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, z Tmax około 6 godzin dla kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny. Farmakokinetyka jest liniowa i proporcjonalna do dawek do 800 mg/dobę. Maksymalne stężenie (Cmax) kwetiapiny w stanie stacjonarnym jest o 13% niższe niż w formie o natychmiastowym uwalnianiu, a AUC jest porównywalne. Norkwetiapina wykazuje AUC mniejsze o 18% w formie XR. Posiłki bogate w tłuszcze zwiększają Cmax o 50% i AUC o 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%, jest intensywnie metabolizowana w wątrobie głównie przez CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 7 godzin (norkwetiapina 12 godzin). Wydalanie następuje głównie z moczem (73%) i kałem (21%), z mniej niż 5% leku w formie niezmienionej.

Właściwości farmakokinetyczne kwetiapiny

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych kwetiapiny zawartej w produkcie leczniczym Questax XR, występującym w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Produkt jest dostępny w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny fumaranu).1

Wchłanianie kwetiapiny

Kwetiapina po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrym wchłanianiem. Maksymalne stężenia (Tmax) kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu oraz jej aktywnego metabolitu – norkwetiapiny w osoczu osiągane są około 6 godzin po podaniu. W stanie stacjonarnym, maksymalne stężenie molowe norkwetiapiny stanowi 35% wartości obserwowanej dla kwetiapiny.2

Farmakokinetyka zarówno kwetiapiny, jak i norkwetiapiny wykazuje liniowość i proporcjonalność do dawek w zakresie dawkowania do 800 mg podawanych raz na dobę. Porównanie wskaźnika powierzchni pola pod krzywą stężenia (AUC) wykazało, że kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu przyjmowana raz na dobę daje porównywalną ekspozycję ogólnoustrojową do tej samej dawki dobowej kwetiapiny fumaranu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podawanej w dwóch dawkach podzielonych. Jednocześnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest o 13% niższe w stanie stacjonarnym. W przypadku metabolitu – norkwetiapiny, AUC jest mniejsze o 18% przy stosowaniu preparatu o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu.3

Wpływ pokarmu na biodostępność

Badania oceniające wpływ pokarmu na biodostępność kwetiapiny wykazały, że posiłki bogate w tłuszcze znacząco wpływają na parametry farmakokinetyczne kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu, powodując zwiększenie Cmax o 50% oraz AUC o 20%. Warto zauważyć, że nie można wykluczyć jeszcze większego wpływu wysokotłuszczowych posiłków na produkt leczniczy. Z kolei lekki posiłek nie wywiera istotnego wpływu na Cmax ani AUC kwetiapiny. W związku z powyższym zaleca się przyjmowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Questax XR raz na dobę, na pusty żołądek.4

Dystrybucja kwetiapiny

Kwetiapina charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 83%.5

Metabolizm kwetiapiny

Kwetiapina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Po podaniu znakowanej radioaktywnie kwetiapiny, wydalanie związku macierzystego w niezmienionej postaci z moczem i kałem stanowi mniej niż 5% podanej dawki.6

Badania in vitro pozwoliły ustalić, że głównym izoenzymem cytochromu P450 odpowiedzialnym za metabolizm kwetiapiny jest CYP3A4. Również norkwetiapina, główny aktywny metabolit kwetiapiny, jest tworzona i eliminowana głównie za pośrednictwem tego izoenzymu.7

W badaniach in vitro wykazano, że kwetiapina oraz kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności izoenzymów ludzkiego cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Efekt hamujący obserwowano jednak tylko przy stężeniach 5-50 razy wyższych niż stężenia osiągane w osoczu pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne w zakresie 300-800 mg/dobę. Na podstawie tych wyników uznaje się za mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innych leków pośredniczonego przez cytochrom P450.8

Badania na zwierzętach wskazują, że kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450. Jednak w badaniach interakcji z udziałem pacjentów z psychozami nie stwierdzono zwiększonej aktywności cytochromu P450 po podawaniu kwetiapiny.9

Eliminacja kwetiapiny

Okres półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny wynosi około 7 godzin, natomiast dla norkwetiapiny jest dłuższy i wynosi około 12 godzin. Wydalanie metabolitów następuje głównie z moczem (73% znakowanej radioaktywnie dawki) oraz w mniejszym stopniu z kałem (21%). Mniej niż 5% całkowitej radioaktywności pochodziło z niezmienionego leku. Średnia wartość molowa wolnej frakcji kwetiapiny i jej czynnego metabolitu N-dealkilokwetiapiny w osoczu krwi stanowi mniej niż 5% ilości wydalanej w moczu.10

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Różnice związane z płcią

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce kwetiapiny między mężczyznami i kobietami.11

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu kwetiapiny o około 30-50% w porównaniu z dorosłymi w wieku 18-65 lat. To zmniejszenie klirensu może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na lek, co należy uwzględnić w doborze dawkowania u tej grupy pacjentów.12

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) średni klirens kwetiapiny w osoczu ulega zmniejszeniu o około 25%. Jednak poszczególne wartości klirensu mieszczą się w zakresie typowym dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek, co wskazuje na ograniczony wpływ dysfunkcji nerek na farmakokinetykę kwetiapiny.13

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Ze względu na główną rolę wątroby w metabolizmie kwetiapiny, u pacjentów z niewydolnością wątroby (stabilna marskość poalkoholowa) obserwuje się zmniejszenie średniego klirensu kwetiapiny w osoczu o około 25%. Ponieważ lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby można spodziewać się zwiększonego stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wymagać dostosowania dawki w tej grupie chorych.14

Dzieci i młodzież

Badania farmakokinetyczne przeprowadzono u 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz u 12 osób z grupy młodzieży, które były poddane stabilnej terapii z zastosowaniem 400 mg kwetiapiny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, podawanej dwa razy na dobę. W stanie stacjonarnym, stężenie w osoczu związku macierzystego (kwetiapiny) po normalizacji względem dawki u dzieci i młodzieży (10-17 lat) było zbliżone do wartości obserwowanych u dorosłych, jednakże Cmax u dzieci osiągało górny zakres stężeń obserwowanych u dorosłych.15

W przypadku aktywnego metabolitu, N-dealkilokwetiapiny, zaobserwowano wyższe wartości AUC i Cmax u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi. U dzieci w wieku 10-12 lat wartości te były większe odpowiednio o około 62% (AUC) i 49% (Cmax), natomiast u młodzieży w wieku 13-17 lat wzrost wynosił odpowiednio około 28% (AUC) i 14% (Cmax).16

Należy podkreślić, że obecnie brak jest danych dotyczących farmakokinetyki kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) u dzieci i młodzieży.17

Parametry farmakokinetyczne w różnych populacjach

Populacja pacjentów Zmiana klirensu Implikacje kliniczne
Mężczyźni vs Kobiety Brak istotnych różnic Nie wymaga dostosowania dawki
Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszenie o 30-50% Może wymagać dostosowania dawki
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek Zmniejszenie o ~25% Zwykle nie wymaga dostosowania dawki
Pacjenci z niewydolnością wątroby Zmniejszenie o ~25% Może wymagać dostosowania dawki
Dzieci (10-12 lat) Zbliżone stężenie kwetiapiny, wyższe stężenie norkwetiapiny (AUC +62%, Cmax +49%) Brak danych dla form o przedłużonym uwalnianiu
Młodzież (13-17 lat) Zbliżone stężenie kwetiapiny, wyższe stężenie norkwetiapiny (AUC +28%, Cmax +14%) Brak danych dla form o przedłużonym uwalnianiu
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl